Σάββατο, 24 Μαρτίου 2012

25η Μαρτίου 1821. Η προσέγγιση του μέλλοντος μέσα από το αίμα των ηρώων του χθες. March 25, 1821. The approach of the future through the blood of the yesterday’s heroes.

http://ireport.cnn.com/docs/DOC-765754






Γράφει ο Μιχαήλ Ν. Αβέλλας






1821, 2012. Επέτειος της Ελληνικής Επανάστασης, σκλαβιά και ταπείνωση του 1821 παντρεύονται με την απαξιωτική εικόνα του 2012 και με τους ‘τεμπέληδες και άχρηστους Έλληνες’. Εικόνες από το παρελθόν, ξεθωριασμένες φωτογραφίες ηρώων, κι εμείς εδώ να φαντάζουμε το θαμπό μέλλον με δυστυχία, ασάφεια και ανασφάλεια μέσα στο σκότος της σπηλιάς του Πλάτωνος. Ζώντας στο ίσως που θα συμβεί αύριο και στο φόβο που μας περιμένει μετά! Αναπολώντας πλέον αμυδρά το Θούριο του Ρήγα Φεραίου και το όραμά του σχεδόν να το έχουμε ξεχάσει. Το αίμα των ηρώων από την αρχή της φυλής των Ελλήνων να στοιχειώνει τα έγκατα της ψυχής μας, γιατί δε βρήκε τη λύτρωση και τη δικαίωση.


Ζώντας με το μίσος και την οργή των λαών, την υπεροψία του τίποτα και την εγωμανία των παρά – .. πολιτικών – κρατικών – θρησκευτικών και εγκάθετων. Ζώντας με το φόβο να μη κριθείς, οδηγήθηκες να είσαι αδρανής.


Ζώντας χωρίς ζωή, έμεινες νεκροζώντανος στους τοίχους του σπιτιού σου και στην ευχαρίστηση του ζωντανού τάφου σου. Ζώντας χωρίς ιδανικά, τώρα ικετεύεις για δανεικά.


Ζώντας κινούμενος στο πουθενά, έχασες την πυξίδα σου και στο γκρεμό πηγαίνεις.


Ζητώντας το χέρι του Θεού να ρθεί να σε σηκώσει, από αλλού όμως πιάστηκες κι αυτό σε πάει κάτω! Και τώρα πώς απορείς για όλα αυτά που υστερείς έναντι των λοιπών λαών, όταν εσύ θα είσαι αυτός που χειροκροτεί για χάριν του άρτου και των θεαμάτων;


Πού πήγαν και θαφτήκαν τα όνειρα και το αίμα των ηρώων μας για ανεξαρτησία και για ελεύθερη ζωή, παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή;;;


Πού πήγαν όλες αυτές οι θυσίες εδώ και διακόσια χρόνια σχεδόν; Πού χαθήκαν οι αγώνες μέσα στην ίντριγκα και στη δολοπλοκία των ημέτερων και παραλίγο να μην είχαμε ελευθερωθεί ποτέ; Πού πήγαν οι υπέρογκοι δανεισμοί δήθεν για τον αγώνα, που σταμάταγαν στα πουγκιά των συμβαλλομένων εν ονόματι του Έθνους; Πού πήγαν οι εκστρατεύσαντες φιλέλληνες εν ονόματι του αρχαίου ελληνικού κάλλους και τους οδήγησες σαν πρόβατα επί σφαγή στη μάχη του Πέτα;


Πού πήγαν τα αρχαία αγάλματα πού τα πουλούσες Έλληνα αγωνιστή στους ξένους για να γεμίσεις το πουγκί σου; - Έχουμε κι άλλα… Θα σκάψουμε και θα βρούμε κι άλλα να πουλήσουμε…- Και απορείς και επαιτείς την επιστροφή των απανταχού στον πλανήτη αρχαίων γλυπτών, όταν εσύ τα έδωσες με τις ευλογίες σου! Όταν εσύ δεν μπορείς να προστατεύσεις ούτε τα παρόντα και στα αρπάζουν μέρα μεσημέρι από τα μουσεία. Μοιάζεις με τη μάνα που πούλησε το παιδί της και τώρα κλαίει με μαύρο δάκρυ για το σπλάχνο που ποτέ της δε γνώρισε και θέλει πίσω.



Πού πήγε η διεθνής ονομασία που μέσα είσαι Έλληνας και έξω είσαι Γραίκος. Τούτη η χώρα Ελλάς – Ελλάδα λέγεται ή μήπως είναι η Γραικιά (Greece) με τους γραικύλους σκλάβους της;











Γιατί απορείς όταν φυλάκισες τον ελευθερωτή σου τον Κολοκοτρώνη και όχι μόνον, τον αποφυλάκισες να σε ελευθερώσει και αφού σε ελευθέρωσε μετά τον ξαναφυλάκισες και τον σάπισες στη φυλακή, γιατί δεν σου άρεσε ο τρόπος σκέψης του!


Γιατί ψάχνουμε να διορθώσουμε τα λάθη του κοντινού παρελθόντος, ενώ γνωρίζουμε καλά ότι τα θεμέλια του σύγχρονου ελληνικού κράτους τοποθετήθηκαν με λάθος τρόπο και σαθρά υλικά;


Γιατί αναρωτιέται όλος ο πλανήτης που η Ελλάδα δεν πέφτει;


Γιατί μπορεί όλα τα θεμέλια να ήταν σαθρά και στραβά, αλλά ο αρμός που τα έσφιξε και τα έδεσε είναι το αίμα που ποτίστηκε το έδαφος και έχει ρίζες το αθάνατο δέντρο της ελευθερίας, της ζωής και της ανεξαρτησίας! Ο Στρατηγός Μακρυγιάννης έλεγε ότι: «Κι αν η τύχη μας έχει τους Έλληνες πάντοτε ολίγους. Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθε και ως τώρα, όλα τα θεριά πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε. Τρώνε από μας και μένει και μαγιά. Και οι ολίγοι αποφασίζουνε να πεθάνουν. Και όταν κάνουν αυτήνη την απόφαση, λίγες φορές χάνουν και πολλές φορές κερδαίνουν.».


Με αυτά τα λόγια Ελλάδα πίστεψε, κάνε την εσωτερική σου ψυχική επανάσταση και ανέβα στα σκαλοπάτια της αθάνατης δόξας για μία τελευταία φορά!!!


Με προβληματισμό, τιμή και πίστη


Αβέλλας Ν. Μιχαήλ


Αν δημοτικός Σύμβουλος Δ. Τεμπών – αστυνομικός – Μακρυχώρι Λάρισας



March 25, 1821.
The approach of the future through the blood of the yesterday’s heroes.

1821, 2012. Anniversary of the Greek Revolution, slavery and humiliation of 1821 are getting married with the degrading image of 2012 and the 'lazy and useless Greeks'. Pictures from the past, faded photos of heroes, and here at now we are imagining the future with dull misery, confusion and insecurity in the darkness of the cave of Plato. Living in perhaps that will happen tomorrow and in the fear that awaits us later! Looking back now faintly the Thourios of Rigas Feraios and we have almost forgotten his vision. The blood of heroes from the beginning of the race of the Hellenes (Greeks) to haunt the depths of our souls, because it hasn’t found yet his redemption and vindication.
Living with the hate and the anger of the people, the arrogance of nothing and the egomania in spite of para- politics – para-states -para-religious and hecklers. Living with the fear not to be judged, you were driven to be idle.


Living without life, you’ re became a living dead on the walls of your house and in the pleasure of your living tomb. Living without ideals, you are now begging for loans. Living in moving to the nowhere, you lost your compass and you’re going to the cliff. Asking for the God's hand to come to pick you up, but you were caught from elsewhere and this will take you down!


And now how you wonder for all those that you are lagging as opposed to other nations, when you're the one who will be greeting with applause for the sake of bread and spectacles?
Where did they go and did they burry the dreams and the blood of our heroes for independence and free life, despite the forty years of slavery and prison??? Where did they go all these sacrifices for almost two hundred years? Where did they lose all this fights in the intrigue and in the struggles of our people, and we almost were in great danger not ever released? Where did they go the alleged extortionate borrowings for the Revolution, which stopped at the pockets and the pouches of the contracting members in the name of the Nation? Where did the Philhellenic expeditionary force go lost in the name of the ancient Greek beauty and led like a sheep to slaughter in the Battle of Peta? Where did the ancient statues go, which you Hellen (Greek) fighter you were selling just to fill your pocket and your pouch? - You said: We have more ... We will dig and find others to sell ... - And you wonder, and you are begging for the return of the everywhere’s on the planet ancient sculptures, when you gave them with your bless! When you can not protect today and the thiefs are grabbing them inside the museums at the midday of a day. You look like the mother who sold her child and now is crying with black tears for her visceral who never knew and now she wants it back.


Where did the international name go, that inside the borders you are Hellenes, and outside in the rest of planet you're Greeks. This country Hellas that is called or is it the Greece with her greeklings slaves?
Why do you wonder when you imprisoned the liberator Kolokotronis and not only him, then you released him at once just to liberate you and after he liberated you, you imprisoned him again and rotted him in prison, because you didn’t like the way that he thought! Why are we looking to correct the mistakes of the near past, even when we know that the foundations of the modern Hellenic (Greek) state were placed in the wrong way and with rotten materials?
Why does the entire planet wonder that Hellas (Greece) does not fall? Be cause even all the foundations have been decayed and wrong, but the joint that shook and dishes is the blood soiled the ground and has the roots in the Immortal Tree of Liberty, Life and Independence! The General Makriyannis said that: "And even our luck is always just a few Hellenes (Greeks). That's from the time’s beginning till the end, from the ancient years until now, and all beasts fight us to eat and they cannot win us. They eat from our lives but therm is always a yeast. And the few Hellenes decide to die. And when they make this decision a little times they lose and a lot of times they win!".
With these last words, I am calling you Hellas (Greece) to believe to yourself, do your internal mental revolution and climb to the stairs of the immortal glory for one last time!
On reflection, honour and faith
Michail N. Avellas
D. Associate Consultant of Tempi – Hellene Policeman – Makrychori, Larissa, Greece