Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Health / Υγεία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Health / Υγεία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 29 Δεκεμβρίου 2021

Ηνίοχος


 Ηνίοχος. Έχω μια  βαθιά ανάμνηση από ένα μάθημα στο σχολείο για το τι ήταν η αθηναϊκή δημοκρατία, όταν παρομοιάστηκε με τον Ηνίοχο των Δελφών. 

Πρέπει να ήτανε στην θεματική ενότητα για τον Σωκράτη ή για τον Περικλή, όταν μας ζητούσε η καθηγήτρια να αναλύσουμε το συμβολισμό του Ηνίοχου.

Τα άλογα συμβολίζουν τις ανθρώπινες τάσεις σαν δύο άλογα σε ήρεμη κατάσταση, το θυμικό και το λογικό με τον ηνίοχο να ελέγχει με τα ηνία σε μία ήπια ισορροπία, ώστε να μην είναι ούτε σε διέγερση ούτε σε χαλαρότητα. Το παιδί μπροστά απο τα άλογα που τα συγκρατεί, δεν χρειάζεται να κάνει πολλά αρκεί να δείξει κατανόηση. 

Όλα γίνονται με ένα νεύμα, με μία σωστή ή λάθος κίνηση και επικρατεί η λογική ή τα πάθη. 

Το παιδί και ο Ηνίοχος είναι οι δυο εκφράσεις μας. Είτε με την δυναμική ωριμότητα χωρίς φόβο και ταραχή είτε με την αγνή αφέλεια. 

Έτσι και τώρα σε αυτή την καμπή της πανδημίας, που τη συναντά η ανθρωπότητα κάθε αιώνα σε κάθε στροφή της ιστορίας, πρέπει να επικρατήσει το μέτρο. Το μέτρον άριστον που κληρονομήσαμε. 

Γιατί αυτό σημαίνει το κληροδότημα των προγόνων μας. Να μην παρασυρθούμε σαν τους αρχαίους Αθηναίους την περίοδο του λοιμού απο δημαγωγίες, από αχαλίνωτη διασκέδαση και άκρατη παραφροσύνη στις τελολογικές αναλύσεις, ούτε από υπερβολική αυστηρότητα, αλλά να βάλουμε ένα μέτρο σε όλα και μια αντίληψη στην κρατούσα κατάσταση. 

Θέλουμε να είμαστε παιδιά στην κρίση χωρίς εφόδια και να σταθούμε μπροστά στα άλογα των επιθυμιών μας να μας παρασύρουν στο χάος ή θέλουμε να κρατήσουμε τα γκέμια των παθών, που θα μας αναδείξουν νικητές σε μια μάχη που μετρά ήδη απώλειες,  παρομοιάζοντας την με κρυφτό, με ανταρτοπόλεμο; 

Η κανονική μάχη τώρα φτάνει με την Όμικρον. Και ή θα την βάλουμε στο χρονοντούλαπο της ιστορίας ή θα συνεχίσουμε με την επόμενη μετάλλαξη. Τα θηράματα είμαστε εμείς και ο ιός ο κυνηγός μας. 

Για να γίνουμε κυνηγοί πρέπει να πάρουμε τα επιστημονικά όπλα, να κερδίσουμε χρόνο για να τα εμπλουτίσουμε με την εμπειρία και οπλισμένοι με πίστη να πορευτούμε μπροστά.

28.12.2021

Μ Α

Κυριακή 9 Αυγούστου 2020

Δεν είναι θύτες όσοι νοσούν από covid

 

Πριν ξεκινήσω είναι απαραίτητη μια ιστορική αναδρομή και ανάμνηση σύγκρισης του χθες και σήμερα. 

Όσο αποστροφή και λήθη κι αν δείχνουν πολλοί εξ ημών για την ιστορία μας, σαν σημέρα έφυγε ο Μάρκος Μπότσαρης. Αυτόν, που θαύμαζε μεχρι και ο Καραϊσκάκης. 

«Άμποτε, ήρωα Μάρκο, κι εγώ από τέτοιο θάνατο να πάω».


Εν τέλει, εκπληρώνοντας έτσι την ευχή του στο νεκρό σώμα του Μπότσαρη που μεταφέρθηκε στο νάρθηκα του ναού της Παναγίας Προυσσιώτισσας μετά τη νίκη του στο Κεφαλόβρυσο την 9η Αυγούστου 1823 και μόλις το έμαθε ο ασθενής στρατηλάτης,  σηκώθηκε από το στρώμα του και σύρθηκε ως το λείψανο. Έσκυψε έπειτα και φίλησε με δάκρυα το νεκρό κι είπε:

«Άμποτε, ήρωα Μάρκο, κι εγώ από τέτοιο θάνατο να πάω».

 «Ο Μάρκος ήτανε τρανός. Είχε νου που δεν είχε άλλος, είχε καρδιά λιονταριού και γνώμη δίκια σαν του Χριστού. Ούτε το δάχτυλό του δεν του φτάνουμε».


Στο τώρα της Ελλάδας και του σύγχρονου κόσμου, μια πρωτοφανής σχεδόν ανθρωποφαγία των ασθενών που πλέον δείχνει να έχει εκτραπεί από  τον χαρακτήρα της ιχνηλάτησης, αλλά της στοχοποίησης.

Κι αυτό γιατί επαγγέλματα στοχοποιούνται, άνθρωποι που νοσούν δεικνύονται και κατακρίνονται από τους σχολιαστές του πληκτρολογίου που όλα τα ξέρουν. Ξέρουν τα πάντα, ότι είναι απάτη ο κορωνοϊός, αλλά όταν τα κρούσματα είναι στην συνοικία τους ή στο νομό τους με μια πρωτοφανή μανία ενδιαφέρονται να μάθουν ποιος νόσησε να μην κολλήσουν.


Αφού ρε λεβεντιές μου δεν πιστεύετε στην νόσο, γιατί φοβάστε μην κολλήσετε; Να πάτε να καθαρίσετε εθελοντικά τα νοσοκομεία και να τους αλλάζετε ορό χωρίς μάσκα.

Αυτοί οι άνθρωποι που νοσούν σε νόσο χωρίς συμβατική θεραπεία, δεν είναι θύτες αλλά ήρωες που δίνουν τη ζωή τους, για να κερδίσει η επιστήμη χρόνο να νικήσει η ζωή και όχι ο θάνατος.

Τώρα αν κάποιος είναι με το ένα πόδι στο θάνατο ή όχι, για αυτό αποφασίΖΕΙ η θέληση του για ζωή και ο Θεός και κανείς σχολιαστής του καφενείου που νομίζει πως κατέχει το μυστικό του ιερού  δισκοπότηρου.

Νισάφι πια. Τέρμα ο χαβαλές και οι θεωρίες συνωμοσίας.


Δείξετε παρηγοριά στους ασθενείς και όχι περιέργεια. Μία νοερή προσευχή να γίνουν καλά και όχι σχολιασμός ότι είναι με το ένα πόδι στον τάφο. 


Αν θελουμε  να εξουδετερώσουμε τις εστίες πρέπει αυτή η κουτσομπολίστικη τακτική των συνανθρώπων που είναι στη σφαίρα του κοινωνικού bullying, να γίνει ενδιαφέρον.

Για δε πολλούς μεγαλόσχημους πιστούς, την ημέρα της Κρίσης ο Κύριος θα τους απευθυνθεί ήμουν άρρωστος και ήρθατε να με δείτε. Και αυτοί θα απαντήσουν, «πότε, Κύριε»;

Όταν εσείς προσπαθούσατε να σχολιάζετε μόνο ποιος ασθένησε και τι έφταιξε για να νοσήσει, λες και ήταν επιλογή του. 


Η ζωή δεν μπορεί να σταματήσει, αλλά να αλλάξει τρόπο σκέψης αφού είμαστε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και κρούσματα θα συνεχίσουν να υπάρχουν.


Αυτή την ασθένεια μπορεί και θα την νικήσει η αγάπη μας για τον πλησίον, η διαρκής οικοδόμηση σχέσης εμπιστοσύνης, αλληλεγγύης και η αλήθεια.


Για αυτό, ας μείνουν χαραγμένα τα τελευταία λόγια του ήρωα Μάρκου: «Ελάτε να σας φιλήσω».


09.08.2020

Μιχάλης Αβέλλας 

αστυνομικός 


Υ.Γ.: Αν δεν αγαπούσαν οι παπάδες τον Καραϊσκακη και οι συμπολεμιστές του, όταν τον μετέφεραν μέσα στα άγρια βουνά πάνω σε ένα ξυλοκρέβατο ημιθανή  και φοβόντουσαν το χτικιό που είχε, ποτε δεν θα γινόταν ο μέγας στρατηλάτης για να ελευθερώσει το γένος.




Σάββατο 8 Οκτωβρίου 2016

Bring me back to life. Φέρε με πίσω στη ζωή φωνάζει το βλέμμα αυτού που χάνεται από ανακοπή καρδιάς.




Πώς θα ονόμαζα την εξαιρετική εκπαίδευση που λάβαμε σήμερα στο 404 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Λάρισας; Bring me back to life.  Φέρε με πίσω στη ζωή. Αυτή είναι η αποκωδικοποίηση του απεγνωσμένου βλέμματος ενός καταρρέοντος ανθρώπου που εκπέμπει στον περιβάλλοντα χώρο χάνοντας την αναπνοή του είτε από ανακοπή καρδιάς είτε από μία απλή πνιγμονή από κατάποση αντικειμένου που φράζει τους αεροφόρους αγωγούς του/ της, που στέκεται στο λαιμό του στην καθομιλουμένη. 
Ξέρετε τί είναι να νομίζεις πώς ξέρεις και να μην ξέρεις και να έχεις εκπαιδευθεί να ξέρεις και να έχεις κάνει τα μέγιστα από την πλευρά σου; Δεν είμαστε σωτήρες.
 Όμως
Χάνουμε φίλους μας, γνωστούς μας, ακούμε για νέους που χάνονται στα γήπεδα από ανακοπή καρδιάς. Ακούμε για το γνωστό "γύρισμα της γλώσσας" και σκεφτόμαστε τί θα κάναμε αν ήμασταν εμείς και πώς θα τραβούσαμε την γλώσσα με τα δάχτυλά μας από το θύμα και όλο τον δικαιολογημένο πανικό από οικείους. 
Ο πανικός αντιμετωπίζεται με την εκπαίδευση.
Να ξέρεις πώς μπορείς ή να έχεις κάνει τα πάντα τουλάχιστον έχοντας γυρίσει έναν άνθρωπο από το θάνατο ή να αυξήσεις τα ποσοστά επιβίωσης, να τον έχεις βοηθήσει να μην έχει μόνιμες παραπληγίες. Όλα αυτά οφείλονται σε μία λέξη: ΕΓΚΑΙΡΑ.
 Έγκαιρη αναγνώριση προβλήματος, έγκαιρη κλήση στο ΕΚΑΒ, έγκαιρη παροχή βοήθειας με θωρακικές συμπιέσεις και το φιλί της ζωής, έγκαιρη παροχή σοκ με αυτόματο απινιδωτή όπου υπάρχει ώστε η μονάδα ΕΚΑΒ να τον παραλάβει για την μονάδα αναζωογόνησης και την πλήρη αποκατάσταση του ασθενούς.
Με το πέρας της εκπαίδευσης όπου χρησιμοποιείς με απόλυτη επιτυχία μόνος σου μέχρι αυτόματο απινιδωτή, διαπιστώνεις πόσο απλό είναι και την πικρή αλήθεια ότι είμαστε στην ουσία στο σύνολο του πληθυσμού σε επίπεδο αναλφαβητισμού σε θέματα υγείας. 
Και με όλα αυτά συν την ολοκληρωμένη αποδόμηση του Περιφερειακού Συστήματος Υγείας ένεκα μνημονιακών υποχρεώσεων που επίταξαν την ευημερία των αριθμών ανωτέρα αυτής των ανθρώπων και την συγκέντρωση όλου του στόλου της ΕΚΑΒ στο άστυ, κατανοούμε όλοι μας ότι οι χρόνοι ανταπόκρισης στην επαρχία αυξάνονται δραματικά πλέον. 
Είμαστε μόνοι μας όταν γίνεται το συμβάν. Δεν είμαστε σωτήρες. Αλλά μπορούμε να κερδίσουμε χρόνο μέχρι να έρθει βοήθεια.
Και για να γίνει αυτό πρέπει να μάθουμε να σώζουμε ζωές, να μας γίνει βίωμα, να εκπαιδευτούμε. Να αυτοχρηματοδοτήσουμε απινιδωτές σε κάθε χωριό. Να ενημερώσουμε τις smart apps (έξυπνες εφαρμογές) των κινητών μας τηλεφώνων με τις γεωγραφικές θέσεις των απινιδωτών και να τους φυλάξουμε ως κόρες οφθαλμών από κλοπή και φθορές.
Δεν θα μιλήσω σε θέματα τεχνικής, γιατί η γνώση δεν εκλαϊκεύεται για να την μάθουμε από το καφενείο μέσα από την οθόνη του κινητού, αλλά παραδίδεται από τον δάσκαλο στον μαθητή κατ' ιδίαν, αφού η ημιμάθεια είναι χειρότερη της αμάθειας.
 300.000 ανακοπές καρδιάς τον χρόνο στην Ευρώπη, μία κάθε 45 δευτερόλεπτα σε μία καρδιά που χτυπά 38 εκατομμύρια φορές τον χρόνο και στα 75 έτη ζωής έχει χτυπήσει 2,7 δισεκατομμύρια φορές με ρυθμό 72 παλμούς το λεπτό. Αξίζει να την προσέξουμε.  
Κλείνοντας, ευχαριστούμε θερμά τον καρδιολόγο Χαράλαμπο Παρίση Διευθυντή του Προγράμματος του Σεμιναρίου Καρδιοπνευμονικής Αναζωογόνησης με τη χρήση του Αυτόματου Εξωτερικού Απινιδωτή ( https://www.erc.edu/ ) και το διδακτικό προσωπικό, τους Κώστα, Μαρία, Δήμητρα, Αχιλλέα, Κώστα και Ειρήνη για τα σημαντικά εφόδια γνώσης πολιτικής προστασίας που λάβαμε σήμερα υπενθυμίζοντας μας πώς ο Στρατός με τις εγκαταστάσεις του σώζει ζωές και εν καιρώ ειρήνης.
Αυτή η γνώση πρέπει να γίνει υποχρεωτικό μάθημα στα σχολεία.
 Σάββατο, 08 Οκτωβρίου 2016
Μιχαήλ Ν. Αβέλλας 
Αστυνομικός - Μέλος Διαβούλευσης Δ. Τεμπών