Κάνεις follow up το ραντεβού σου κ σύμβουλε εθνικής ασφαλείας!

Κάνεις follow up το ραντεβού σου κ σύμβουλε εθνικής ασφαλείας! Δεν πατάς το link και μπαίνεις στο chatroom!

Πρώτα έπρεπε να του τηλεφωνήσεις στο προσωπικό του τηλέφωνο, αλλά και πάλι αφού έχετε τα τηλέφωνα μεταξύ σας, τι την θέλατε την τηλεδιάσκεψη;

Αρα, κρατήσατε και πρακτικά;;;

Και τι ακριβώς τον παρακαλούσες; 

Να κάνουν διακριτικές πολεμικές ενέργειες στην ελληνική επικράτεια; 

Να προσέξουν τον τουρισμό μας μη χτυπήσουν κανένα αθώο σκάφος με το μη επανδρωμένο θαλάσσιο drone; 

Από την άλλη, ποτέ δεν θα μπορούσα να διανοηθώ πως η χώρα που κλονίζεται από το σκάνδαλο των υποκλοπών και του predator, θα έπεφτε θύμα της ίδιας της τεχνητής νοημοσύνης που εμπιστεύεται, αφού θεωρεί πως έγινε χρήση deepfake τεχνητής νοημοσύνης. 

Η Ελλάδα νιώθουμε να παζαρεύεται χάριν των συμμαχιών και υλικών ανταλλαγμάτων, που στο τέλος της ιστορίας όσα λεφτά και όσα υποτιθέμενα benefits και αν και πότε θα μας δώσουν, δεν ξέρουμε αν θα είναι τουλάχιστον ισοδύναμα με αυτά που θα έχουμε δώσει/ χάσει. 

Για αυτό θα σου υπενθυμίσω τη φράση του Στρατηγού Μακρυγιάννη όταν είδε κάτι Έλληνες στρατιώτες να φορτώνουν αγάλματα σε ξένα πλοία.

Για αυτά πολεμήσαμε! 

<<Είχα δυο αγάλματα περίφημα, μια γυναίκα κι ένα βασιλόπουλο, ατόφια - φαίνονταν οι φλέβες, τόσην εντέλειαν είχαν. 

Όταν χάλασαν τον Πόρο, τα ‘χαν πάρει κάτι στρατιώτες, και στ' Άργος θα τα πουλούσαν κάτι Ευρωπαίων· χίλια τάλαρα γύρευαν. [...] 

 Πήρα τους στρατιώτες, τους μίλησα: «Αυτά και δέκα χιλιάδες τάλαρα να σας δώσουνε, να μη καταδεχτείτε να βγουν από την πατρίδα μας. 

Γι' αυτά πολεμήσαμε>>.

Και για να τα αντιπαραβάλλω με τη συνέχεια της Ελλάδας με την προστασία των ιερών και οσίων, ο ποιητής Οδυσσέας Ελύτης έγραψε:

<<Εάν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει: με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις>>.

Κάποτε ένας καλός φίλος για να με πείσουν να βοηθηθούν στις αυτοδιοικητικές εκλογές , μου είχε μιλήσει για τη σύνθεση, την ώσμωση ιδεών, πιστεύω πως δεν θα εννοούσε ποτέ τη λέξη αποσύνθεση. 

Είμαστε σίγουρα καλά;

Εν τέλει , νιώθουμε να σας καμαρώνουμε όπως οι θαμώνες στην άκρη του λιμανιού, κουνώντας σας το μαντήλι όταν σαλπάρετε για νέες περιπέτειες, ανήμποροι να σας βοηθήσουμε όσο κι αν το προσπαθούμε. 

04/07/2026

Μιχάλης Αβέλλας

Τι σκέφτονται άραγε αυτοί οι τεχνοκράτες; Τέλος στη μετακινούμενη κτηνοτροφία στη Δυτική Μακεδονία.

Όντας απόγονος των μεγαλύτερων κτηνοτροφικών οικογενειών της Σαμαρίνας, αν και δεν διαθέτω ζωικό κεφάλαιο, όμως νιώθω να μου κυλάει στο αίμα, στο dna μου αυτή η συμπόνια και η ανησυχία για τις ρίζες μας, για τον αφανισμό της παραδοσιακής κτηνοτροφίας.

Αισθάνομαι σαν να μας κάνουν μια διαρκή ενημέρωση όπως τις android και ios συσκευές και κινητά μας, λες και θέλουν να μας διορθώσουν από ένα σφάλμα.

Τώρα δόθηκε τέλος στην μετακινούμενη παραδοσιακή κτηνοτροφία προς τις ορεινές περιοχές της Δυτικής Μακεδονίας.

Τι σκέφτομαι και είναι στη σκέψη πολλών από εμάς, ότι ...

Τα ρημαξανε όλα οι τεχνοκράτες... Παρέα με τις αρκούδες και τους λύκους θα κάνουν οι κάτοικοι και οι παραθεριστές στη Δυτική Μακεδονία μέχρι να αρχίσουν να συμβαίνουν επιθέσεις άγριων ζώων.

Η κτηνοτροφία όντας βασικός ρυθμιστής του περιβάλλοντος έβαζε όρια στην άγρια ζωή και πανίδα αλλά και στην άγρια χλωρίδα του τοπικού οικοσυστήματος. Πλέον σε απόλυτη αποσύνθεση διαταράσσεται αυτή η συμφωνία των ορίων του ανθρώπου με τη φύση. 

Άγριες πυρκαγιές θα δούνε τα βουνά μας, αφού η ανθρώπινη δραστηριότητα θα υποχωρήσει και το μόνο που μπορεί να έρθει θα είναι ανεμογεννήτριες πάνω στα αδούλωτα βουνά μας , που θα ανοίγουν δρόμους μέσα από γκρεμούς και θα εκτρέπουν υδάτινες ροές αιώνων σε αχαρτογράφητες εκτάσεις.

Τι σκέφτονται άραγε αυτοί οι τεχνοκράτες διαρκώς; 

Για εμβολιασμό δεν τίθεται καν λόγος ...

Με θλίψη για αυτά που έρχονται.

22/05/2026

Μιχάλης Αβέλλας

 

Προβληματισμοί για την πορεία της Ελλάδας.

 

Σαν σήμερα, πριν 8 χρόνια έπεσε ο Μπαλταδώρος στο Αιγαίο.Ο Σμηναγός (Ι) Γιώργος Μπαλταδώρος έχασε τη ζωή του εν ώρα καθήκοντος στις 12 Απριλίου 2018, όταν το Mirage 2000-5 που κυβερνούσε κατέπεσε βορειοανατολικά της Σκύρου κατά την επιστροφή από αναχαίτιση τουρκικών αεροσκαφών.

Κάποιοι βρισκόμασταν στην πρώτη γραμμή στις Καστανιές του Έβρου, ανεβήκαμε στο παρατηρητήριο που επιτηρούσαμε και μαζί με τους στρατιώτες αυθόρμητα με μια φωνή, με μια ψυχή ψάλλαμε τον εθνικό ύμνο και θέσαμε μεσίστια τη σημαία τιμώντας το νεκρό μας ήρωα δίνοντας νοερά τον αρχαίο όρκο: <<Την πατρίδα ουκ ελάττω παραδώσω>>.

 Εκεί μας έλαχε η μοίρα και το καθήκον τότε σε μια τεταμένη χρονική περίοδο στα σύνορα έχοντας προηγηθεί η αιχμαλωσία των δύο Ελλήνων στρατιωτικών, να βάζουμε το μικρό μας λιθαράκι έστω με την παρουσία μας να εμψυχώνουμε, να ενδυναμώνουμε. 

Τουλάχιστον τότε πιστεύαμε ότι υπηρετούσαμε το υπέρτατο ιδεώδες.

 Τώρα μια παρένθεση, είχα γράψει ένα σκληρό κείμενο αλλά θα το κρατήσω για το επόμενο κείμενο, μέσα σε ένα απίστευτο γαϊτανάκι αποσπάσεων επιχορηγούμενων με έναν πακτωλό εκατομμυρίων ευρώ να σου δίνουν μία βαλίτσα στο χέρι χωρίς κανένα ημερολόγιο μετακινήσεων με οφθαλμοφανή σχεδιασμό, με μόνο κίνητρο λίγα παραπάνω εφήμερα χρήματα, ανεμομαζώματα - διαολοσκορπίσματα.

Και το περασμένο βράδυ της Αναστάσεως παρακολουθώντας το φιλοθεάμον κοινό άρτον και θεάματα στην παρακμάζουσα Αλεξανδρινή πολιτεία, που παίζει ο νεοέλληνας με τις στρακαστρούκες και να θαυμάζει τα βεγγαλικά στο νυχτερινό ουρανό από την οθόνη του κινητού του αλαλάζοντας και όχι υμνώντας το Χριστός Ανέστη, για να φωτίσει τα σκοτάδια της ψυχής του.

Ίσως από την υπερβολική μελέτη του Καβάφη, είναι εφησυχασμένοι οι Έλληνες οτι οι βάρβαροι ακόμα να φανούν και μάλλον δεν θα έρθουν και όλα κινούνται στη δίνη του συβαριτισμού της καθεστηκυίας τάξης όπου διανύει ημέρες προ της παγίδας του Θουκυδίδη, έχοντας επιβάλλει στην κοινή γνώμη την δημόσια πεποίθηση για την τελειότητα των αποφάσεων, ότι όλα είναι τέλεια και υπό έλεγχο.  

Κι ενώ το ακαθάριστο εξωτερικό χρέος της Ελλάδας από τα 455 (!!!) δις Ευρώ του 3ου 3μηνου του 2019 έχει ανέλθει στα 590 δις στο 4ο 3μηνο του 2025, ήτοι αυξανόμενο κατά 135 δις σε έξι χρόνια!!!

Αφού το ΑΕΠ αυξάνεται, γιατί να μην αυξηθεί και το χρέος; 

Ξανασηκώνοντας το όμμα στον κόσμο η περίμετρος των ειδικών στρατιωτικών επιχειρήσεων κλείνει, καθώς έτσι λέγεται ο πόλεμος πλέον και οι σκοτωμένοι απλά φεύγουν από τη ζωή για να ξεκουραστούν παίρνουν ρεπό από τους μεγάλους και όσο για τους τραυματίες έχουμε τις θετικές επιστήμες να πειραματιστούν στην ανάρρωση τους για την πρόοδο της ανθρωπότητας. 

 Και σε κάθε γωνιά του πλανήτη, μακάρι να ήταν μόνο γωνιά, τρομαγμένοι πολίτες προσπαθούν να γλυτώσουν από το θάνατο των ανελέητων βομβαρδισμών με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης και εξελιγμένων λογισμικών σχεδόν αδύνατον να ηττηθούν και από τον καλύτερο πολεμιστή. 

Και το άσβεστο μίσος να ξαναθεριεύει μεταξύ των λαών και να ζητά να καθίσει πάλι στη θέση του βασιλιά και η ρήση του Ηρακλείτου να γίνεται αληθινή: <<Γαία πυρί μειχθήτω>>, με τους ηγέτες των λαών άβουλους, άτολμους και ανίσχυρους να οδηγούν την ανθρωπότητα σε μία δυστοπία και να εμπιστεύονται όλο και πιο πολύ στην τελική κρίση τους ένα κομπιούτερ με λογισμικό σίγουρα εσφαλμένων δεδομένων, όπως κάποτε στην αρχαιότητα ρωτούσαν τα μαντεία, τα άλαλα και τα μπάλαλα πριν πολεμήσουν. 

Και τέλος το Χριστός Ανέστη ας έρθει στις καρδιές όλων μας για να δώσει σπινθήρα πάλι στο νου και στη θέληση να αρχίσει να ομιλεί δυνατά, ελεύθερα και φανερά, δημοκρατικά, γιατί όπως ο Χριστός μας κρίθηκε και νίκησε το θάνατο, έτσι θα κριθούμε κι εμείς από το αν επιλέξαμε τη σιωπή σε καιρούς που έπρεπε να υψώσουμε ανάστημα.

Γιατί οι πιο σκοτεινές γωνιές της κόλασης ανήκουν σε εκείνους που σε καιρούς ηθικής κρίσης παραμένουν ουδέτεροι! 

Χρόνια πολλά, Χριστός Ανέστη με Ανάσταση πνεύματος, ήθους και ψυχής, για να αγαλλιάζουν οι νεκροί μας και να χαίρονται οι πρόγονοι μας ότι θα παραμείνουμε όρθιοι! 

12/04/2026

Μιχάλης Αβέλλας 

Αστυνομικός

Η Ελλάδα είναι έτοιμη να ξορκίσει το φάντασμα του 1919;

 

Πιο έγκυρη ενημέρωση για στρατιωτικές αποστολές που είναι και πρέπει να χαρακτηρίζονται από το ΑΚΡΩΣ ΑΠΟΡΡΗΤΟΝ, στην Ελλάδα γίνεται για αντιπολίτευση φέιγ βολάν σε δημόσια συνεδρίαση της Βουλής των Ελλήνων, σε εκπομπές και ιστοσελίδες αναπαράγονται φωτογραφίες που φωτογραφίζεται αεροσκάφος σε ελληνική στρατιωτική εγκατάσταση να διαρρέουν ως δημοσίευμα κι ενώ αυ

τό δεν γνωρίζει κανείς αν έφτασε στον προορισμό του ή όχι.

Αυτά τα πράγματα γίνονται σε κλειστή κοινοβουλευτική επιτροπή, τηρούνται πρακτικά και κρίνει η Ιστορία.

Ειδάλλως το φάντασμα του 1919 θα ξανά ξυπνήσει και η ιστορία πάντα κρίνει αυστηρά τους επόμενους σωτήρες , σαν τους Έξι.

Ο νοών νοείτω...

Εν τέλει, 

Σταματήστε να μιλάτε δημόσια και να δημοσιεύετε δημόσια για στρατιωτικές αποστολές σε εξέλιξη και να στοχοποιείται έτι περισσότερο η Ελλάδα, αλλά προφανώς οι στόχοι στο πεδίο. 

Αν συμβεί καμία κατάρριψη αεροσκάφους και χαθούν ζωές ξένης δύναμης που μεταστάθμευσε στην Ελλάδα , ενώ κάποιοι δημοσιεύανε ή αναπαρήγαγαν φωτογραφίες, πολύ πιθανό να ζητηθεί η έκδοση τους για κατασκοπεία σε καιρό πολέμου. 

Αν χαθούν ζωές Ελλήνων ενώ δόθηκε δημόσια το στίγμα εκκίνησης, το κρίμα, το ανάθεμα και η τιμωρία στο λαιμό σας.

Από πού κι ως που πρέπει να γνωρίζει όλη η Ελλάδα και οι φίλοι και εχθροί της έξω και μέσα , που έχει τοποθετήσει και που κινεί τις στρατιωτικές της δυνάμεις και που τοποθετεί τις αντιαεροπορικές συστοιχίες της σε νησιά , στην Κύπρο, οπουδήποτε και μάλιστα σε χρόνο real time  σχεδόν;

Από την αποστολή στη Λιβύη δεν διδαχθήκαμε;

20/03/2026

Μιχάλης Αβέλλας

Υ.Γ.

Η ατιμώρητη διαρροή στρατιωτικών πληροφοριών που συμβαίνει στη χώρα είναι αδιανόητα υψηλή αυτή τη στιγμή. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί από μωροφιλοδοξία έως ελεγχόμενη για κεκαλυμμένη κατασκοπεία υπό τον μανδύα της αγανάκτησης.

Έχεις μαύρα μεσάνυχτα! Αναφορικά με το επαίσχυντο βίντεο που κυκλοφόρησε όπου αστυνομική κλούβα εμβολίζεται και ανατινάζεται από τρακτέρ.

 Έχεις μαύρα μεσάνυχτα! Αναφορικά με το επαίσχυντο βίντεο AI που κυκλοφόρησε όπου αστυνομική κλούβα εμβολίζεται και ανατινάζεται από τρακτέρ.  

Σπάνια σχολιάζω, αλλά εργαλειοποιειται μια οικονομική  κρίση ενός κλάδου με επαναστατικές μπριγκάτες και λοιπές ανοησίες & συμμετέχετε ως προϊόν προσπάθειας αποσταθεροποίησης της χώρας, που ξένα συμφέροντα τρίβουν τα δάχτυλα τους από τη χαρά που φυτεύτηκε το ζιζάνιο.

*Πρώτα διαφθείροντας

*Έπειτα εκμεταλλευόμενο τη ζωονόσο 

*Μετά για δήθεν λόγους διαφάνειας με δημόσιες εξεταστικές επιτροπές όπου έχασε το νόημα η μυστικότητα μιας προανακριτικής διαδικασίας, όπου θωρώντας σαν δημόσιοι κατήγοροι αυτοπαρουσιάζονται ως απόγονοι του Ηρακλή και των δώδεκα άθλων του, ωχριώντας στην περιγραφή ακόμη και ο Καβάφης στο περιμένοντας τους βαρβάρους. 

*Έπειτα με παρωχημένες διαμαρτυρίες με σύγχρονα όμως αγροτικά μηχανήματα που ως επί το πλείστον επιδοτήθηκαν από κοινοτικούς πόρους, τα οποία με μια θωράκιση και ένα πυροβόλο μετατρέπονται σε άρματα μάχης ικανά να ανέβουν κορυφές του Ολύμπου και του Κισσάβου, κι όμως... 

Ενώ έχουν προαποφασίσει τον αποκλεισμό οδών και μπορούν να τις προσπελάσουν σε οποιοδήποτε σχεδόν σημείο επιθυμούν, επιδιώκουν το σημείο που έχει κάνει φραγμό η Αστυνομία για δημιουργία τεχνητής έντασης, καθώς αυτό πουλάει στο TikTok, Facebook, Instagram και στις ζωντανές συνδέσεις των τηλεοπτικών μέσων και των ιστοσελίδων. Τα views και τα likes για να ακουστούν λίγα μπινελίκια, να πέσουν μερικά σπρωξίματα και λίγα χημικά, να μαρσάρει κανένας αγρότης το τρακτέρ μπροστά σε πεζούς, να τρέξει καμία κλούβα να ξεφύγει από το διπλό φραγμό και να γίνει καμία στραβή, καμία καταλάθος απώλεια ζωής και να βυθιστεί η χώρα, η Ελλάδα μας στο χάος. 

Και υπόψιν το χάος δεν θα το θερίσουν αυτοί που θα το έχουν σπείρει, θα γευτούμε τον πικρό καρπό του όλοι μας. 

Κι εσύ που χαίρεσαι φτιάχνοντας η αναπαράγοντας ένα βίντεο που τρακτέρ εμβολίζει αστυνομικό όχημα γράφοντας πως έχουμε τη δύναμη, θα πρέπει το ελάχιστο να κινηθεί η ποινική διαδικασία εις βάρος σου για διέγερση σε  διάπραξη εγκλημάτων, βιαιοπραγίες ή διχόνοια σύμφωνα με το άρθρο 184 Ποινικού Κώδικα.

06/12/2025

Μιχάλης Αβέλλας

Η σύγκρουση με όρους ράγκμπυ δεν θα οδηγήσει σε καλό τέλος.

 

Γράφω ξανά και ξανά τις ανησυχίες μου και δεν θέλω να τις δημοσιεύσω.

Το νου μας....

Η υπερβολή, η εύκολη λύση σε καταδικαστέες πράξεις βίας, οι ψυχικά ευάλωτοι & οικονομικά απελπισμένοι ειρηνικοί εν τω συνόλω συμπολίτες και αγρότες μας σε ομιχλώδες επιχειρηματικό μέλλον, η εμμονή στην αποκλειστικότητα της ορθότητας της επιβολής της άποψης και της αρχής του δικαίου του ενός, η έλλειψη ή έστω ανακοίνωση δοκιμής plan b, η στέρηση και η δημιουργία συμπληγάδων στο κοινωνικό έδαφος διαμαρτυρίας με μαστίγιο και καρότο σε μια ισορροπία τρόμου με συγκρουσιακή αντίληψη ράγκμπυ και του πιο ισχυρού στο πεδίο, τα σώματα ασφαλείας ως σάκος του μποξ και τέλος οι αδόκιμες παραπομπές όπου το ουσιαστικό μετατρεπόμενο σε επίθετο ξυπνά την βαθιά πληγή του εμφυλίου με τον κίνδυνο του ανθρώπινου λάθους που μπορεί να φέρει απώλεια ζωής, μπορεί να επιφέρουν ανήκεστο βλάβη στην Ελλάδα.

Μόνο με μπέσα, κατανόηση, καθαρές κουβέντες, μειλίχιο και ειλικρινές ύφος και παραχώρηση ζωτικού χώρου στην κοινωνική ευημερία....

Δεν είναι όλα  ψηφία κι αριθμοί.

....

09/12/2025

Μιχάλης Αβέλλας

Μαθήματα Ελληνικής Ιστορίας: Στρατηγός Πλαστήρας

 

Κάτω από το άγαλμα του έφιππου Στρατηγού Νικολάου Πλαστήρα, από τα εφηβικά μου χρόνια όταν τερμάτιζα σε αγώνες αντοχής προς τιμήν του, από τις εξόδους και τις στρατιωτικές παρελάσεις στην Καρδίτσα, πάντα με έλκυε αυτή η αήττητη στα πεδία των μαχών επιβλητική φυσιογνωμία που μας σημαδεύει το μέλλον ώστε να θέλουμε να μοιάσουμε, αν το θελήσει ο Θεός και το φέρει η μοίρα στο δρόμο μας. 

Από τη ζωή του θα μου μείνουν οι φράσεις του:

1. <<Τα δώρα φέρνουν αντίδωρα>>. 

2. <<Το πλανάσθαι ανθρώπινον· αλλά το ομολογείν την πλάνην είναι ανώτερος πολιτισμός και ευγενέστερος ανδρισμός. Ένας λαός ούτω μόνον σκεπτόμενος αποτρέπει τας εκ της πλάνης συμφοράς και ευημερεί>>.

3. <<Τόλμη και θέλησις φέρνουν Νίκην>>. 

4. Και τέλος αυτή η επιστολή που έστειλε στη θετή μάνα του Άννα Παπαδοπούλου 29/5/1922 βλέποντας τον ολοκληρωτικό ξεριζωμό της Ιωνίας και την Μικρασιατική Καταστροφή: 

«Κοντεύει να μου φύγει το μυαλό όταν συλλογίζομαι η ακούω ότι είναι δυνατόν να φύγωμε από την Σμύρνην».

Άραγε, αν ζούσε στις μέρες μας και έβλεπε αυτά τα δοτικά υποχωρητικά λόμπυ του κατευνασμού και των θολών νερών στο Αιγαίο, δεν θα του έφευγε το μυαλό; 

Δεν θα του έφευγε να μετράνε την ισχύ μας με αριθμούς και όχι με την ψυχή μας;

<~Ου πόσοι, αλλά που>>. 

Και σαν υστερόγραφο σε όσους φοβούνται τους αριθμούς να τους υπενθυμίσω την απάντηση του Στρατηγού Μακρυγιάννη στον φιλέλληνα Γάλλο Ναύαρχο Δεριγνύ: 

[Η απάντηση στο Δεριγνύ]

Εκεί οπού ‘φκιανα τις θέσεις εις τους Μύλους ήρθε ο Ντερνύς* να με ιδεί. Μου λέγει: “Τι κάνεις αυτού; Αυτές οι θέσεις είναι αδύνατες• τι πόλεμον θα κάμετε με τον Μπραΐμη αυτού; – Του λέγω, είναι αδύνατες οι θέσεις κι εμείς, όμως είναι δυνατός ο Θεός οπού μας προστατεύει• και θα δείξομεν την τύχη μας σ’ αυτές τις θέσεις τις αδύνατες. Κι αν είμαστε ολίγοι εις το πλήθος του Μπραΐμη, παρηγοριόμαστε µ’ έναν τρόπο, ότι η τύχη μας έχει τους Έλληνες πάντοτε ολίγους. Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθεν και ως τώρα, όλα τα θερία πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε• τρώνε από μας και μένει και μαγιά. Και οι ολίγοι αποφασίζουν να πεθάνουν κι όταν κάνουν αυτήν την απόφασιν, λίγες φορές χάνουν και πολλές κερδαίνουν. Η θέση οπού είμαστε σήμερα εδώ είναι τοιαύτη• και θα ιδούμεν την τύχη μας οι αδύνατοι με τους δυνατούς. – “Τρε μπιέν”**, λέγει και αναχώρησε ο ναύαρχος.

09/10/2025

Μιχάλης Αβέλλας

Προτάσεις για την καταστολή της ευλογιάς των προβάτων

 

Μέτρα για την πρόληψη της εξάπλωσης της ευλογιάς - Εμβολιασμός - 

Εντοπισμός ξενιστή που ανήκει στην άγρια ζωή και κινείται σε περιοχές με εξημερωμένα ζώα και προκαλεί δευτερογενή μόλυνση καθώς φέρει τον ιό σε ανοσοκαταστολή.

Προτάσεις 

1. Χαρτογράφηση άγριας ζωής που κινείται την περιοχή των κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων.

2. Δολώματα για έλεγχο πληθυσμού αλεπούδων πλησίον των εγκαταστάσεων.

3. Εμπλεκόμενοι φορείς - Συνοπτικά χρειάζεται: 

4. Δολώματα από την Περιφέρεια πλησίον των εγκαταστάσεων 

Αιχμαλωσία άγριων ζώων που κινούνται στην περιοχή και λήψη δειγμάτων για το αν φέρουν τον ιό σε ανοσοκαταστολή και εντοπισμός του ξενιστή που ανήκει σε αυτή την κατηγορία ζώων.

5. Χορήγηση εμβολίων από την τράπεζα εμβολίων και αντιγόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης αρχικά στα κοπάδια με κρούσματα.

6. Λήψη γενετικού υλικού και πιλοτικό πρόγραμμα με αυστηρά μέτρα βιοασφάλειας ειδικά σε εγκαταστάσεις και επιστημονικό προσωπικό όπου θα γίνει σταυλισμός τόσο από αυτόχθονες ράτσες αιγοπροβάτων όσο και από μολυσμένα κοπάδια. 

7. Συνέχιση μέτρου σταθμών απολύμανσης και επέκτασης και στις ελεύθερες περιοχές. 

8. Σχολαστικός και καθολικός έλεγχος 100% στις πύλες εισόδου της χώρας σε όλα τα φορτηγά αυτοκίνητα και κοντέινερ με χρήση της συσκευής ανίχνευσης οξυγόνου. 

22/09/2025

Μιχάλης Αβέλλας

Στα χνάρια της ένδοξης Ιστορίας μας.

 

«Άμποτε, ήρωα Μάρκο, κι εγώ από τέτοιο θάνατο να πάω».

Εδώ σε αυτά τα άγρια βουνά, από κάτω κείτεται μέσα στα βράχια η Παναγία η Προυσσιώτισσα. Εδώ το 1823 μετέφεραν τον Καραϊσκάκη σε ένα φορείο από κλαδιά τα παλληκάρια του, ημιθανή υποφέροντας από αρρώστια στα πνευμόνια για να ιαθεί.

Γνωστός για τα ανέκδοτά του ήταν αρκετές μέρες στο μοναστήρι χωρίς βελτίωση και τον παρακινεί ένας καλόγερος να τάξει κάτι στην Παναγία για το καλό του. 

Απάντησε τι να δώσω, άλλο από το μουλάρι μου δεν έχω και το τάζω, προσπαθώντας να χαμογελάσει μες στον πόνο του. Όταν βελτιώθηκε κάπως η υγεία του πριν αναχωρήσει από το μοναστήρι, έδεσε το μουλάρι του στην πόρτα της εκκλησίας , εκστομίζοντας τον σατυρικό του λόγο:

-Που να το’ ξερα ‘γω πως ήθελες μουλάρι για να με γειάνεις τόσους μήνες…

Έπειτα, την Πρωταπριλιά του 1824 στην εκκλησία της Παναγιάς στο Αιτωλικό, έλαβε χώρα ένα από τα πιο μελανά στίγματα στην ιστορία του ξεσηκωμού, από την στημένη καταδίκη του για προδοσία με τους Τούρκους, από τον Μαυροκορδάτο που τον κατάτρεξε όσο κανείς άλλος, αποστερώντας του όλα τα αξιώματα μέχρι να μετανοήσει επιστρέφοντας στα χριστιανικά και ελληνικά χρέη του και δίνοντας του 48 ώρες προθεσμία να αναχωρήσει. 

Μάλιστα δε υπάρχει ένα απόσπασμα από γράμμα του Μαυροκορδάτου:

«Μανθαίνω ότι είναι κακά άρρωστος… Η φθίσις του έφθασεν εις τον τρίτον βαθμόν… ίσως ο Θεός μας απαλλάξη από αυτόν…»

Ο ασθενής στρατηλάτης μεταφερόμενος πάλι σε ένα ξυλοκρέβατο από κλαδιά είχε προορισμό τα Άγραφα ήταν κυνηγημένος κι από Τούρκους και από το πρωτοπαλίκαρο του Μαυροκορδάτου, τον Ράγκο. Εκείνοι που τον καταδικάσανε για προδοσία, τώρα επιτίθεντο από κοινού με τους Τούρκους. Ο Μαυροκορδάτος προς τον Ράγκο έγραψε σε ένα γράμμα: «Ήθελα λάβει μεγάλην ευχαρίστησην, αν τον επιάνατε…»

Στο Καρπενήσι απάντησε στην Γραμμένη Οξυά τον Α. Ίσκο, τον Γ. Δράκο, τον Χρ. Περραιβό και άλλους οπλαρχηγούς που έτρεξαν να τον βοηθήσουν. Εκεί φιλοξενήθηκε στη Δόμνιτσα από τους Γιολδασαίους και άλλους φίλους του και παρακάλεσε τον παπα-Γιάννη, μόλις τον είδε να μπαίνει στην πόρτα:

«Παρακάλα, παπά μου, το Θεό να γίνω καλά για το Γένος». 

Και στην 27 Μαϊου 1824 έγραψε αυτή τη γραφή στο Διευθυντήριο, στον Μαυροκορδάτο:

«Εμένα η κακή τύχη μου και αρρώστησα οπίσω. Δεν ηξεύρω κιόλα από τα κρύα τα πολλά ήταν ή από τους τόσους αφορισμούς όπου μου εκάματε, και σε παρακαλώ να με συγχωρέση η Διοίκησις και όλοι οι χριστιανοί και να μου σταλθεί και μία ευχή συγχωρητική παρά του αρχιερέως.»

Δεν του απάντησε ποτέ και κινήθηκε προς το Ναύπλιο , για να συναντήσει την ιστορία μέσα από τον εμφύλιο διχασμό και λαμπρές νίκες στην Ρούμελη μέχρι το ηρωικό τέλος του στο Φάληρο την 23η Απριλίου 1827, όπου σηκώθηκε βαρειά άρρωστος με πυρετό να ανακόψει τα στρατεύματα του Κιουταχή.

Εν τέλει, εκπληρώνοντας έτσι την ευχή του στο νεκρό σώμα του Μπότσαρη που μεταφέρθηκε στο νάρθηκα του ναού της Παναγίας Προυσσιώτισσας μετά τη νίκη του στο Κεφαλόβρυσο την 9η Αυγούστου 1823 και μόλις το έμαθε ο ασθενής στρατηλάτης, σηκώθηκε από το στρώμα του και σύρθηκε ως το λείψανο. Έσκυψε έπειτα και φίλησε με δάκρυα το νεκρό κι είπε:

«Άμποτε, ήρωα Μάρκο, κι εγώ από τέτοιο θάνατο να πάω».

 «Ο Μάρκος ήτανε τρανός. Είχε νου που δεν είχε άλλος, είχε καρδιά λιονταριού και γνώμη δίκια σαν του Χριστού. Ούτε το δάχτυλό του δεν του φτάνουμε».

Ας μείνουν χαραγμένα στη μνήμη μας τα τελευταία του λόγια:

«Ελάτε να σας φιλήσω».

Για αυτό συνέβη η εθνική παλιγγενεσία αν και πέρασε από μύρια κύματα εγωισμών, συνωμοσιών, προδοσίας. Γιατί τα τελευταία λόγια των ηγετών ήταν λόγια αγάπης και ομονοίας. Λόγοι εγκαρδιωτικοί. Λόγοι που τιμούν με τις πράξεις τους τα ιδανικά του ηγέτη όπως τον έβλεπε ο Καραϊσκάκης στο πρόσωπο του Μάρκου Μπότσαρη.

Αυτά είναι τα βουνά της Ελλάδας μας που κράτησαν την σπορά του Ελληνισμού. 

05.04.2020

Μιχάλης Αβέλλας

Υ.Γ.: Αυτό το βιβλίο που με συνεπήρε από τη Σχολή Αστυφυλάκων Καρδίτσας και μου το δώρισε ο τότε Διοικητής μου, ο Δημήτρης Καλλιαντζής πιθανόν και από παρόρμηση όταν έβλεπε ότι καθόμουν επί ώρες στον ελεύθερο χρόνο στη βιβλιοθήκη της σχολής και μελετούσα την εκτός ύλης στρατιωτική ιστορία.

Υ.Γ.1: Σκέψεις που είχα αναρτήσει από την 05 Απριλίου 2020 στο fb.

Αιδώς Αργείοι. Περί των εκθεμάτων στην Εθνική Πινακοθήκη.

 Την επόμενη φορά αφού είστε τόσο προοδευτικοί εκεί στην Εθνική Πινακοθήκη και στο Υπουργείο Πολιτισμού, φροντίστε να δεχτείτε και μια έκθεση έργων τέχνης που να δείχνει εναλλακτικά όπως υιοθετείτε την σκέψη σας τον Αλλάχ και το Ισλάμ.

 Το Charlie Hebdo να μοιάζει λίγο και να πυροδοτήσετε μια ισλαμική τζιχάντ και Ιντιφάντα στα ανατολικά όρια της Ευρώπης και να προσπαθούμε να συμμαζέψουμε τα ασυμμάζευτα. 

Μα πόσο αμετροεπείς μπορείτε να είστε;

Κι αυτό γιατί η συσσωρευμένη αμετροέπεια κάποια στιγμή θα σπάσει και τα φρένα και προς άλλες θρησκείες που δεν θα είναι τόσο ειρηνικές στα πιστεύω σας και αθώοι θα πληρώσουν το τίμημα των επιλογών σας.

Σεβασμός στις θρησκείες. Θα σπάσετε όλα τα αναχώματα της κοινωνίας. 

Αιδώς Αργείοι. 

12.03.2025

Μιχάλης Αβέλλας 

Φυσικά και δεν αναπαράγω εικόνες που ντροπιάζουν τα πιστεύω μου.

Τον νου σου Ελλάδα.

Σαν σήμερα πριν από 5 χρόνια βρισκόμασταν στον Έβρο και αναχαιτίζαμε με απόλυτη επιτυχία με την βοήθεια των ακριτών κατοίκων την υβριδική τουρκική απειλή που ήθελαν να σπάσουν το επίσημο σημείο διαβατηριακού και τελωνειακού ελέγχου στις Καστανιές και να γκριζάρουν την περιοχή. 

Στο σήμερα έχουν εισρεύσει αθρόα Τούρκοι και κάποιοι από αυτούς προφασιζόμενοι διωκόμενους πολιτικούς αντιπάλους και ζητώντας άσυλο, αλωνίζουν την Ελλάδα και έχουν στήσει συμμορίες με τη μία δολοφονία να διαδέχεται την άλλη. 

Πλέον η μαφία στη χώρα θα έχει να επιδεικνύει την φυλετική της διάρθρωση με την κορυφή της πυραμίδας να στέκεται σε όποια έχει τις πιο πολλές εκτελέσεις συμβολαίων θανάτου. 

Πλέον αυτών στον Έβρο συμβαίνει ένας γοργός μάλλον θάνατος των ακριτών με υπογεννητικότητα και εσωτερική/ εξωτερική μετανάστευση, κατάρρευση του πρωτογενούς τομέα, καταστροφικές πυρκαγιές και πλέον αποδυνάμωση των στρατοπέδων που έδιναν ζωή.

 Συν τοις άλλοις ένας αθόρυβος εποικισμός και μια κατάφωρη αλλοίωση πληθυσμού με τη συνθήκη της Λωζάννης να συντελείται αφού τα ερημωμένα σπίτια στα χωρίς του Έβρου πωλούνται έναντι πινακίου φακής χωρίς να υπάρχει το απαράβατο κριτήριο της μη πώλησης σε αλλόδοξο και αλλοδαπό. 

Πλέον οι πύλες της Θράκης κινδυνεύουν εκ των έσω. Αν δεν ενισχυθούν οι Έλληνες της Θράκης με αύξηση εισοδήματος, μείωση φορολογίας στο 6% σε όλα τα είδη και ειδικά στα καύσιμα, εστίαση, διαμονή, κατάργηση φόρου υψηλού εισοδήματος στην χερσαία παραμεθόριο και στα άγονα νησιά καθώς και σε αυτά που επλήγησαν από το μεταναστευτικό, το μέλλον μας θα περιγράφεται ζοφερό.

Αν δεν προσελκυθούν επενδύσεις με οικονομικά κίνητρα που δεν θα μπορεί να τα ανατρέψει κάποια επόμενη κυβέρνηση με ψηφοφορία τα 5/5 της Βουλής για να το επιτύχει άλλως,το μέλλον των ακριτών θα είναι δυσοίωνο χωρίς ελπίδα και φως στον ορίζοντα. 

Ακόμη και να σταθούμε και να ξανανικήσουμε, θα πρέπει να υπάρχει ζωηρό και ακμαίο ελληνικό στοιχείο για να πανηγυρίσει τη νίκη. 

Τον νου σου, Ελλάδα.

Σαν σήμερα, 08/03/2020 σκεφτόμουν ότι Οι Πύλες της Θράκης δεν πέφτουν.

08/03/2025

Με προβληματισμό 

Μιχάλης Αβέλλας 

Οι δηλώσεις του Μητροπολίτη Ικονίου για τα Τέμπη δεν έχουν πνεύμα Θεού.

 

Οικονομία Λόγου, Γέροντα. Η επίπληξη του Πατριάρχη μας ελπίζω να σας φέρει έστω και για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου στη θέση αυτών των ανθρώπων, που σε αυτή την ανείπωτη τραγωδία στα Τέμπη χάθηκαν 57 ζωές, εκ των οποίων μία αγνοούμενη. 

Πολλές ζωές που επιζήσανε πιθανόν ο νους τους να έχει μείνει ακόμη μέσα στο βαγόνι την ώρα της σύγκρουσης, την στιγμή που χάνουν το άλλο τους μισό, τον διπλανό τους συνεπιβάτη, που ακούν τις κραυγές των σοκαρισμένων και βαριά τραυματιών.

 Αυτοί οι άνθρωποι ψάχνουν την αλήθεια, τα παιδιά τους, το αίμα τους, τους ξυπνάνε κάθε βράδυ γιατί δεν είχαν την ταφή που τους άξιζε, γιατί μία αγνοούμενη τριγυρίζει η ψυχή της άταφη κάπου εκεί στα Τέμπη, έχουν κάθε δικαίωμα να διαμαρτύρονται. 

Θα μείνετε μόνοι επί του άμβωνος, θα αποστρέψει το ποίμνιο την κεφαλή του από τον Θεό. Και ευθύνη θα φέρετε οι Αρχιερείς που δεν εμπνέετε με παρηγορητικό Λόγο Θεού, αλλά δείχνετε με το δάχτυλο όπως παρενοχλούν τα τελώνια όταν αποχωρίζεται η ψυχή από το σώμα. 

Κάνετε μία προσευχή για παρηγορία των ψυχών και ανεύρεση της άταφης αγνοούμενης. 

Κάνατε λάθος τοποθέτηση. Δεν έχουμε το δικαίωμα να είμαστε στο ρόλο του άδικου Κρέοντα στην κραυγή μιας σύγχρονης Αντιγόνης, όπως είναι η κάθε μάνα και ο κάθε πατέρας, σύζυγος, αδελφός και αδελφή, παππούς και γιαγιά που χάσανε τα σπλάχνα τους. 

15/02/2025 

Μιχάλης Αβέλλας 

Υ.Γ. Από ντροπή δεν θέλω να αναπαράξω το κείμενο που αντίκρυσα στο facebook με δημόσια κοινοποίηση στις ρυθμίσεις απορρήτου, γιατί πιστεύω στη συγχώρηση και στο δικαίωμα στη λήθη.

Η Δικαιοσύνη δεν χρειάζεται υπερασπιστές, φέρει το ξίφος της αληθείας που θα θριαμβεύσει στο τέλος. 

Το μεγάλο δίλημμα της επιστήμης

Το μεγάλο δίλημμα της επιστήμης στις σύγχρονες πολιτείες είναι αν θα σταθεί στην υπηρεσία του ανθρώπου αναδεικνύοντας την μοναδικότητα της αλήθειας ή στην υλοποίηση της εκάστοτε δημόσιας πολιτικής αναλύοντας γεγονότα ως παρατηρητής και εξάγοντας συμπεράσματα με βραχύ βίο. 

15.02.2025

Μ Α

Περί προσλήψεων

 Το τελευταίο που ακουσαμε από επίσημα χείλη είναι πως έρχεται η "Συγκοινωνιακή Αστυνομία". Έχετε διαλύσει την Αστυνομία με όλες τις πατέντες και εφευρέσεις που κάνετε.

Χωρίς ασφαλιστική εξασφάλιση επάρκειας στο συνταξιοδοτικό διογκώνετε ξανά εντελώς άναρχα τον δημόσιο τομέα χωρίς ορίζοντα πεντηκονταετίας. 

Ναι σε προσλήψεις, όχι όμως σε εφευρέσεις που οδηγούν σε εργασιακή ομηρία και ανασφάλεια χιλιάδες νέους μορφωμένους ανθρώπους, όπως οι Συνοριακοί Φυλακές Ορισμένου Χρόνου, όπως οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί. 

Και στο τέλος όταν αυτοί οι εργαζόμενοι να ζητούν το αυτονόητο της μονιμότητας, να τους κουνάτε το δάχτυλο ότι δεν ήλθε ακόμη η ώρα τους. 

Τέλος με όλα αυτά και μη έχοντας συνέλθει από τα καταστροφικά μνημόνια της προηγούμενης δεκαετίας, έχει επανεμφανισθεί μία παλιά γραφειοπαθολογία που ούτε η τρόικα δεν μπόρεσε να θεραπεύσει, η διεπιφάνεια στη δημόσια διοίκηση που ακούει στο όνομα μετακλητοί υπάλληλοι που έχει εκτοξεύσει το σύνολο όλων των ενεργών δημοσίων υπαλλήλων πάνω από 800.000. 

Για να επιστρέψω μιλώντας για τον κλάδο μας, δημιουργήστε τουλάχιστον μία επιστημονική ακαδημαϊκή αστυνομία που να συνδράμει στην προανάκριση με ειδικότητες σε αυτό που αποκαλούμε πραγματογνώμονας είτε σε πολεοδομικές είτε σε ηλεκτρομηχανολογικές, είτε σε χημικές έρευνες είτε σε άλλης φύσεως έρευνες.

Που να συνδράμει με απευθείας υπαγωγή και πρόσληψη στο υπουργείο δικαιοσύνης ως ανακριτικό προσωπικό στην περαίωση των άπειρων προκαταρκτικών που κωλύουν τους δικαστές και εισαγγελείς από την απονομή δικαιοσύνης. 

Είναι κρίμα το σώμα της Ελληνικής Αστυνομίας να έχει τέτοιο πολυκερματισμό ειδικοτήτων. 

Να σημειώσω πως δεν κατέρχομαι υποψήφιος σε συνδικαλιστικές εκλογές για να κάνω εντύπωση, αν θέλω μπορώ να συστήσω ένα καινούργιο σωματείο με μηδενικές συνδρομές.

15.02.2025

Μιχάλης Αβέλλας 

Υ.Γ.: Διατηρώντας το δικαίωμα της ελεύθερης και ανεμπόδιστης έκφρασης λόγου που δεν εκπροσωπούνται και αναδεικνύονται όπως θα έπρεπε οι εύλογες ανησυχίες από την παρούσα κατάσταση, για να μην έχουμε μια Ελλάδα σε λίγα χρόνια που θα γονατίσει από τα χρέη και τις υποχρεώσεις της.

Η αξία της ζωής στην απλότητα της.

 Η αξία της ζωής στην απλότητα της.

Πίνοντας τις τελευταίες γουλιές ενός καφέ που έχει κρυώσει πατώντας στα υψώματα του Κισσάβου στη δύση του ηλίου. 

Αφήνοντας τα ίχνη μου στο χιόνι, στο μοναδικό λευκό που έχει απομείνει να μην είναι γκρίζο στη χώρα μας, αναπνέοντας επιτέλους καθαρό αέρα από τη δυσωδία που ζέχνει όλο και πιο έντονα από την κατακρήμνιση της κοινωνίας στο κενό του inferno, που στο αρχικό βέρτιγκο και παραζάλη από τα άλματα παραλογισμού τα βάφτισε δημιουργική πρόοδο με νομικιστικές σοφιστείες μέχρι να την ξυπνήσει ο εφιάλτης. 

Στο σταθμό να παίζει R.E.M. το "Everybody hurts", νιώθοντας τον πόνο της απωλείας όσων θρηνούν, ψάχνοντας την αλήθεια που θα λυτρώσει τις ψυχές των νεκρών. 

Έχοντας γράψει πολλά άρθρα εδώ και 15 χρόνια τουλάχιστον, τα ανατρέχω στη μνήμη μου ενθυμούμενος τον 12ο ψαλμό του Δαυίδ  "Έως πότε, Κύριε"...

11/02/2025

Μ Α 

Αναζητώντας ένα μήνυμα για ειρήνευση

 Να αγναντεύεις από ψηλά τους ιερούς βράχους των Μετεώρων που η ιστορία τους ξεκινά από την Κοσμογονία και οι πρώτες σκέψεις που σου έρχονται στο νου να είναι για την αγάπη. Αυτή την αγάπη που έχει χαθεί στις μέρες μας και όλα συνδέονται μόνο με την ικανοποίηση των γενετήσιων ορμών, της διαφθοράς, της απληστίας και της ματαιοδοξίας, μέχρι να ανακαλύψουμε το διαμάντι που κρύβει ο καθένας μέσα μας. 

Άραγε, αυτά τα Χριστούγεννα θα έρθει το μήνυμα για ειρήνευση στις αιματοβαμμένες περιοχές του κόσμου ή το ύστατο σενάριο τρόμου που γεννούν τα αδιέξοδα, η χρήση πυρηνικής ενέργειας θα φέρει τον ζόφο στην ανθρωπότητα, κορυφώνοντας το ανθρώπινο δράμα για ακόμη μία φορά στην παγκόσμια ιστορία; 

05.12.2024

Μιχάλης Αβέλλας 

https://www.facebook.com/share/p/15c6sRRHJr/

Ενδοοικογενειακή βία , διαδίκτυο και το δικαίωμα στη λήθη.

Παρατηρώ με μεγάλη θλίψη και απογοήτευση πως η προανάκριση ενός υπό έρευνα ειδεχθούς κατά συρροή οικογενειακού αδικήματος έχει γίνει φέιγ βολάν στον ανεμόμυλο των social media, με τα μεγαλύτερα θύματα να είναι τα παιδιά αυτής της σχέσης.

Δεν έχετε σκεφτεί έστω και λίγο ότι ανεβάζοντας έστω και με pixel τα προφίλ στα μέσα δικτύωσης, δεν καταπολεμάτε κανένα αδίκημα αλλά στοχοποιείτε τα παιδιά αυτής της σχέσης;

Δεν σκέφτηκε κανείς πριν δημοσιοποιηθεί η υπόθεση, να κλειδώσει τα προφίλ του φερόμενου δράστη και των θυμάτων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ώστε να μην έχουμε δευτερογενή θυματοποίηση, η οποία στην εποχή της καλπάζουσας αναδυόμενης τεχνητής νοημοσύνης θα τα συνοδεύει με ένα κλικ για μία ζωή;

Δεν είναι όλα για τα πάνελ και για σχολιασμό. Είναι για περισυλλογή για τον ηθικό ξεπεσμό που αναδύεται με ζόφο πίσω από τις κλειστές πόρτες των προηγουμένων ετών της καραντίνας, της συνωμοσιολογίας και των δεισιδαιμονιών που βρήκανε γόνιμο έδαφος σε ανίσχυρους και διαβρωμένους χαρακτήρες και ξαφνικά ανοίγοντας αυτές οι πόρτες, ακούγεται όλο και πιο συχνά από τα στόματα των θυμάτων το :

<<Δεν αντέχω άλλο>>.

Κι εκεί συμβαίνει η έκρηξη γιατί ο θύτης δεν αντέχει να χάσει το θύμα ή καλύτερα το θήραμα του από τον απόλυτο τυραννικό έλεγχο του. Το θύμα ζητάει βοήθεια, όμως κοινά σημεία στο παρελθόν, κοινές φωτογραφίες και στιγμές αναρτημένες δημόσια στο διαδίκτυο έρχονται να δώσουν μια διαφορετική διάσταση περισσότερου κουτσομπολιού από αυτή που ο νομοθέτης επιδιώκει να εγκαθιδρύσει στην κοινωνική αντίληψη.

Το δικαίωμα στη λήθη στο άρθρο 17 του υπ αριθμ 2016/679 ΓΚΠΔ (Γενικός Κανονισμός ΕΕ για τα Προσωπικά Δεδομένα για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών) πρέπει σε αυτές τις περιπτώσεις να ενεργοποιείται άμεσα με διάταξη και απόσυρση όλων των επίμαχων σημείων όπου θίγεται το προστατευόμενο υποκείμενο, με την αμελητί και κατεπείγουσα συνδρομή της υπηρεσίας της καταπολέμησης του ηλεκτρονικού εγκλήματος.

Είναι αυτό ακριβώς το κρίσιμο σημείο που πρέπει να σταθεί η Πολιτεία, δίνοντας μια νέα ανάσα ζωής στα θύματα στον φυσικό και στον νέο ψηφιακό κόσμο, για να μην δείχνει βρώμικος ο καθαρός εαυτός των θυμάτων αντικρίζοντας το είδωλο τους στον λερωμένο και θαμπό καθρέφτη από τη βρώμικη ανάσα των θυτών. Προβάλλοντας έτσι μία εικόνα οίκτου προς τέρψη μίας αργόσχολης διαδικτυακής κοινότητας, που παράγει μόνο κριτικές και σχόλια προσπαθώντας σαν τον χρυσοθήρα να εντοπίσει τα προφίλ θυτών και θυμάτων και όχι να προβληματιστεί για τα αίτια της ηθικής κατάντιας και της καλπάζουσας οικογενειακής εγκληματικότητας.

Αυτή είναι η μεγαλύτερη πρόκληση στην τεχνητή νοημοσύνη, μπορεί να γίνει σεβαστό το δικαίωμα στη λήθη των θυμάτων που θέλουν να ξεχάσουν και να αποκτήσουν ξανά τον έλεγχο της ζωής τους;

02.12.2024

Με προβληματισμό

Μιχάλης Αβέλλας

Αστυνομικός

Στο διάβα της ιστορικής μνήμης.

Όσο τα παιδιά θα τα προκαλεί η μνήμη να γνωρίσουν την ιστορία, τόσο η Ελλάς θα συνεχίσει να ζει και να αναπνέει τον αέρα της ελευθερίας.

Η πίστη είναι ζώσα μέσα από την καθημερινότητα μας και από την κληρονομιά. Μπορεί να αναλύσεις επιστημονικά τα πάντα, αφήνοντας όμως πάντα ένα αναπάντητο ερωτηματικό. 

Είναι αυτό το αόρατο νήμα που  συνδέει την επιστήμη με το Θείο.

Είναι αυτή η αόρατη σύνδεση έθνους - κράτους - πίστης που διατηρεί τα κράτη υγιή και τους κατοίκους ευημερούντες.

Είναι αυτά τα ιερά, τα όσια και λάβαρα που μία θεία δύναμη μας ωθεί να τα συντηρούμε και να τα κάνουμε καλύτερα με την αγάπη μας.

Είναι η Ελλάδα, η Ελλάδα που δεν είναι και δεν πρέπει να θεωρείται τσιφλίκι κανενός και ανήκει στο εμείς και όχι στο εγώ τόσο στις εύκολες διαδρομές όσο και στα δύσκολα και απάτητα μονοπάτια. Γιατί, για να φτάσουμε στην Ιθάκη πρέπει να είμαστε ενωμένοι, όλοι μαζί και όχι περιπλανώμενοι με μια σχεδία, έρμαια  των παθών, των εγωισμών και του κατάλοιπου της εθελοδουλείας από την μακραίωνη σκλαβιά.

25.08.2024

Μ Α

 

Στοχασμοί των καιρών

 Στο άγαλμα του αγίου των ελληνικών γραμμάτων, του αποκαλούμενου κοσμοκαλόγερου, του συγγραφέα των Εμπόρων των Εθνών, του Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη.

Από τη μνήμη αυτών των ανθρώπων που χάραξαν τη σύγχρονη ελληνική ιστορία με το συγγραφικό έργο τους, αλλά πρωτίστως με το ήθος του χαρακτήρα τους μόνο τιμή και υπερηφάνεια μπορείς να αισθάνεσαι, γιατί μέχρι το τέλος της ζωής τους έμειναν σταθεροί στις αξίες και την κοσμοαντίληψη τους. Χαρίζοντας μας έτσι σταθερές για να έχουμε ως σημεία αναφοράς, όταν η πυξίδα τρελαίνεται από το μαγνήτη που της τοποθετεί η φρενήρης ελευθεριότητα στο όνομα των δικαιωμάτων. 

Στο σήμερα, για τους σύγχρονους τους σε κάθε επιστημονική έκφανση του δημοσίου βίου,  πολύ αμφιβάλλω πως θα καταγράψει και αν, ένας αντικειμενικός ιστορικός του μέλλοντος, αυτούς τους φιλόδοξους που θέλουν να μείνει η πορεία του έργου τους  στη μνήμη του κόσμου.

06.02.2024

Μ Α

Στοχασμοί στο μεγαλείο του ελάχιστου.

 Αγώνας δρόμου να κρατηθούν ανοιχτοί οι δρόμοι λόγω του χιονιά στη Βίλια, ένα χωριό στην Αττική σε υψόμετρο 301 μέτρα με 1269 κατοίκους σύμφωνα με την επίσημη απογραφή το 2011. 

Τί ζούμε ;;;

Δεν ξέρω πόσο ακόμη θα αντέξουμε να κινούμαστε σε αυτόν τον ρυθμό, να φοβόμαστε τα μικρά και να χανόμαστε στα μεγάλα όπως στις πλημμύρες του Daniel. 

Η μεγαλοποίηση του ελάχιστου σε συνάρτηση με το φόβο και την εξάρτηση από την εικόνα που δημιουργούν τα διευρυμένα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δημιουργούν αδύναμες κοινωνίες στα μεγάλα γεγονότα με συνεπακόλουθο την παράδοση στην ήττα. 

30.01.2024

Μ Α

Η δύναμη της ταπείνωσης στον ηγέτη.

 Στη σπηλιά του Κύκλωπα, όπου εδώ έχασε ο Οδυσσέας τους  έξι από τους δώδεκα καλύτερους συντρόφους & συμπολεμιστές του, όταν αράζοντας τα καράβι του κοντά στο λιμάνι της χώρας των Κυκλώπων, που εικάζεται πως βρίσκεται στην παραλία της Μάκρης στην Αλεξανδρούπολη, προς αναζήτηση τροφής και εφοδίων , εισήλθε στο σπήλαιο του Πολύφημου και αγνοώντας τις παρακλήσεις των συντρόφων του να φύγουν το συντομότερο δυνατό, ήθελε να γνωρίσει τον Κύκλωπα πλανόμενος πως τηρεί τα έθιμα των θεών και την φιλοξενία, γνωρίζοντας όμως τα άγρια φονικά ένστικτά του.  

Μέχρι να μηχανευθεί την απόδραση με την μέθη και την τύφλωση του μονόφθαλμου Κύκλωπα, ονόμασε τον εαυτό του Ούτις, δηλαδή ΚΑΝΈΝΑΣ. Έπρεπε ο Κανένας να ξεθαρρέψει στα ανοιχτά της θάλασσας για να φωνάξει Οδυσσέας, καταφέρνοντας έτσι να προκαλέσει την μήνι του Ποσειδώνα και να  αποδεκατίσει με την ύβρι και αλαζονεία του όλους τους συντρόφους του και το στόλο του, φτάνοντας ολομόναχος στην Ιθάκη στην Ιθάκη μεταμορφωμένος από τη θεά Αθηνά ως γέρος ζητιάνος διεκδικώντας ξανά πίσω το βασίλειο του και την σύζυγό του Πηνελόπη, έπειτα από 20 χρόνια πολέμων και θαλασσοταραχών με την Τροία από περικαλλές τρόπαιο νίκης να  να έχει καεί από την ίδια τη μανία της νίκης τους και του δούρειου ίππου. 

Η αλληγορική σημασία της Οδύσσειας και δη της ιστορίας με τον Κύκλωπα είναι πως ο ηγέτης δεν πρέπει προς αναζήτηση αγαθών να ξεκινά με το λαό του ούτε την εξερεύνηση νέων τόπων χωρίς επαρκή ανάλυση προσδοκώμενου κέρδους και κινδύνων  υπολογίζοντας σε περίπτωση ήττας μόνο στη μεγαλοθυμία του αντιπάλου και την επέμβαση τρίτων δυνάμεων, πολύ δε περισσότερο  με την αποστασιοποίηση του είτε λόγω αποχής είτε λόγω απουσίας είτε λόγω αλαζονείας που γεννά ο εγωισμός της εξουσίας, να αφήσει να χαθεί ο αξιακός κόσμος της πολιτείας του, το επονομαζόμενο κάποτε βασίλειο με το αιώνιο, σταθερό τυπικό, πειραματιζόμενος και παρασυρόμενος από τη δίνη ενός εφήμερου κοινωνικού γίγνεσθαι που συνεχώς μεταβάλλεται. 

Για αυτό ο ηγέτης όταν αποφασίζει πως θα κινηθεί σε ένα ανεξερεύνητο μέλλον βλέποντας την αγωνία του λαού του πρέπει να γίνεται ξανά Ούτις, δηλαδή Κανένας, και να ακυρώνει την εντολή πριν αποβεί επιζήμια, γιατί η ταπείνωση είναι δύναμη.

24.01.2024

Μ Α

Στοχασμοί

 Αν με συναρπάζει και συνεπαίρνει κάτι στην Καρδίτσα είναι ότι αυτός ο τόπος και τα βουνά της είναι γεμάτα ιστορία και ελευθερία. Κι όσο κι αν βασανίζεται αυτός ο τόπος από το θείο δώρο του νερού, άλλο τόσο του χαρίζει την ευλογία να γεννά ήρωες. 

Έτσι έξω απο ένα χωριό πάνω από το φράγμα Πλαστήρα, τη Μούχα, συναντάς ένα σπάνιο πέτρινο άγαλμα του Καραϊσκάκη με αλυσοδεμένη από το λαιμό μια μορφή, που συμβολίζει τα βάσανα της Ελλάδας πριν την απελευθέρωση με μια επιγραφή να ορίζει τους αγώνες και αγωνίες τους, τι θα απογίνει η Ελλάδα του μακρινού μέλλοντος:

"Εμείς αίμα και χώματα ζυμώναμε όλη μέρα,

να ζείτε εσείς ελεύθερα μετά το Εικοσιένα".

Όσο λοιπόν οι αναθεωρητές θα τρέχουν τα πράγματα, τόσο θα προβάλλουμε μπροστά τους να τους υπενθυμίζουμε πως τρέχουν προς τον γκρεμό, μήπως και σταματήσουν καθώς έχουν παρασυρθεί από τη δύναμη του χρήματος, της έπαρσης και της εξουσίας, που δεν υπολογίζει τις πραγματικές αξίες της ζωής που είναι αιώνιες. 

Γιατί όποιος ελεύθερα συλλογάται, συλλογάται καλά.

Τέλος , επιστρέφοντας στον ήρωα μας Γεώργιο Καραϊσκάκη, βρήκε το τέλος που ευχήθηκε πάνω από το νεκρό σώμα από τουρκικό βόλι του Μάρκου Μπότσαρη στη μάχη του Κεφαλοβρύσου, όταν τον μετέφεραν να τον προσκυνήσει για τελευταία φορά στην Ι. Μονή Παναγίας του Προυσού, όπου βρισκόταν κατάκοιτος από ανίατη πνευμονική πάθηση.

"Άμποτε ήρωα Μάρκο κι εγώ από τέτοιο θάνατο να πάω" και τέτοιο θάνατο βρήκε στο Φάληρο την 22-23.04.1827 με τις τελευταίες του λέξεις να στοιχειώνουν για ομόνοια το γένος μας:

"Ελάτε να σας φιλήσω".

16.01.2024

Μ Α

Γιατί τόση βιασύνη;

 Αδυνατούμε να κατανοήσουμε αυτή την τεράστια σπουδή και βιασύνη ώστε να νομοθετηθεί ο γάμος των ομόφυλων ζευγαριών και σίγουρα θα έχει τεράστιο αντίκτυπο δημοσκοπικά και στις επικείμενες ευρωεκλογές. Παρόμοια βιασύνη έδειξε η κυβέρνηση όταν νομοθετούσε τα μνημόνια στις αρχές της δεκαετίας του 2010, που αποτέλεσαν ταφόπλακα για την μικρομεσαία τάξη και πυροδότησαν ένα ουκ άνευ μεταναστευτικό ρεύμα.

Μετέπειτα ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ και υπέγραψε το υπερταμείο και την αχρείαστη παράδοση του ονόματος της Μακεδονίας, όπως θα το αποδείξει η ιστορία.

Συμπέρασμα: 

Το τότε ΠΑΣΟΚ έφτασε στα όρια της διάλυσης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ διχοτομήθηκε με τα ποσοστά του σε ελεύθερη πτώση. Οι ΑΝΕΛ που αυτοπροβαλλονταν ως οι προστάτες της ονομασίας, δεν κατέβηκαν καν να διεκδικήσουν την ψήφο το 2019 και εξαφανίστηκαν. 

Η ΝΔ σταμάτησε στο 19% και επέστρεψε στην κυβέρνηση το 2019 με πατριωτική ατζέντα και υποσχόμενη να μην αγγίξουν τα ιερά και όσια, πείθοντας το εκλογικό σώμα ως την μόνη αξιόπιστη επιλογή. Στο τώρα, φέρνοντας στην επικαιρότητα για ψήφιση του επίμαχου νομοσχεδίου των ομόφυλων ζευγαριών σε συνδυασμό με την διακήρυξη των Αθηνών με την Τουρκία και συμφωνίες που ακόμη ο λαός δεν έχουμε αντιληφθεί αν είναι επικερδείς για την Ελλάδα, είναι γρίφος που θα σταματήσει το 41%. 

Όμως, η ιστορία διδάσκει ότι ακόμη κι αν χαθούν κομματικές παρατάξεις, από τις συμφωνίες που έχουν υπογραφεί αδικείται η Ελλάδα και το μόνο που απομένει είναι μια εκλογική τιμωρία χωρίς αντίκρυσμα. 

Κι όλα αυτά να δίνουν ένα αναπάντητο ερώτημα γιατί τέτοια βιασύνη να γίνει αυτό; Οι νόμοι ψηφίζονται για να διατηρήσουν το κράτος και έχουν θεμελιωθεί πάνω στις αρχές των άγραφων νόμων, των ηθών, εθίμων και παραδόσεων του γένους μας και τώρα θέλουμε να κόψουμε τον ομφάλιο λώρο που μας ενώνει με όλα αυτά; 

Εν τέλει, όσο δε θα σεβόμαστε τις βασικές αρχές της δημιουργίας και της γένεσης αυτού του κόσμου που είμαστε περαστικοί, τόσο θα καταρρέει ο κόσμος γύρω μας. 

10.01.2024

Μ Α

Η εθνική μας μοναξιά

 

Ένα κείμενο γραμμένο σαν σήμερα στα τέλη Δεκέμβρη 2019, πάνω στον Έβρο, σε στοχασμούς πάνω σε ένα τραγούδι.Μεσα σε αυτά τα 4 χρόνια είδαμε και ζήσαμε πράγματα που οι πιο πολλοί έλεγαν πως ποτέ δεν θα συμβούν.

Η εθνική μας μοναξιά. 

Ένα τραγούδι από το 1992 με την μελωδική φωνή του αξέχαστου Δημήτρη Μητροπάνου σε στίχους Φίλιππου Γράψα και σύνθεση Μάριου Τόκα.

Στο δεύτερο γύρισμα του τραγουδιού αποτυπώνει μια μεγάλη αλήθεια αφού οι προκλήσεις δεν είναι τωρινό φαινόμενο, απλά τώρα γιγαντώνονται ένεκα ενός προσδοκώμενου υπό εξόρυξη πλούτου πιο πράσινης ενέργειας στο χαμηλό υπογάστριο του Αιγαίου που ήρθε η στιγμή να φανεί. 

Κι αυτό γιατί η εξάρτηση της Δύσης τόσο από τα νότιοανατολικά της ερήμου όσο και από τον κρύο βορρά θέλει να τελειώνει και να αλλάξει η ατζέντα της τάξης πραγμάτων.

Μια νέα τάξη πραγμάτων έρχεται και διεκδικεί τα πρωτεία από την παλιά με το όχημα της κλιματικής αλλαγής, που ούτως ή άλλως συμβαίνει. 

Η παλιά τάξη αντιστέκεται και ελπίζει ότι οι μεταναστευτικές ροές απελπισμένων Αφρασιατών που θα βρουν τον ισλαμικό παράδεισο στη Δύση, θα αναχαιτίσουν το ρυθμό ανάπτυξης και πως η ενσωμάτωση πολυπληθών ομάδων στο κέντρο μεγάλων αστικών δυτικών πόλεων θα προκαλέσει και όντως προκαλεί τεράστια προβλήματα.  

Ελπίζοντας σε έναν άγνωστο Χ που θα μπορούσε να σταματήσει τον χρόνο.

Όμως δεν ζούμε στην αρχαιότητα με την εφεύρεση της ατμομηχανής του Αλεξανδρινού Ήρωνα τον 1ο αιώνα π.Χ. όπου για αιώνες λησμονήθηκε και σταμάτησε η εξέλιξη μέχρι την έναρξη της βιομηχανικής επανάστασης. Η ροή των πληροφοριών μέσω του διαδικτύου κινείται με τρομακτικά υψηλούς λογάριθμους, ο πολύς κόσμος σε αστασία, διαμορφώνοντας ιδανικές συνθήκες για την μεταφορά του στη νέα εποχή ή σε αρνητική περίπτωση χρήσης ΟΜΑΚΑ (όπλα μαζικής καταστροφής) από υπερδυνάμεις στην εποχή του λίθου. 

Κι έτσι στο τέλος η στροφή πριν το ρεφρέν είναι αποκαλυπτική & διαρκώς προφητική:

«Εδώ που μάθανε τα χρόνια μας να φταίνε

κι όλοι οι γειτόνοι μας ζητάνε μερτικό

παίξε το τζόγο σου και βρίσε τους καημένε

με λεξιλόγιο πολύ ελληνικό»

Δίνοντας όμως για κλείσιμο στο κλείσιμο του χρόνου μας του 2019 την ελπίδα του έρωτα στο λαό, 

«Γιατί εδώ

εδώ ειν’ ο έρωτας που ξέρουμε

εδώ κι οι πίκρες που μας θέλουν και τις θέλουμε

εδώ κι εμείς για να `χει πάντα συντροφιά

η εθνική μας μοναξιά».

Πριν το ξημέρωμα του 2020, 

29.12.2019

Μ Α 

Υ.Γ.: Τα τραγούδια γράφονταν και τραγουδιόντουσαν κάποτε για να σκεφτόμαστε και να ερωτευόμαστε, να παίρνουμε θάρρος να γυρνάμε την κάτω ρόδα στη ζωή.

Από τη Μελούνα στο δυστοπικό σήμερα.

 Μελούνα - Ελασσόνας. Ένας τόπος γεμάτος στρατιωτική ιστορία. Από το φάντασμα του 1897, όπου ο ελληνικός στρατός υποχώρησε στην οθωμανική πίεση από τη Μελούνα μέχρι την Καμηλόβρυση στα πατώματα της Λαμίας (μάχη της Ταράτσας), στους νικηφόρους  βαλκανικούς πολέμους του 1912-1913 όπου ο στρατός μας πνέοντας και πλέοντας μεθ' ακαθέκτου ορμής διπλασίασε την Ελλάδα ξεκινώντας από τη Μελούνα.

Αυτή είναι η κληρονομιά μας, να νικάμε τα φαντάσματα πριν μας τυλίξει η σκιά τους.

Και στο σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε ο μεγαλύτερος εχθρός μας όπου πρέπει να ξορκίσουμε και να νικήσουμε είναι το φάντασμα της καλπάζουσας εφηβικής βίας με ρεαλιστικές δράσεις & προγραμματισμό και όχι αντιδρώντας με κατάρες,  καταδίκες και μεγαλόστομα "θα", ώστε αυτή η οργή να ξαναγίνει η δημιουργική ορμή της νιότης. 

14.12.2023

Μ Α

Μήπως ανοίξαμε την Κερκόπορτα για επανεξοπλισμό της Τουρκίας;

 Μήπως ανοίξαμε την Κερκόπορτα για επανεξοπλισμό της Τουρκίας;

Σε μία αναθεωρητική και ταραγμένη περίοδο της παγκόσμιας ιστορίας εμείς η Ελλάδα επιμένουμε να πιστεύουμε και να υπογράφουμε διακηρύξεις και μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης, για να μην προκαλούμε την γείτονα χώρα,την Τουρκία, που έχουμε το θράσος να ξαναϋπάρχουμε στον παγκόσμιο χάρτη. 

Υπογράφουμε διακηρύξεις νέας φιλίας ενώ υπάρχει το εμπάργκο των ΗΠΑ για μη πώληση των F35 και μη αναβάθμιση των F16, λόγω: των ασύμβατων επιλογών με τη Δύση, της εχθρότητας, του casus Beli , της μη χρήσης των 12 ναυτικών μιλίων, των διαρκών παραβιάσεων των συνόρων μας είτε με τις υπερπτήσεις είτε με την εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού, όπου φτάσαμε σχεδόν το 2015-2016 να υποδεχτούμε άνευ όρων 1.000.000 άτομα λάθρα είσοδο, με τα χίλια μύρια προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Έλληνες αλιείς, της αμφισβήτησης της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη βαφτίζοντας την τουρκική στη συνέντευξη στο Μαξίμου. 

Και κάπου εκεί παραπεταμένο το σύμβολο της παγκόσμιας Ορθοδοξίας, η Αγία Σοφία, η βεβήλωση του ναού σε τζαμί , οι κίνδυνοι κατάρρευσης του ναού , ωχριούν μπροστά στο κέρδος. Ποιος νοιάζεται για εκκλησίες και ναούς που δεν λειτουργούν, με ελάχιστους ή καθόλου πιστούς; 

Αλλά, διαβάζουμε μονογραμματικά για διακήρυξη σε διάφορους τομείς μεταξύ δύο μερών και ενθυμούμαστε πως Μέρος αναγραφήκαμε και στην συμφωνία των Πρεσπών, παραχωρώντας για πάντα το όνομα της Μακεδονίας, χωρίς να κερδίσουμε κατ ουσίαν τίποτα. Ενώ θα μπορούσε να ζητηθεί το απλό από την τότε κυβέρνηση των Σκοπίων, ελληνική εκπαίδευση και μόρφωση με επίσημη γλώσσα την ελληνική.

Άραγε , σε αυτή την διακήρυξη όπου σήμερα υπογράφηκε φιλία και συνεργασία σε όλους τους τομείς της καθημερινότητας και άρα δεν υφίσταται απόρρητο, γιατί δεν τέθηκε σε διαβούλευση πριν την υπογραφή; 

Γιατί μας αγνοείτε σαν να μην υπάρχουμε στα πιο σημαντικά ζητήματα;

Δεν είστε μόνοι σας. 

Και επανερχόμενος στην πρώτη πρόταση, ότι η περίοδος που διανύουμε είναι αναθεωρητική, αν όλα πάνε στραβά , που κανείς μας δεν θέλει, εμάς δεν θα καλέσετε να υπερασπιστούμε τα πάτρια και ιερά του Γένους; 

Κι εμείς Ειρήνη θέλουμε, γιατί έχουμε νιώσει πως θα είναι η άσχημη πλευρά μιας σύρραξης.

Αλλά , γαίαν και ύδωρ ου δίδομεν.

Και λαός που θέλει να αντισταθεί, δεν μπορεί να κατακτηθεί. 

Ίσως να μην ήμουν τόσο επιφυλακτικός, αν υπήρχε δημόσια διαβούλευση με τροποποιήσεις, στο τραπέζι να μην είναι η Ελλάδα, το σκεπτικό των συμφωνιών και τα προσδοκώμενα κέρδη για την Ελλάδα. 

Ειδάλλως οι διακηρύξεις θυμίζουν σύμφωνα μη επίθεσης άλλων εποχών.

Κλείνοντας για να συλλογιστουμε όλοι μας καλά, ας σκεφτούμε το αν.

Τι θα γινόταν αν δεν υπογραφόταν η συμφωνία των Πρεσπών; Και σκεφτείτε την απάντηση: ΤΙΠΟΤΑ.

Τι θα γίνει αν δεν υπογράφουμε σύμφωνα που στόχο έχουν το Αιγαίο και τη Θράκη; ΤΙΠΟΤΑ. 

Με την ίδια λογική, γιατί δεν μας υπογράφουνε και για συνεκμετάλλευση της Μαύρης Θάλασσας και των στενών του Βοσπόρου;

Η μοίρα μας έχει ταγμένους στις απέναντι όχθεις του ορμητικού ποταμού της ιστορίας, που για 100 χρόνια μετά από το λυσσαλέο μικρασιατικό πόλεμο επιβίωσης, αποδεχτήκαμε το αυτονόητο. Ότι είμαστε σαν το νερό με τη φωτιά. Για να συνυπάρξουμε υποτίθεται ειρηνικά πρέπει ένα από τα δύο κράτη να σβήσει. 

Όπως μας μεταφέρει ο Γεώργιος Φραντσής το πώς έσβησε το Βυζάντιο το 1453 με την άλωση της Πόλης, το τέλος των Ελλήνων ευγενών που πείσθηκαν να επιστρέψουν στην Πόλη και τα τελευταία λόγια του Νοταρά, πριν αποκεφαλιστεί από τον Μωάμεθ τον Πορθητή, να στοιχειώνουν τις μνήμες των αναθεωρητών:

 <<Δίκαιος ει Κύριε.>>

Με προβληματισμό 

07.12.2023

Μ Α