Που είναι ο Θεός σου; Η πρόκληση της πανδημίας

Παρακολουθείς ειδήσεις και διακρίνεις μια είδηση «κόλλησε ο παπάς κι ο ψάλτης, φόβοι για διασπορά του ιού», κι εσύ περίλυπος περιχαρακώνεσαι στον εαυτό και θλίβεσαι και σου έρχεται στο νου ο 42ος ψαλμός του Δαυίδ «Που είναι ο Θεός σου»; 

Που είναι ο Θεός μας όταν μας λένε πως μας εγκατέλειψε στο έλεος της πανδημίας;

Είναι όντως έτσι; Ή μήπως εμείς τον χάσαμε από στήριγμα; 

Σου θυμίζει σκηνή εξορκισμού όταν ακούς από περίγυρο ή σχολιαστές στο διαδίκτυο να χαζογελάνε και να ειρωνεύονται όταν ασθενεί ένας ιερέας,  σαν τα δαιμόνια που έχουν κυριεύσει σώμα ανθρώπου και μπρος στον εξορκιστή πριν την λύτρωση ωρύονται φωνάζοντας : «που είναι ο Θεός σου, παπά»; Μέχρι που έρχεται η απελευθερωτική και λυτρωτική εμφάνιση του τιμίου Σταυρού στην ψυχή του. 

Η απάντηση είναι πως εδώ είναι ο Θεός μας και περίλυπος παρακολουθεί τα κατ’εικόναν και καθ’ομοίωσιν πλάσματα του να προσπαθούν να βρουν το κλειδί για τις ουράνιες σκάλες του παραδείσου, μέσα στον βούρκο και στον βάλτο που έχουν κολλήσει οι ψυχές μας από τα μικρά ή μεγάλα αμαρτήματα και ανομήματά μας. 

Και περιμένει στοργικά να ξεπλύνει από τους ρύπους αυτά τα φτερά της ψυχής με μια εξομολόγηση και άφεση αμαρτιών έως ότου έρθει ως Φοβερός Κριτής. 

Όπως ακριβώς σε αυτόν τον εξαιρετικό ψαλμό, τον 42ο, διερωτάται και προσεύχεται  με πόνο ο Δαυίδ: «Ἱνατί περίλυπος εἶ, ἡ ψυχή μου, καί ἱνατί συνταράσσεις με; ἔλπισον ἐπι τόν Θεόν, ὅτι ἐξομολογήσομαι αὐτῷ σωτήριόν του προσώπου μου καὶ ὁ Θεός μου».

Η πίστη λοιπόν δεν έρχεται να υποκαταστήσει την επιστήμη, αλλά να γίνει ο καταλύτης σε μια θεραπευτική αγωγή. 

Ειδάλλως πως εξηγείται ότι ακόμη και στα πειραματικά στάδια εμβολίων χορηγούνται και placebo (εικονικό φάρμακο) ώστε να εξαχθούν συμπεράσματα από την ψυχολογική επίδραση στον ασθενή η πίστη ότι λαμβάνει ιαματική αγωγή. 

Για αυτό καλό είναι να σταματήσουμε την ισοπεδωτική προσπάθεια αντιστοίχισης της επιστήμης με τη θρησκεία, του ορατού με το αόρατο, της λογικής με την πίστη στο θαύμα και στο ακατόρθωτο, καθώς πραγματεύονται διαφορετικά αντικείμενα ανεξερεύνητα ακόμη σε συντριπτικό ποσοστό. Η ιατρική το σώμα και η θρησκεία την ψυχή. 

Και αν ερωτηθούν κάποιοι για να μεταπλάσουν το κείμενο αναφορικά με τα μέτρα, την απάντηση την έδωσε πριν 2013 χρόνια περίπου ο Ιησούς Χριστός: «Τα τω Καισαρος τω Καίσαρι και τα τω Θεώ τω Θεώ» , που δεν ήλθε να καταλύσει καμία κοσμική εξουσία καθώς το βασίλειο του είναι στον Ουρανό, προς μεγάλη απογοήτευση των ζηλωτών και φαρισαίων. 

Υπομονή, υπακοή και πίστη και θα περάσει κι αυτή η μπόρα.

Σαν σήμερα η τελευταία πράξη του μαύρου 1897. Ας τιμούμε τους νεκρούς μας

Σαν σήμερα, 22 Νοεμβρίου 1897 τερματίζεται επίσημα με την συνθήκη ειρήνης της Κωνσταντινούπολης ο ατυχής Ελληνοτουρκικός πόλεμος, όπου μία από τις τελευταίες του πράξεις εκτυλίχθηκε στο μνημείο που με έφερε ο δρόμος σήμερα. 

Στο μνημείο των πεσόντων ηρώων της μάχης της Καμηλόβρυσης - Ταράτσας - Παληοκουλιάς Λαμίας της 7ης Μαϊου 1897. 

Ο Άγιος Παϊσιος έλεγε πως οι προσευχές των ζώντων για τους κεκοιμημένους και τα μνημόσυνα είναι η τελευταία ευκαιρία να βοηθηθούν, μέχρι να γίνει η τελική Κρίση. Περισσότερο μάλιστα συγκινείται ο Θεός, όταν κάνουμε προσευχή για τους κεκοιμημένους παρά για τους ζώντες. Έλεγε πως το καλύτερο από όλα τα μνημόσυνα είναι η προσεκτική μας ζωή, ο αγώνας που θα κάνουμε, για να κόψουμε τα ελαττώματά μας και να λαμπικάρουμε την ψυχή μας, γιατί ευφραίνονται οι κεκοιμημένοι των γενεών μας ενώ υποφέρουν αν δεν είμαστε σε καλή πνευματική κατάσταση. Λένε "Δες τι απογόνους κάναμε!" και στενοχωριούνται. 

Για αυτό καλό είναι να κάνουμε το ελάχιστο χρέος μας όταν διαβαίνουμε μπροστά από ξεχασμένα μνημεία πεσόντων για μας τους τότε αγέννητους, να κάνουμε μία νοερά προσευχή υπέρ των κεκοιμημένων ηρώων του Έθνους, που σίγουρα στενοχωριούνται όταν οι απόγονοι τους κάνουν τουλάχιστον "λάθη" σε χάρτες που μάτωσαν για να γραφτούν. 

Τέλος, ας μην ξεχνάμε ότι η υπερβολική αυτοπεποίθηση οδήγησε στην ήττα του 1897 που παραλίγο να κοστίσει την Επανάσταση 1821 και να θυμόμαστε και να παραδειγματιζόμαστε.
Αιωνία η μνήμη. 

Λαμία, 22.11.2018

Μιχάλης Αβέλλας

Γέροντας Γαβριήλ: Το κακό δεν νικιέται με το κακό.

 Γέροντας Γαβριήλ: Το κακό δεν νικιέται με το κακό.

 

Ακολουθούν οι νουθεσίες του κατάκοιτου Γέροντα Γαβριήλ της Ιεράς Μονής Κουτλουμουσίου Αγίου Όρους σε πνευματικά του παιδιά.

Το παρόν κείμενο απομαγνητοφωνήθηκε από βίντεο που ανέβηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, νιώθοντας με το άκουσμα της ήρεμης φωνής ενός κατάκοιτου Γέροντα την αίσθηση ενός εσωτερικού καλέσματος, ότι αυτά τα σοφά λόγια του πρέπει να γραφτούνε καινα διαδοθούνε. 

1^ον } (από εδώ ξεκινά η συνομιλία και οι νουθεσίες του….. ) με την διπλωματία κι άλλα μέσα.

2^ον} Πιο καλά κερδίζουμε κάτι με το χαμόγελο, παρά με το σπαθί. Το σπαθί κόβει τα πάντα, δεν λύνει τα τίποτα. Το χαμόγελο έχει μια μικρή καμπύλη, διορθώνει όμως χίλιαδυο στραβά πράγματα. Άμα χαμογελάσεις σε έναν ταραγμένο άνθρωπο, τον παίρνεις μέσα από την ταραχή και τον βάζεις μέσα στον Παράδεισο.

3^ον} Μην ξεχνούμε αυτό που λένε οι Άραβες: «Ο γλυκομίλητος μπορεί να θηλάσει και λέαινα». Ό,τι είναι να πούμε με νεύρα, καλύτερα να το πούμε με χαμόγελο και θα’ χει καλύτερα αποτελέσματα.

Το κακό δεν νικιέται με το κακό.

Τον Τολστόι, αυτόν τον μεγάλο Ρώσο συγγραφέα, τον λήστεψαν δυο φορές. Του λένε οι φίλοι του: « Γιατί δεν παίρνεις ένα πιστόλι;» και τους απαντάει: «μα τι να το κάνω, θα μου το κλέψουν κι αυτό».

Τα χρυσά κλειδιά που ανοίγουν τις Πύλες του Ουρανού κι έρχονται οι ευλογίες του Θεού στη Γη είναι:

Τακτική εξομολόγηση και εκκλησιασμός.

Την ευχούλα αδιάλειπτα: «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησέ με».

Να νηστεύουμε Τετάρτη και Παρασκευή από λάδι κι άλλες μέρες που όρισε η Εκκλησία.  Μία αιτία που αρρωσταίνουμε από καρδιά, εγκεφαλικά, καρκίνοι και άλλα είναι δεν τηρούμε τις νηστείες κι ο Θεός αφήνει τα μικρόβια και μας προσβάλλουν, δεν μας προστατεύει.

Την Αγία Γραφή έστω και λίγο κάθε μέρα να την διαβάζουμε.  

Λέει ο Άγιος Χρυσόστομος : « Η των Γραφών ανάγνωσις, των Ουρανών έστιν υπάνοιξις».

Κάνε μια ελεημοσύνη σε καμιά φτωχή οικογένεια. Στον τάφο δεν θα μπορούμε ούτε Κύριε ελέησον να πούμε , ούτε κανένα καλό έργο να κάνουμε. Ό,τι δώσαμε με τα χεράκια μας αυτό είναι δικό μας, τα άλλα θα τα πάρουν οι άλλοι, δεν μας ανήκουν. Τα σάβανα, τα νεκρικά κουστούμια, δεν έχουν τσέπες, είναι άτσεπα.

Έχασα τα πάντα, εκτός από εκείνα που έδωσα. Τίποτα δεν είναι δικό μου, όταν είναι μόνο για τον εαυτό μου. Η λογική μας λέει, μη δίνεις γιατί θα στερηθείς και θα πεινάσεις.

Η Πίστις μας λέει, δώσε για να σου δώσει ο Θεός εκατό  φορές περισσότερα  απ’ όσα έδωσες.

Κουλός είν’ αυτός που δεν έχει χέρια. Τα χέρια του κουλού είναι πολύ, πολύ καλύτερα από τα χέρια του τσιγκούνη.

Θέλεις να γίνεις φτωχός κι εσύ κι εγώ, θησαύριζε.

Θέλεις να έχεις αφθονία, σκόρπιζε.

Θέλεις να γίνεις ζητιάνος, αποθήκευε.

Θέλεις να πεθάνεις από την πείνα, κλείσε τα μάτια και τα αυτιά σου  στον ανθρώπινο  πόνο και στην ανθρώπινη δυστυχία.

Πολλοί νομίζουν πλούσιος είναι αυτός που έχει πολλά και φτωχός είναι αυτός που δεν έχει τίποτε.

Πλούσιος δεν είναι αυτός που έχει πολλά, αλλά αυτός που δεν χρειάζεται πολλά.

Φτωχός δεν είν’ αυτός που δεν έχει τίποτε , αλλά αυτός που επιθυμεί πολλά.

Θέλεις να κάνεις έναν πλούσιο. Κόψ’ του τις επιθυμίες και θα γίνει πλούσιος.

Γιατί ζούμε σον πλανήτη αυτόν της Γης; Υπάρχουμε για να δοξάζουμε τον Θεό και να προσφέρουμε αγάπη και χαράς τους άλλους.

Η μεγαλύτερη χαρά που στη ζωή γνωρίζουμε, είναι η χαρά που νιώθουμε όταν χαρά χαρίζουμε.

Ο Όσιος Γαβριήλ ο κατά Χριστόν Σαλός ο Γεωργιανός έλεγε: « Στους εσχάτους χρόνους τους ανθρώπους θα τους σώσει η Καλοσύνη, η Ταπείνωση κι η Αγάπη».

Η Καλοσύνη ανοίγει τις Πύλες του Παραδείσου,

Η Ταπείνωση οδηγεί στον Παράδεισο

Κι η Αγάπη εμφανίζει τον ίδιο τον Θεό.

Να κάνετε το καλό έλεγε στα πνευματικά του παιδιά, για να σας σώσει η καλοσύνη σας.

Ευλογημένοι να’ στε εσείς κι οι οικογένειές σας εν τω νυν, αιώνια και εν των μέλλοντι.

-         - Ευχαριστούμε γέροντα.

-         - Στο καλό να πάτε.