Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2016

Τί σκοπό έχετε να κάνετε στην Πανορθόδοξο, Αγία και Μεγάλη Σύνοδο;



Τί σκοπό έχετε να κάνετε στην Πανορθόδοξο, Αγία και Μεγάλη Σύνοδο;





Ανησυχούμε. Αποστέλλονται επιστολές για game of thrones στην Απανταχού Ορθοδοξία, για επιτακτικότητα του πράγματος, βολές εκατέρωθεν.
Σκανδαλιζόμαστε ως πλήρωμα.
Ακούμε και φρίττουμε, διαδίδεται πώς θα αλλάξει το Σύμβολο της Πίστεως (το Πιστεύω) και η Κυριακή Προσευχή (Πάτερ Ημών) κατ’ αρχήν σε θεολογική βάση και έπειτα στα αναγνώσματα των ιερών ακολουθιών.
Δεν θέλουμε να μας απαντήσετε με καθαρεύουσες, ίσως, πρέπει και αν και εφ’ όσον αλλά αν θα μετατρέψετε κάτι για να προσεγγίσετε την Καθολική Εκκλησία ή Ομολογία και τις λοιπές εκτοχριστιστιανικές ομολογίες.
Αλλά καθαρά!
Ερωτάται:
1.      Θα αλλάξετε το ορθόδοξο δόγμα έστω κατά κεραία σε μία συνέχιση της συνθήκης Φερράρας-Φλωρεντίας του 1438-1439, που στο ναδίρ του Βυζαντίου υπεγράφετο οποιαδήποτε συμφωνία αρκεί να ζήσει η Αυτοκρατορία, με τα αντίθετα δυστυχώς αποτελέσματα και διασπώντας το πλήρωμα σε ενωτικούς και ανθενωτικούς;
Πέραν αυτού:
2.      Αλήθεια οι δύο απαχθέντες Ιεράρχες από το Χαλέπι της Συρίας τί απέγιναν; Ο Χριστιανισμός που διώκεται από τις πιο αρχέγονες ρίζες του θα προστατευθεί επιτέλους;
3.      Η Ελληνική Εκκλησία θα λάβει Πατριαρχική Έδρα καθώς στη γη της φιλοξενείται Αποστολικός Τάφος του Αγίου Ανδρέα του Πρωτόκλητου;
4.      Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος θα ανακηρυχθεί επίσημα Άγιος , καθώς οι θρύλοι του μέσα στα κρυφά σχολειά κράτησαν την φλόγα της Πίστεως αναμμένη κατά τη διάρκεια του επί αιώνες βαρέος Οθωμανικού ζυγού και χάρις σε Αυτόν μπορούμε να δοξάζουμε τον Θεό μας, τώρα που κινδυνεύει ξανά η Αγία μας Σοφία στην Κωνσταντινούπολη;
5.      Θα αποφασίσετε όλοι μαζί να ζητήσετε επαναλειτουργία της Αγίας Σοφίας ως Ορθόδοξου Ναού;
Επιπλέον εμείς οι λαϊκοί σάς τονίζουμε πώς τον παππούλη και τον Ορθόδοξο Ιερέα δεν τον θέλουμε με ξυρισμένα γένια, με καθημερινά ρούχα και το σαρκίο του να περιφέρεται κακείθεν ωσάν λαϊκός για να γίνεται αρεστός στις πλατείες και στα καφενεία και να είναι ακόμη ένας από εμάς με μια δουλίτσα για το μεροφάι του. Εμείς τον θέλουμε όσο πιο κοντά γίνεται στην εποχή του Χριστούλη που μαρτύρησε σταυρωθείς και την Τρίτη ημέρα αναστήθηκε κατά τας Γραφάς. Με το μαύρο του ράσο να θρηνεί την  πτώση του ανθρώπου, με τον Εσταυρωμένο στο στήθος δημόσια μαρτυρία και ομολογία πίστεως και κλειδί για το ταξίδι της ψυχής στην Ουράνιο Παράδεισο, που κάποιοι Ιερείς απωλέσατε έμπροσθεν αλλοθρήσκων αφαιρώντας αυτόν.
Είναι αυτός ο Λόγος στην Προς Κορινθίους πρώτη επιστολή του Αποστόλου Παύλου.
Αυτό το ανάγνωσμα που κατά το Πάσχα οι πιο πολλοί ψάλτες τρέχουν την γλώσσα τους για να τελειώσουν νωρίς.
Αυτόν τον Ορθόδοξο Ιερωμένο θέλουμε να πάρει τη θέση που του αρμόζει και να αναλάβει κατά τα χαρίσματα του την ηγεσία για την σωτηρία της ψυχής αποκηρύσσοντας έμπρακτα την ματαιότητα, όπως στην επιστολή του Αποστόλου Παύλου:
«Εσείς όμως είστε σώμα Χριστού και μέλη του ο καθένας σας χωριστά. 
Και αυτούς βέβαια έθεσε ο Θεός μέσα στην εκκλησία: πρώτα αποστόλους, δεύτερο προφήτες, τρίτο δασκάλους, έπειτα θαυματουργικές δυνάμεις, έπειτα χαρίσματα ιαμάτων, παροχές βοηθειών, κυβερνήσεις, γένη γλωσσών. 
 Μήπως είναι όλοι απόστολοι; Μήπως όλοι προφήτες; Μήπως όλοι διδάσκαλοι; Μήπως όλοι κάνουν θαυματουργικές δυνάμεις;  Μήπως όλοι έχουν χαρίσματα ιαμάτων; Μήπως όλοι λαλούν γλώσσες; Μήπως όλοι διερμηνεύουν; 
 Ποθείτε όμως με ζήλο τα χαρίσματα τα μεγαλύτερα. Και ακόμα σας δείχνω μια οδό υπερβολικά έξοχη.» 
Αυτόν τον Ορθόδοξο Ιερέα σε αυτή την περιδινούμενη Κρίση τον θέλουμε αποκούμπι ψυχικό στήριγμα και οδηγό στην υπερβολικά έξοχη οδό της αγάπης, ώστε όχι μόνον να εξομολογούμαστε τις αμαρτίες μας αλλά να μας βαλσαμώνει τις ψυχικές μας πληγές ωσάν ιητήρ ψυχών ώστε μέσα από τον Λόγο της Αγάπης να ξεχνάμε το κακό που μας έχουν κάνει.
«Η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται, η αγάπη ου ζηλοί, η αγάπη ου περπερεύεται, ου φυσιούται, ουκ ασχημονεί, ου ζητεί τα εαυτής, ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν, ου χαίρει επί τη αδικία, συγχαίρει δε τη αληθεία, πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει.
Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει.
…Νυνί δε μένει πίστις, έλπίς, αγάπη, τα τρία ταύτα μείζων δε τούτων η αγάπη».

Λέρος, 13 Ιουνίου 2016
Ταπεινά
Μιχαήλ Ν. Αβέλλας
Αστυνομικός