Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Επαναλειτουργία Αγίας Σοφίας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Επαναλειτουργία Αγίας Σοφίας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 13 Ιανουαρίου 2018

Λειτουργία στην Αγία Σοφία το Γενάρη του 1919


ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ

το Γενάρη του 1919



ΠΗΓΗ: Απόσπασμα από το ομώνυμο άρθρο του Ανδρέα Κυριάκου στο περιοδικό

«Τα Πάτρια» σελ. 4-5, 57-61, 1996.
 


Κάποτε μου μίλησε ο πάππους μου για ένα Κρητικό παπά, αληθινό παλικάρι, πού το Γενάρη του 1919 λειτούργησε κάτω από τους χιλιόχρονους θόλους της Άγια-Σοφίας! Πρωταγωνιστής αυτού του συγκλονιστικού γεγονότος της εθνικής μας ζωής, το όποιο δυστυχώς αγνοούν πολλοί Έλληνες, ήταν ένα αληθινό παλικάρι, ένα βλαστάρι της λεβεντογέννας Κρήτης, της οποίας τα ανδρεία παιδιά έδωσαν πάντα το μεγάλο παρόν σ' όλους τους αγώνες του Γένους, από τα πανάρχαια χρόνια ως τις μέρες μας. Αναφερόμαστε στον παπα-Λευτέρη Νουφράκη από τις Άλωνες Ρεθύμνου, ό οποίος υπηρετούσε ως στρατιωτικός ιερέας στη Β' Ελληνική Μεραρχία, μια από τις δυο Μεραρχίες πού συμμετείχαν στις αρχές του 1919 στο «συμμαχικό» εκστρατευτικό σώμα στην Ουκρανία. Ή Μεραρχία αύτη στο δρόμο προς την Ουκρανία στάθμευσε για λίγο στην Κωνσταντινούπολη, την Πόλη των ονείρων του Ελληνικού λαού, ή οποία βρισκόταν τότε υπό «συμμαχική επικυριαρχία», ύστερα από το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου 

Μια ομάδα Ελλήνων αξιωματικών με επικεφαλής 4ο γενναίο κρητικό και μαζί του τον ταξίαρχο Φραντζή, τον Ταγματάρχη Λιαρομάτη, το Λοχαγό Σταματίου και τον Υπολοχαγό Νικολάου αγνάντευαν από το πλοίο την πόλη και την Άγια-Σοφιά, κρύβοντας βαθιά μέσα στην καρδιά τους το μεγάλο μυστικό τους, τη μεγάλη απόφαση πού είχαν πάρει το περασμένο βράδυ, ύστερα από πρόταση και έντονη επιμονή του λιονταρόψυχου Κρητικού παπα-Λευτέρη Νουφράκη. Να βγουν δηλαδή στην πόλη και να λειτουργήσουν στην Άγια-Σοφιά.


Όλοι τους ήταν διστακτικοί, όταν άκουσαν τον παπα-Λευτέρη να τους προτείνει το μεγάλο εγχείρημα. Ήξεραν ότι τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα. Ή Άγια-Σοφιά ήταν ακόμη τζαμί και σίγουρα κάποιοι φύλακες θα ήταν εκεί, κάποιοι άλλοι θα πήγαιναν για προσευχή, δεν ήταν δύσκολο από τη μία στιγμή στην άλλη να γεμίσει ή εκκλησία. Ύστερα ήταν και οί ανώτεροι τους πού δεν θα έβλεπαν με καλό μάτι αυτή την ενέργεια, ή οποία σίγουρα θα προκαλούσε θύελλα αντιδράσεων από τους «συμμάχους» για την «προκλητικότητα» της. Ίσως μάλιστα να δημιουργείτο και διπλωματικό επεισόδιο πού θα έφερνε σε δύσκολη θέση την Ελληνική κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο. Όμως ό παπα-Λευτέρης είχε πάρει την απόφαση του, ήταν αποφασιστικός και κατηγορηματικός. Αν δεν έρθετε εσείς, θα πάω μοναχός μου! Μόνο ένα ψάλτη θέλω. Εσύ, Κωνσταντίνε (Λιαρομάτη), θα μου κάνεις τον ψάλτη; Εντάξει, παππούλη, του απάντησε ό Ταγματάρχης, πού πήρε και αυτός την ίδια απόφαση, κι όλα πια είχαν μπει στο δρόμο τους. Τελικά, μαζί τους πήγαν και οί άλλοι. Το πλοίο πού μετέφερε τη Μεραρχία είχε αγκυροβολήσει στ' ανοιχτά, γι' αυτό επιβιβάστηκαν σε μία βάρκα στην οποία κωπηλατούσε ένας Ρωμιός της Πόλης και σε λίγο αποβιβάστηκαν στην προκυμαία.

Ό Κοσμάς, ό ντόπιος βαρκάρης, έδεσε τη βάρκα και τους οδήγησε από το συντομότερο δρόμο στην Άγια-Σοφιά. Ή πόρτα ήταν ανοιχτή λες και τους περίμενε. Ό Τούρκος φύλακας κάτι πήγε να πει στη γλώσσα του, όμως τον καθήλωσε στη θέση του και τον άφησε άφωνο ένα άγριο κι αποφασιστικό βλέμμα του Ταξίαρχου Φραντζή. Όλοι μπήκαν μέσα με ευλάβεια και προχώρησαν κάνοντας το σταυρό τους.

Ό παπα-Λευτέρης ψιθύρισε με μεγάλη συγκίνηση: «Εισελεύσομαι εις τον οίκον σου, προσκυνήσω προς Ναόν Άγίον σου εν φόβω...». Προχωρεί γρήγορα, δεν χρονοτριβεί Εντοπίζει το χώρο στον όποιο βρισκόταν το Ιερό και ή Αγία Τράπεζα. Βρίσκει ένα τραπεζάκι, το τοποθετεί σ' αυτή τη θέση, ανοίγει την τσάντα του, βγάζει όλα τα απαραίτητα για τη Θεία Λειτουργία, βάζει το πετραχήλι του και αρχίζει.
Ευλογημένη ή Βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν, αποκρίνεται ό Ταγματάρχης Λιαρομάτης και ή Θεία Λειτουργία στην Άγια-Σοφιά έχει αρχίσει. Μακάρι να μας αξιώσει ό Θεός να την ολοκληρώσουμε, σκέφτονται όλοι, και σταυροκοπιούνται με κατάνυξη. Οί αξιωματικοί μοιάζουν να τα 'χουν χαμένα, όλα έγιναν τόσο ξαφνικά και φαίνονται απίστευτα Ή Θεία Λειτουργία προχωρεί κανονικά. Ή Άγια-Σοφιά ύστερα από 466 ολόκληρα χρόνια ξαναλειτουργείται!

Ό παπα-Λευτέρης συνεχίζει.

Όλα γίνονται ιεροπρεπώς, σύμφωνα με το τυπικό της Εκκλησίας. Ακούγονται τα «ειρηνικά», το «Κύριε ελέησον», «ό Μονογενής Υιός και Λόγος του Θεού...», πού γράφτηκε από τον ίδιο τον Ιουστινιανό με την προσταγή και την φροντίδα του οποίου χτίστηκε και ή Άγια-Σοφιά. Ακολουθεί ή Μικρή Είσοδος, το «Τη Υπερμάχω Στρατηγώ...», ό Απόστολος από τον Ταξίαρχο Φραντζή και το Ευαγγελικό Ανάγνωσμα από τον παπα-Λευτέρη. Χρέη νεωκόρου εκτελεί ό Υπολοχαγός Νικολάου. Στο μεταξύ ή Άγια-Σοφιά αρχίζει να γεμίζει με Τούρκους.

Ό παπα-Νουφράκης δεν πτοείται και συνεχίζει. Οί άλλοι κοιτάζουν σαστισμένοι πότε τον ατρόμητο παπά και πότε τους Τούρκους, πού μέχρι εκείνη τη στιγμή παρακολουθούν σιωπηλοί μη μπορώντας ίσως να πιστέψουν στα μάτια τους, γιατί αυτό πού γινόταν εκείνη την ώρα μέσα στην Άγια-Σοφιά ήταν πραγματικά κάτι το απίστευτο. Μετά το Ευαγγέλιο ακολουθεί το Χερουβικό από τον Ταγματάρχη Λιαρομάτη, ενώ ό παπα-Λευτέρης τοποθετεί το αντιμήνσιο πάνω στο τραπεζάκι, για να κάνει την Προσκομιδή. Οί Τούρκοι συνεχώς πληθαίνουν. Οί ώρες είναι δύσκολες, αλλά και ανεπανάληπτες, επικές.

Ό παπα-Νουφράκης συνεχίζει. Βγάζει από την τσάντα ένα μικρό Άγιο Ποτήριο, ένα δισκάριο, ένα μαχαιράκι, ένα μικρό πρόσφορο κι ένα μικρό μπουκαλάκι με νάμα. Με ιερή συγκίνηση και κατάνυξη κάνει την προσκομιδή, ενώ ό Λιαρομάτης συνεχίζει να ψάλει το Χερουβικό. Όταν ολοκλήρωσε την Προσκομιδή, στρέφεται στον Υπολοχαγό Νικολάου, του λέει ν' ανάψει το κερί για να ακολουθήσει ή Μεγάλη Είσοδος. Ό νεαρός Υπολοχαγός προχωρεί μπροστά με το αναμμένο κερί και ακολουθεί ό παπάς βροντοφωνάζοντας: «Πάααντων ημών μνησθείη Κύριος ό Θεός...». Στη συνέχεια ακολουθούν οι «Αιτήσεις»» και το «Πιστεύω», το όποιο είπε ό Φρατζής .

Στο μεταξύ ή Άγια-Σοφιά, έχει γεμίσει με Τούρκους κι ανάμεσα τους υπάρχουν και πολλοί Έλληνες της Πόλης, πού βρέθηκαν εκεί αυτή την ώρα και παρακολουθούν με συγκίνηση τη λειτουργία, χωρίς να τολμούν να εξωτερικεύσουν τα συναισθήματα τους «δια τον φόβον των Ιουδαίων» δηλαδή των Τούρκων. Μόνο κάποιες στιγμές δεν μπορούν να συγκρατήσουν τα δάκρυα, πού τρέχουν από τους οφθαλμούς τους και για να μην προδοθούν φροντίζουν και τα σκουπίζουν πριν γίνουν «πύρινο» ποτάμι και τότε ποιος θα μπορούσε να τα συγκρατήσει.

Ή Λειτουργία στο μεταξύ φτάνει στο ιερότερο σημείο της, την Αναφορά. Ό παπα-Λευτέρης, με πάλλουσα από τη συγκίνηση φωνή, λέει: «Τα Σα εκ των Σων, Σοι προσφέρομεν κατά πάντα και δια πάντα».Όλοι οί αξιωματικοί γονατίζουν και ή φωνή του Ταγματάρχη Λιαρομάτη ακούγεται να ψέλνει το «Σε υμνούμεν, Σε ευλογούμεν, Σοι ευχαριστούμεν, Κύριε, και δεόμεθά Σου, ό Θεός ημών». Σε λίγη ώρα ή αναίμακτη θυσία του Κυρίου μας έχει τελειώσει στην Άγια-Σοφιά, ύστερα από 466 ολόκληρα χρόνια!! Ακολουθεί το «Άξιον εστίν», το «Πάτερ ημών», το «Μετά φόβου Θεού πίστεως και αγάπης προσέλθετε» και όλοι οί αξιωματικοί πλησιάζουν και κοινωνούν τα Άχραντα Μυστήρια. Ό παπα-Λευτέρης λέει γρήγορα τις ευχές και ενώ ό Λιαρομάτης ψέλνει το «Είη το όνομα Κυρίου ευλογημένον...» καταλύει το υπόλοιπων της Θείας Κοινωνίας και απευθυνόμενος στον Υπολοχαγό Νικολάου του λέει: «Μάζεψε τα γρήγορα όλα και βαλτά μέσα στην τσάντα»,Ύστερα κάνει την Απόλυση! Ή Θεία Λειτουργία στην Άγια-Σοφιά, έχει ολοκληρωθεί. Ένα όνειρο δεκάδων γενεών Ελλήνων έχει γίνει πραγματικότητα. Ό παπα-Νουφράκης και οι τέσσερις αξιωματικοί είναι έτοιμοι να αποχωρήσουν και να επιστρέψουν στο πλοίο. Ή Εκκλησία όμως είναι γεμάτη Τούρκους, οί όποιοι έχουν αρχίσει να γίνονται άγριοι, επιθετικοί συνειδητοποιώντας τι ακριβώς είχε συμβεί. Ή ζωή τους κινδυνεύει άμεσα.

Όμως δε διστάζουν, πλησιάζει ό ένας τον άλλο, γίνονται «ένα σώμα», μια γροθιά και προχωρούν προς την έξοδο.

Οί Τούρκοι είναι έτοιμοι να τους επιτεθούν, όταν ένας Τούρκος αξιωματούχος παρουσιάζεται με την ακολουθία του και τους λέει: «Ντουρούν χέμεν» (αφήστε τους να περάσουν). Το είπε με μίσος. Θα ήθελε να βάψει τα χέρια του στο αίμα τους, όμως εκείνη τη στιγμή έτσι έπρεπε να γίνει, αυτό επέβαλαν τα συμφέροντα της πατρίδας του, δεν ήταν χρήσιμο γι' αυτούς να σκοτώσουν τώρα πέντε Έλληνες αξιωματικούς μέσα στην άγια Σοφιά. Δεν ξεχνά ότι στ' ανοιχτά της Πόλης βρίσκονται δυο ετοιμοπόλεμες Ελληνικές Μεραρχίες κι ακόμη ότι ή Κωνσταντινούπολη βρίσκεται ουσιαστικά υπό την επικυριαρχία των νικητών του Α' Παγκοσμίου Πολέμου στους οποίους βέβαια δεν συμπεριλαμβάνονται οι Τούρκοι. Στο άκουσμα αυτών των λόγων οι Τούρκοι υποχωρούν. Ό παπα-Νουφράκης και οί άλλοι αξιωματικοί βγαίνουν από την Άγια-Σοφιά κατευθυνόμενοι προς την προκυμαία, όπου τους περιμένει ή βάρκα. Ένας μεγαλόσωμος Τούρκος τους ακολουθεί, σηκώνει ένα ξύλο και ορμά για να χτυπήσει τον παπα-Νουφράκη. Διαισθάνεται, ξέρει ότι αυτός ό παπάς είναι ό εμπνευστής, ό δημιουργός αυτού του γεγονότος. Ό ηρωικός παπάς σκύβει για να προφυλαχθεί, αλλά ό Τούρκος καταφέρνει και τον χτυπά στον ώμο. Λυγίζει το σώμα του από τον αβάσταχτο πόνο, όμως μαζεύει τις δυνάμεις του, ανασηκώνεται και συνεχίζει να προχωρεί.

Στο μεταξύ ό Ταγματάρχης Λιαρομάτης και ό Λοχαγός Σταματίου αφοπλίζουν τον Τούρκο, πού είναι έτοιμος για να δώσει το πιο δυνατό κι ίσως το τελειωτικό χτύπημα στον παπά. Ήδη, πλησιάζουν στη βάρκα. Μπαίνουν όλοι μέσα.

Ό Κοσμάς μαζεύει τα σχοινιά και αρχίζει γρήγορα να κωπηλατεί. Σε λίγο βρίσκονται πάνω στο ελληνικό πολεμικό πλοίο ασφαλείς .και θριαμβευτές. Βέβαια ακολούθησε διπλωματικό επεισόδιο και οί «σύμμαχοι» διαμαρτυρήθηκαν έντονα στον πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο, ό οποίος αναγκάστηκε να επιπλήξει τον παπα-Λευτέρη Νουφράκη. Όμως κρυφά επικοινώνησε μαζί του και «τον επαίνεσε και συνεχάρη τον πατριώτη ιερέα, πού έστω και για λίγη ώρα ζωντάνεψε μέσα στην Άγια-Σοφιά τα πιο ιερά όνειρα του Έθνους μας». Αυτό ήταν σε γενικές γραμμές το ιστορικό της Θείας Λειτουργίας πού έγινε ύστερα από 446 χρόνια στην Άγια-Σοφιά από τον ηρωικό παπα-Λευτέρη Νουφράκη. Σίγουρα οι περισσότεροι Νεοέλληνες το αγνοούμε.

Το όνομα του λιονταρόψυχου Κρητικού δε λέει τίποτε στο νου και στην καρδιά μας. Κι όμως αυτός ό απλός παπάς, από τίς Άλωνες Ρεθύμνου, σήκωσε πάνω στους ώμους του και ζωντάνεψε, έστω και για λίγο, ένα από τα πιο επικά, πιο, ιερά πιο άγια όνειρα.
http://tro-ma-ktiko.blogspot.gr/2018/01/1919_12.html 

Σχόλιο: Ας μας αξιώσει ο Θεός να την ζήσουμε αυτή την ιερή στιγμή και η δική μας γενιά και να κρατήσει για πάντα.

Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου 2013

Αγιά Σοφία. Ναός ξανά! Hagia Sophia. Holy Temple again!

Τελευταία ενημέρωση (29 - 05 - 2014 )

Επειδή τους τελευταίους μήνες υπάρχει η επιθυμία για μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε Τζαμί, πριν από καιρό είχα αρθρογραφήσει για μετατροπή της σε Ιερό Ναό έστω για μία φορά. Το πιο σπουδαίο επιχείρημά μου ήταν άλλο τα σύνορα των ουρανών και άλλο των ανθρώπων αντιπαραβάλλοντας στην επιθυμία των τουρκικών αρχών πώς θα τους φαινότανε να λειτουργούσαμε ένα τζαμί τους ως ορθόδοξο ναό;! Η αλήθεια είναι απλή και θέλει ελευθερώσει ημάς και υμάς από δοξασίες, φανατισμούς και μίση. 
Επιβάλλεται να οδηγήσουμε τους γείτονες λαούς σε ειρηνικές διαδρομές πριν να είναι πολύ αργά. 
Η εξαγωγή της κρίσεως με διακρατικές αντιπαραθέσεις στους περίεργους καιρούς της παγκόσμιας κρίσεως, πιθανόν να οδηγήσει σε μή αναστρέψιμες καταστάσεις. 

(21 - 11 - 2013) 
Αγία Σοφία. Ναός ξανά!
Πάνε τρεις μήνες σχεδόν από την επίσκεψη μου στο χώρο σου και δεν μπορώ να σε βγάλω από τη σκέψη μου. Η πίστη πως κάποια μέρα θα σε δω να λειτουργείς ξανά ως σύμβολο της εν Χριστώ αγάπης, μου γιγαντώνει τη θέλησή μου να πρεσβεύσω ως ένας απλός πολίτης του κόσμου, για να δω τα ιερά σου να γυρίζουν στην έδρα τους. Για την Αγιά Σοφιά στην Πόλη ομιλώ. Την Αγία Σοφία, την αγία και ιερά επίκληση που από αρχαιοτάτων χρόνων και σε όλες τις θρησκείες την επικαλείται ο άνθρωπος στις δύσκολες στιγμές. Ο Οδυσσέας επικαλείτο την θεά Αθηνά, τη θεά της Σοφίας να τον σώσει από τη φουρτουνιασμένη θάλασσα και τον περίφημο Κύκλωπα, τον Πολύφημο. Ο Μέγας Σολομών της Ιερουσαλήμ, ξακουστός για τη θεία σοφία του που έδινε λύσεις στο λαό του και έκτισε τον περίλαμπρο Ναό του.
Η του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού Σοφία που απαντώντας στο ερώτημα ποιος κυβερνά τον κόσμο απήντησε: «Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα τω Θεώ τω Θεώ!».
Τί ποιο σπουδαία απάντηση από αυτή και ποιο τρανό επιχείρημα από αυτό, για να μας επιτρέψετε αγαπητοί μας Τούρκοι την επαναλειτουργία της Αγίας Σοφίας έστω για μία φορά; Να δοξάσουμε τον Θεό μας στην έδρα του επιθυμούμε για την ουράνια μας πίστη και όχι για τα γήινα μεγαλεία, τα οποία ούτως ή άλλως σε εσάς αποδίδονται. Άλλο τα σύνορα των ουρανών και άλλο τα σύνορα των ανθρώπων. Αυτά σας ανήκουν γιατί τα κερδίσατε με το αίμα σας. Αλλά τα ιερά της θρησκείας μας ανήκουν στο χριστιανικό πλήρωμα, όπως και η Μέκκα ανήκει στο λαό του Ισλάμ. Αυτή είναι η φύση της ανεξιθρησκείας, αποδεκτής παγκοσμίως σε όλες τις συμβαλλόμενες χώρες με τον Ο.Η.Ε.
Και κλείνοντας τον ταπεινό μου συλλογισμό πώς θα φαινόταν αν λειτουργούσε κάποιο τζαμί στην Ελλάδα ως χριστιανικός ναός; Δεν θα ήταν άδικο και βεβήλωση; Θα ήταν. Τότε εσείς γιατί δεν μας επιτρέπετε την αποκατάσταση του ναού της Αγίας Σοφίας στη Κωνσταντινούπολη;
Μέσα στις ταραγμένες εποχές που διανύουμε, η δημιουργία οροσήμων και σημείων αναφοράς στην ανθρωπότητα είναι ικανή να γεμίσει με ελπίδα τις καρδιές των απελπισμένων, ώστε να δημιουργήσουν ξανά με ειρήνη.
Θερμή παράκληση να μας επιτρέψετε τη λειτουργία του ναού έστω για μία φορά! Δείξτε μας ένα δείγμα καλής θέλησης… Θυμηθείτε τα λόγια του Νηλ Άρμστρονγκ όταν πάτησε στη Σελήνη: « Ένα μικρό βήμα για έναν άνθρωπο, ένα μεγάλο βήμα για την ανθρωπότητα.»

Με τιμή
Μακρυχώρι, 21 / 11/ 2013
Μιχαήλ Ν. Αβέλλας
Αν. Δημ. Σύμβουλος Τεμπών – Αστυνομικός – Μέλος Α’ Βάθμιας Επιτροπής Εκπαίδευσης Δ. Τεμπών

translation at english language 

last update (29 - 05 - 2014) 

Because the last few months there is a desire for conversion of Hagia Sophia into a Mosque, before months I had blogged about converting to Holy Temple even once. The most important argument was and still is that the borders of Heavens are diferent than the people's borders,  collating also at the desire of the Turkish, how were they acting if we convert a mosque as an orthodox church? The truth is simple and wants liberate us and you by beliefs, fanaticism and hatred. 
We have to drive the neighbors people to peaceful routes before it will be too late. 
The export of the crisis with the transnational controversies at the strange times of global crisis, may lead to irreversible situations.

(21 - 11 - 2013) 
Hagia Sophia. Holy Temple again!

It’s been gone almost three months since I visited your place and I cannot take you out of my mind. The faith that someday I will see you again in a divine liturgy as the Christ’s love symbol and the holy returning at their homeland, it makes my will strong to profess you as a simple citizen of the world. I’m talking about Hagia Sophia in Constantinople (Istanbul). The Holy Wisdom, the sacred invocation which the human calls from the ancient times, when he passes through difficult times to liberate him/her. Odysseus called Goddess Athena, when he was in great danger by the stormy sea and the Cyclops Poliphimos.  The Great Solomon of Jerusalem, famous for his holy wisdom was giving solution at his people and he has built his brilliant Temple.
Our Jesus Christ’s and Lord’s wisdom, whose answering at the question who rules the world: “You give things of Caesar to Caesar, and God’s to God!”.
What a great response and argument by this allowing us our dear Turks reopening even once the Holy Temple of Hagia Sophia as a Christian temple?. We want to glorify our God for our heavenly faith and not for earthly grandeur, which anyway it belongs to you. The borders of Heavens are not the same with the borders on Earth and they are so different between them. Your land belongs to you, because you won it with your blood. But our religion’s sanctuaries belongs to the Christian crew, as Mekka belongs to the people of Islam. That’s the Tolerance nature, accepted  worldwide by all the United Nations countries.
And closing my humble syllogism how it would like if a Mosque in Greece, was reopening as a Christian temple?. Wouldn’t be unfair and blasphemy? Of course yes. Then why don’t you allow us to restore the Hagia Sophia’s church in Constantinople (Istanbul)?.
Through the troubled times in which we live, creating milestones in the history of mankind is enough to fill with hope the hearts of desperate people and recreate again in peace.
Heartfelt request to allow us to operate the church even once! Show us a sign of goodwill ...
Remember the words of Neil Armstrong when he stepped on the moon: "That's one small step for [a] man, one giant leap for mankind."
With honour
Makrychori, Larissa, Hellas (Greece)
November 21st, 2013
Michail N. Avellas
D. Associate Consultant of Tempe – Member of A’ degree Educational Committee of Tempe – Hellene Policeman