Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τρίτη 16 Οκτωβρίου 2018

Ρωτάνε οι συμπολίτες μας γιατί;

Ρωτάνε οι συμπολίτες μας γιατί;

Στο κέντρο της πρωτεύουσας, επίθεση συλλογικοτήτων με βόμβες μολότοφ στο κεντρικότερο αστυνομικό τμήμα της χώρας, στο Α.Τ. Ομονοίας.

Συνηθισμένα πράγματα θα αναρωτηθεί ή θα δικαιολογήσει κάποιος μετά τα συνήθη κρούσματα σε πρεσβείες, κοινοβούλιο, υπουργεία, οικίες επισήμων, βανδαλισμούς μνημείων και ισραηλιτικών νεκροταφείων κλπ. Όμως άκρως επιτυχημένη καταδρομική επιχείρηση που δείχνει τρομερές αδυναμίες του συστήματος. 

Μάλιστα δε την πρώτη ημέρα εφαρμογής του δόγματος "Περσέας" που ψάχνει να βρει το όπλο του,  το γοργόνειο για να ελευθερώσει την αιχμάλωτη Ανδρομέδα, που φαντάζει η ελληνική κοινωνία. Βέβαια ο Περσέας για να σκοτώσει την Μέδουσα φόρεσε το κράνος του Άδη που τον έκανε αόρατο. Αθέατη ανάπτυξη δηλαδή και το τελευταίο που λείπει για να ρίξει κι άλλο λάδι στην φωτιά είναι η αίσθηση αστυνομοκρατίας στις ευερέθιστες κοινωνικές ομάδες.



Στην Καβύλη στον Βόρειο Έβρο λίγο έξω από την τελευταία ελληνική πόλη την Ορεστιάδα, παράτυποι μετανάστες πιθανόν μουσουλμανικού θρησκεύματος τολμούν, έχουν το θράσος να κλείνουν για δεύτερη φορά σε 15 ημέρες την κεντρική οδό στα βόρεια σύνορά μας που οδηγεί στα φυλάκια και στα στρατόπεδα.

Γιατί ενώ δείχνουμε έναν υψηλό και ακμαίο δείκτη ετοιμότητας στις στρατιωτικές ασκήσεις για προστασία της χώρας και ενώ η νύχτα έγινε μέρα από τις εύστοχες βολές ακριβείας στον Έβρο, όμως η αποτροπή των μεταναστευτικών ροών είναι αδύνατη εδώ και χρόνια;

Γιατί; 

Γιατί αυτή η ευαισθησία που έχει φέρει σε πλήρη δυσαρμονία κέντρο και άκρα;

Ρωτάνε οι συμπολίτες μας γιατί δεν μπορούμε να τους σταματήσουμε;! 
'Ένα παζλ σε εξέλιξη μας αποκαλύπτει τις κρυμμένες ενδείξεις  μιας συμβαίνουσας πραγματικότητας, που οδηγεί σε δυσάρεστα μελλοντικά συμβάντα. 
Και εξηγώ:
Τί θα συμβεί αν αυτές οι ομάδες καταλάβουν ή παρεμποδίσουν την κίνηση προς το ΚΥΣΕΑ και σε  κρίσιμα κυβερνητικά κτίρια και παράλληλα εξελίσσεται μια εισβολή χιλιάδων μουσουλμάνων μεταναστών σε τρεις γραμμές των συνόρων, Βόρειο Έβρο, Ανατολικό Αιγαίο και Καστελόριζο; 

Και στις δύο περιπτώσεις το τελικό αποτέλεσμα δείχνει ανθρώπινες απώλειες κι από τις δύο πλευρές.

Σε αυτό το σημείο, μία ιστορική αναδρομή μας θυμίζει ότι το Αιγαίο το απελευθερώσαμε στους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-1913 με το αιτιολογικό της προστασίας των χριστιανών από το οθωμανικό στοιχείο.

Ο Αττίλας I & II στην Κύπρο το 1974 έγινε με αφορμή την προστασία του εκεί τουρκικού στοιχείου, με την τότε φυλορροούσα και ανίκανη κυβέρνηση Σαμσών και οδηγεί πλέον από κατεχόμενη Βόρεια Κύπρο σε τετελεσμένο γεγονός αυτοδιάθεσης αυτής της οντότητας.  



Στο κοντινό σήμερα, το Ισραήλ έδειξε τον δρόμο. Εμείς μπορούμε ή μέσα στον πλουραλισμό φωνών και πανικού θα χαθεί κρίσιμος πολύτιμος χρόνος για την εδαφική ακεραιότητά μας;

Και διερωτόμαστε άπαντες οι νουνεχείς:

  1. Το μήνυμα από τον Έβρο με την αρπαγή των δύο στρατιωτών τελικά δεν το πήρατε;
  2.  Ότι με δόλο χάνουμε και με δόλο αρπάξανε τα παιδιά μας; 
  3. Γιατί έσπασε η πρώτη γραμμή είτε στο κέντρο της χώρας είτε στα σύνορα και καλούμαστε να διαχειριστούμε απρόβλεπτες καταστάσεις; Γιατί υποχωρήσαμε στην δεύτερη γραμμή και στην διαχείριση ενός συμβάντος;
  4. Τίς πταίει; 
  5. Γιατί δείχνουμε τόσο βολικοί και πρόθυμοι στις ορέξεις όλων και ο αποδιοπομπαίος τράγος δεν μπορεί να είναι συνέχεια ο τελευταίος τροχός μιας συναρμολογημένης αμάξης, που δίνει κίνηση στους άξονες με αντίθετη κατεύθυνση. 


16.10.2018
Μιχάλης Αβέλλας
Μέλος Διαβούλευσης Δ. Τεμπών 


Τρίτη 18 Σεπτεμβρίου 2018

Το συμβάν στην Πρεσβεία καθρέφτης ενός λαού εν υπνώσει.


Χωρίς καμία δόση ειρωνίας και κυνισμού, αξίζουν μπράβο και συγχαρητήρια για την ψύχραιμη στάση του αστυνομικού στην Ιρανική Πρεσβεία.

Αυτό που  συμβαίνει στην χώρα μας είναι καθρέφτης της συμπεριφοράς ενός λαού να κυνηγάει φαντάσματα. 

Όσο για τους μεγαλοσχήμονες και ειδικά συνδικαλιστές με πρόσβαση στον δημόσιο λόγο, δεν θα κάψουμε την Ελλάδα δεύτερη φορά πυροβολώντας στα τυφλά ανάμεσα από VIPs , ήτοι δημιουργώντας οιονεί θύματα εξοστρακισμού μιας βολίδας ή συμπλοκής τους ίδιους τους προστατευόμενους στόχους μας. 

Αν θέλατε να υπερασπιστεί την σκοπιά, τότε να την είχατε θωρακισμένη κι όχι να σπάνε τα τζάμια με χτύπημα μιας πέτρας. 

Όσο για το μπλουζάκι, καλά έκανε και το φορούσε και κανονικά θα έπρεπε οι στόχοι να φυλάσσονται με πολιτική περιβολή, ώστε να μπορεί σε ύστατη περίπτωση να φυγαδεύσει τον διπλωμάτη μέσα στο πλήθος και όχι να τον λιντσάρουν θανάσιμα όπως τον Πρέσβη των ΗΠΑ στην Βεγγάζη. 

Πέραν αυτών το θέμα τόσο της εσωτερικής  ασφαλείας όπως και της φύλαξης των  συνόρων είναι δομικό στην χώρα μας.

Το ζήσαμε και στις Καστανιές του Έβρου με την κράτηση των δυο στρατιωτών του Πεζικού. Στις εικονικές αερομαχίες. Στα θαλάσσια συμβάντα παραβίασης συνόρων με το ΠΑΘ 090 & την ΚΦ Αρματωλός.  Ποιο δηλαδή; 

Εφαρμογή του ισχύοντος δόγματος : «Μην προκαλείτε» και βάσει του δόγματος και της αρχής του ηπιότερου μέσου σε συνδυασμό με την ανάγκη μη υπέρβασης των ορίων άμυνας όπως και των κανονισμών περί υπέρτερου πλήθους, έπραξε ορθότατα.

Αν γίνει αυστηρότερο  το δόγμα της ηπιότερης επιβολής, τότε δεν θα αργήσουμε να έχουμε θύματα.
Και τα θύματα θα φέρουν θύματα.
Για αυτό σας παρακαλώ ας αφήσουμε τις μεγαλοστομίες
& πολύ περισσότερο ας προσέξουμε τον δημόσιο λόγο μας , που τις τελευταίες ημέρες λόγω και των επεισοδίων στην ΔΕΘ τον έχουμε εκλαϊκεύσει τόσο πολύ, που και δίκιο να έχουμε δεν είναι φράσεις περί δαρμένων, κερατάδων και τα συναφή. 
Ακολουθούμε ένα αξιακό ναδίρ που δεν μας ταιριάζει και στην παρούσα απαιτείται σύνεση και ψυχραιμία. 

Πέραν αυτών , αυτός ο ιδιότυπος ακτιβισμός θα τελειώσει με τον ίδιο τρόπο που τελείωσε τα αγριέματα της η Χρυσή Αυγή. Με κάποιον θάνατο. 

Και τα γεγονότα είναι πως αν συμβεί το απευκταίο και υπάρξει θύμα, θα θυμίζουμε Συρία στην αρχή των ταραχών. 

Για αυτό ο ιδεατός ρόλος του αστυνομικού είναι ο ειρηνοποιός της κοινωνίας που σε καιρούς κρίσης γίνεται μακρινός στόχος, που όμως ποτέ δεν πρέπει να τον εγκαταλείψουμε. 


18.09.2018
Μιχάλης Αβέλλας 
Αστυνομικός - Μέλος Διαβούλευσης Δ. Τεμπών 

Κυριακή 5 Αυγούστου 2018

Το πάρκο είναι επικίνδυνο ή εμείς και ο λιθοβολισμός των προστρεχόντων σε βοήθεια.

 Το πάρκο είναι επικίνδυνο ή εμείς και ο λιθοβολισμός των προστρεχόντων σε βοήθεια.
 
Πού σταματάει η ευθύνη του κράτους και που αρχίζει των πολιτών;
Αποκαλυπτικές οι εικόνες που μου έστειλε ο φίλος Γιάννης από Αθήνα. 

Το Αττικό άλσος μπορεί να αποφασίσθηκε να παραμείνει κλειστό, αλλά η κατάσταση πυρασφάλειας του είναι οικτρή.

Εδώ λείπουν τα λάστιχα από τις πυροσβεστικές φωλιές, είναι μισοερειπωμένες. Ή καταστράφηκαν ή κάποιος τα πήρε για να ποτίζει την αυλή του σπιτιού του. Τρελός είναι να πληρώσει;;;

Ο φίλος Γιάννης αναφέρει και πολλά άλλα, με φραγμένους με αλυσίδες δρόμους, στενά δρομάκια που τα μεγάλα πυροσβεστικά οχήματα δεν μπορούν να προσπελάσουν, οιωνεί εστίες πυρκαγιάς από διασκορπισμένα απορρίματα μέχρι και πόρτες πεταμένες που ναι μεν το κράτος δεν περισυνέλλεξε με τις υπηρεσίες καθαριότητας αλλά και ο δε πολίτης δημιούργησε μια χωματερή όπου βρήκε, μακριά από το τσαρδάκι του βέβαια.

Ίσως να μην βοηθάει και το στείρο νομικό πλαίσιο που τις πιο πολλές φορές δεν συνετίζει και διαπαιδαγωγεί με την κύρωση και επιβολή των ποινών του, αλλά εξοντώνει.
Δημιουργώντας ηθικά διλήμματα στην εφαρμογή του νόμου.

Εκεί που πονάει ο Έλληνας, κι όταν εννοώ Έλληνας , γίνεται μέχρι και ο Γερμανός στην Ελλάδα στην νοοτροπία του ωχαδελφέ και θα το κάνει ή θα το μαζέψει ή θα το σβήσει κάποιος άλλος το πεταμένο τσιγάρο είναι το χρηματικό πρόστιμο.
 
Τον πονάει. Έστω και 10 ευρώ να του δώσεις, εξεγείρονται τα τεράστια γιατί μέσα του, αφυπνίζεται το εγώ είμαι το κράτος ( Je suis l'état).

Αυτή είναι η κατάντια μας.
 
Κι όταν συμβεί το μοιραίο, κατασκευάζει θεωρίες συνωμοσίας, κατασκόπους, James Bond, σκυλεύει τον πρώτο και συνήθως λιγότερο φταίξαντα, αρπάζει τον λίθο του αναθέματος και πετροβολεί τον πρώτο προστρέξαντα, στην ανάγκη κατασκευάζει τον άλλον που θα τα ρίξει όλα πάνω του. Γίνεται όπως κάποιος αλκοολικός σε κάποιο viral βίντεο που κυκλοφορεί στο facebook που μαλώνει με τον εαυτό του στον καθρέφτη και του λέει να κάνει πιο πέρα να περάσει, αλλιώς θα τον δείρει.

Γίνεται παράφρονας, αδελφέ Γιάννη, γίνεται ένα νούμερο, ένας θίασος που θέλει να αποκτήσει το ακαταλόγιστο, να θεωρηθεί ευήθης, διαταράσσοντας υπαίτια την συνείδησή του (άρθρο 34, 35 & 36 Π.Κ.).

Τώρα τους φταίει το δάσος, Έγινε επικίνδυνο το δάσος, από τους τελευταίους πνεύμονες πρασίνου στην Αττική.
Μία οιμωγή.
Δεν είναι το δάσος επικίνδυνο, εμείς γινήκαμε επικίνδυνοι και θεομπαίχτες.

Τί πιο χαρακτηριστικό ότι η θρηνωδούσα Αυτοδιοίκηση από το πολύ πένθος και πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις , δεν διέκοψε καμία προγραμματισμένη εκδήλωση για το καλοκαίρι παρά για τρεις ημέρες.
Ο άρτος και το θέαμα συνεχίστηκαν κανονικά, αν και δυνητικά θα μπορούσε να ήταν ο οποιοσδήποτε δήμος στην Ελλάδα που θα αντιμετώπιζε αυτή την κατάσταση και αυτόν τον θρήνο.

Για αυτό και η οικονομική κρίση δεν είναι οικονομική αλλά ηθική. 
 
Θρηνούμε χορεύοντας τσάμικο στην πλατεία, συνεχίζουμε την ζωή και αν το πλοίο πάει να μπατάρει, τότε ρίχνουμε τα άμοιρα άλογα στην θάλασσα και αν αντιστέκονται τα μαστιγώνουμε στα μάτια, για να κλάψουν, για να τα κλείσουν και να κοιμηθούν στην αγκαλιά του βυθού, όπως κάνανε παλιά και το περιγράφει αποκαλυπτικά ένας από τους μεγαλύτερους τραγουδοποιούς - ποιητές του 20ου αιώνα, ο Jim Morrison στο τραγούδι Spanish Caravan.

Σε αυτή την χώρα ο λιθοβολισμός δεν καταργήθηκε ποτέ και όσοι μάλιστα κάνουν το λάθος να ακούνε την βουή των μελλόντων πραγμάτων που έρχονται και σπάνε την σιωπή κοινωνώντας την γνώση τους στους λοιπούς, υποφέρουν από τον λιθοβολισμό που δέχονται καθημερινά. Άλλοι το ονομάσανε sic, bullying. Κι όταν μάλιστα δηλώνουνε με παρρησία αυτό που έρχεται, ας προετοιμαστούμε, θεωρούνται καταστροφολόγοι, κασσάνδρες, ειπαρμένοι και τότε τους πλησιάζουν μερικοί <<σοφοί>> και τους νουθετούν να μην μιλάνε για να μην υποφέρουν την ακρισία του κόσμου. Και θυμούνται οικτρά την πενταετή πυθαγόρεια σιωπή.

Και ο λιθοβολισμός συνεχίζεται και συνήθως λιθοβολείται ο λιγότερο αμαρτωλός.
Κι εσύ αδελφέ Γιάννη, ζητάς τα γιατί. Τα γιατί είναι σε εμάς. Είναι στην παιδεία μας που ξεκινάει από το σπίτι, συνεχίζει στο σχολείο και τελειώνει στο σπίτι.

Τα γιατί είναι ότι η χώρα διαγράφει πορεία συνεχούς παρακμής και την κρατάνε στην ζωή οι ευνοϊκές ακόμη κρατούσες διεθνείς συνθήκες και αυτοί οι Έλληνες, που ως από μηχανής Θεοί την σώζουν από την απόλυτη καταστροφή πριν το απόλυτο μηδέν.

Είναι αυτοί οι δίκαιοι της φυλής μας, που υπάρχουν σε κάθε γενιά και λαμβάνουν την ευσπλαχνία για λογαριασμό μας κι όταν δε, συμβεί το μοιραίο και εκλείψουν, τότε μία νέα συμφορά έρχεται όπως το 168 π.Χ., το 1071 μ.Χ. , το 1453, το 1897, το 1922, το 1974. 
 
Αυτή την φορά αν έρθει, θα είναι απείρως μεγαλύτερη και δεν θα μας σώσουν οι προφητείες για το ποθούμενο που  νανουρίζουν και η θεία χάρις δεν θα κατοικεί πλέον εδώ.
 
Πρέπει να αλλάξουμε άρδην. 
Τελικά το πάρκο είναι επικίνδυνο ή εμείς; Το πάρκο να κλείσει ή εμείς στα σπίτια μας; 
 
05.08.2018
Μιχάλης Αβέλλας
Αστυνομικός - Μέλος Διαβούλευσης Δ. Τεμπών























Τρίτη 31 Ιουλίου 2018

Ποιος είναι ο εχθρός μας;




20 μέτρα περίπου εμφανίζει η google το πλάτος της Λεωφόρου Μαραθώνος. Θα ήταν αρκετό αν δεν είχαν φυτευθεί πεύκα που μετάγγισαν την φωτιά και αντί για αντιπυρική προστασία μετετράπησαν σε πυρίφιλο δοχείο θανάτου;

Κάποιοι επιστήμονες αναφέρουνε τις βελανιδιές για σκίαση και μάλιστα σε μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ τους.


Ένα άτολμο κράτος που όλα τα αναφέρει στο περίπου και στο πλησίον με διφορούμενες έννοιες.


Μάλλον τον χρησμό του Μαντείου των Δελφών για τα ξύλινα τείχη οι Αθηναίοι τον παρερμήνευσαν για δεύτερη φορά στην Ιστορία τους. 


Μία με τους Πέρσες και τα ξύλινα τείχη της Ακρόπολης που πυρπολήθηκαν και την μετέπειτα ερμηνεία του Θεμιστοκλή με την ναυπήγηση του στόλου που οδήγησε την συμμαχία των αρχαίων ελληνικών φυλών με τις πόλεις κράτη στον θρίαμβο της ναυμαχίας της Σαλαμίνας.


Το θέμα μας είναι ότι τότε γνωρίζαμε τον εχθρό & ενωθήκαμε.

Τώρα ποιος είναι ο εχθρός μας;


Εμείς; Ο κακός εαυτός μας; Οι ξένοι; Οι άλλοι; Ποιοι άλλοι; Ποιοι ξένοι; Η κακιά μας η ώρα και ο κακός μας ο καιρός; Ο ωχαδελφισμός και η μωροφιλοδοξία; Η αδιαφορία; Η διχόνοια μας;

Γνώθι σαυτόν. 

Με θλίψη και ειλικρινή συλλυπητήρια για τα γενόμενα και επερχόμενα.


31.07.2018

Μιχάλης Αβέλλας

Αστυνομικός - Μέλος Διαβούλευσης Δ. Τεμπών 


Κυριακή 8 Ιουλίου 2018

Τώρα γιατί διαμαρτύρονται οι θρησκευτικοί ηγέτες για την Μέση Ανατολή; ... Και επλανήθησαν και οι εκλεκτοί.

Τώρα γιατί διαμαρτύρονται οι θρησκευτικοί ηγέτες για την Μέση Ανατολή; ... Και επλανήθησαν και οι εκλεκτοί.



 Η είδηση: Συγκεντρώθηκαν στο Μπάρι της Κάτω Ιταλίας θρησκευτικοί ηγέτες, στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου όπου βρίσκονται τα λείψανά του, για κοινή προσευχή για την σπαραχθείσα Μέση Ανατολή. Στο κολλάζ φωτογραφιών απεικονίζονται με την πρώτη παλιότερες δραστηριότητες για την επίτευξη της ειρήνης. Όμως είναι αυτό αρκετό;

Είναι σοφό για ότι συμβαίνει στις μέρες μας και για ότι έρχεται να πιάνεις το νήμα από την αρχή του , για να ξεμπλέξεις το κουβάρι του παρελθόντος. 
Μπορεί να είχαν αγαθές προθέσεις, αλλά αυτά που πυροδοτήθηκαν από τον εναγκαλισμό τους έχουν φέρει μέχρι στιγμής την απληστία και το δαντικό ινφέρνο σε πρώτο χρόνο. 
Σκαλίσανε το αρχαίο κουτί της Πανδώρας κατά τους Έλληνες, φτιάξανε τον Πύργο της Βαβέλ κατά τις αρχαίες γραφές και τώρα πρέπει να βαφτίσουνε τον Φρανκενστάιν των εθνών, φυλών και άφυλων φύλων που αυτοί κατ’ ουσίαν δημιούργησαν. 
Τώρα γιατί διαμαρτύρονται;
Αυτοί δεν ήτανε οι ηγέτες που επιζητούσαν την ένωση όλων των λαών κάτω από έναν Θεό, για να καταπραΰνουν τον πόνο και την δυστυχία;

Και τώρα ξαφνικά ξυπνήσανε; 
Τα χρήματα και οι έρανοι που δαπανούνε για ανακούφιση των μεταναστευτικών ροών δεν φτάνουν ούτε για να κραυγάσουνε ζήτω. 

Η Μέση Ανατολή, αυτό το χέρσο κομμάτι γης που ανέκαθεν ήταν πεδίο αίματος, εκδικείται και πάντα θα εκδικείται.
Ήταν ο ευλογημένος τόπος του Θεού που τον επέλεξε ως την Εδέμ, τον επί γης Παράδεισο, κάπου ανάμεσα από τον Τίγρη και Ευφράτη.
Κάπου εκεί που εκδιώχθηκαν οι Πρωτόπλαστοι, Αδάμ και Εύα, αποκτώντας το προπατορικό αμάρτημα της ανθρωπίνου φυλής που το ξεπλήρωσε ο Κύριος μας και ο Θεός μας (κατά τον Αποστολο Θωμά ή αλλιώς άπιστο μέχρι να βάλει τα δάχτυλα του στις πληγές από τα καρφιά) ο Ιησούς Χριστός.
Είναι εκεί που χύθηκε το αίμα του Άβελ από τον αδελφοκτόνο Κάιν, ένεκα του πιο αρχέγονου πάθους του ατελούς ανθρώπου, του φθόνου. Του φθόνου, που τον εξορκίζουμε σαν να μην υπάρχει και ως λέγεται η μεγαλύτερη επιτυχία του διαβόλου ήταν να πείσει τον σύγχρονο άνθρωπο ότι δεν υπάρχει και ότι πρόκειται για δεισιδαιμονία. Αυτό ακριβώς το μονοπάτι της δεισιδαιμονίας ακολούθησαν παραπλανημένοι και οι θρησκευτικοί ηγέτες, νομίζοντας πως άγγιξαν την τελειότητα των μυστηρίων των θρησκειών τους, κατά κάποιον τρόπο ακολουθώντας αθέλητα τις διδαχές της Μπλαβάτσκυ περί του τελευταίου πέπλου της Ίσιδος. 
Τουτέστιν ηθέλησαν οράν τον απερίγραπτον Θεόν δίχως καρδίαν καθαράν και πνεύμα συντετριμμένον. 

Έπειτα επιδείξανε αστείρευτη ανεκτικότητα στην επαρμένη ανηθικότητα της κοινωνίας, μην χωρώντας φλογέρα κηρύγματα πλην εξαιρέσεων, αλλά με χλιαρά σαλπίσματα σαν νανουρίσματα, επιταχύνθηκε η έκταση του φαινομένου, ώστε τα Σόδομα και Γόμορρα να μην είναι μια απλά φυσική τοποθεσία, αλλά να βρίσκονται γύρω μας αλλού λιγότερο και αλλου περισσότερο, πόσω δε μάλλον στο διαδίκτυο σε κάθε έκφραση του.

Και φτάσαμε στο προκείμενο. Στην αναβίωση του Πύργου της Βαβέλ, που όταν έφθασε στο υψηλότερο σημείο κάπου κι αυτός στην Μέση Ανατολή, νομιζοντας πως θα σκαρφαλώσουν στα ουράνια πατώματα του Θεού και Υψίστου,
έπιασε πολυλαλία τους ανθρώπους & σκορπίσανε στα πέρατα της γης. 
Στην ουσία αυτό το μωσαϊκό δεν θα μπορούσε ποτέ να επιβιώσει. 

Για αυτό και ζούμε στις μέρες μας την βιβλική ρήση: 
«Και επλανήθησαν και οι εκλεκτοί!» όπου παντα στην ανθρωπότητα πλησιάσει μια Κιβωτός όπως του Νώε , που και αυτή εκεί στην Μέση Ανατολή υπήρξε και στο όρος Αραράτ προσάραξε, σώζοντας τα δημιουργήματα της πλάσης. 

Κλείνοντας Έφη, της οποίας μια ανάρτηση στο facebook στάθηκε αφορμή για αυτό το αυθόρμητο κείμενο, θα το ονόμαζα:
«Τώρα γιατί διαμαρτύρονται οι θρησκευτικοί ηγέτες για την Μέση Ανατολή; ... Και επλανήθησαν και οι εκλεκτοί».
08.07.2018
Μιχάλης Αβέλλας



Κυριακή 17 Ιουνίου 2018

Από το 1949 στο 2018. Στους Ψαράδες η Ελλάδα πεθαίνει.

Από το 1949 στο 2018. Στους Ψαράδες η Ελλάδα πεθαίνει. 

«Ξέρεις κάτι; Η Ελλάδα πεθαίνει. Πεθαίνουμε σα λαός. Κάναμε τον κύκλο μας, δεν ξέρω πόσες χιλιάδες χρόνια, ανάμεσα σε σπασμένες πέτρες και αγάλματα.
Και πεθαίνουμε.... Αλλά αν είναι να πεθάνει η Ελλάδα, να πεθάνει γρήγορα. Γιατί η αγωνία κρατάει πολύ και κάνει πολύ θόρυβο...»
Από την προφητική ταινία του Θεόδωρου Αγγελόπουλου "Το βλέμμα του Οδυσσέα" που προβλήθηκε το 1995 με πρωταγωνιστή τον Θανάση Βέγγο σε μια προφητική ερμηνεία. 
Ήρθαν οι μέρες που πεθαίνουμε.
 Μόνον οι σπασμένες πέτρες μείνανε να μας θυμίζουν το μεγαλείο της δόξας και της αυτοθυσίας και της τόλμης. Ας γίνει γρήγορα ότι είναι να γίνει. 
Βαρέθηκαμε να θέλουμε και  να προσπαθούμε να ξυπνήσουν και να εγερθούν οι ετοιμοθάνατοι. Δεν μπορούν , η ψυχή τους έχει κάνει τον κύκλο της. 
Αύριο στους Ψαράδες Πρεσπών η Ιστορία θα κάνει την φάρσα της μετά την 25&26.03.1949 όπου αποφάσιζαν οι σύντροφοι για την Μακεδονία του Αιγαίου παίζοντας τις τελευταίες πράξεις ενός εμφυλίου ή συμμοριτοπολέμου. 
Κάπου εκεί είναι ο παππούς μου ο Ζήσης Γρίβας με τα κόκκαλα του αδιάβαστα, καθώς στρατολογήθηκε με το ζόρι από τους αντάρτες στη Σαμαρίνα για το καλό του κόμματος και την ειρήνη των λαών. 
Κάπου εκεί έτρεχε η γιαγιά Πιπίνα που μας μεγάλωσε να βρει τον αγνοούμενο αδερφό της, να μάθει, να τον βρει, να τον θάψει και να τον κλάψει ή να τον ξεχάσει. Έχοντας τον σύζυγό της, τον παππού  Μιχάλη, νεκρό  ανήμερα της Μικρής Παναγίας , την 08.09.1947, τέσσερα ορφανά, μια νεκρή αδερφή από πισώπλατη αδέσποτη συντροφική σφαίρα την ώρα που σκούπιζε την αυλή και ανήμπορους παππούδες να τους συντηρήσει. 
Κι όλα αυτά  με ένα λιγοστό  κοπάδι που το είχαν σκορπίσει οι οβίδες ,  με ένα σπίτι που τους τσίγγους τους είχαν κλέψει οι αντάρτες για να κάνουν αποκρύψεις στην Κιούριστα με νταηλίκι για το κόμμα. 

Από την άλλη από της μάνας μου την πλευρά , συμμορίτες κατά την υποχώρηση να σκοτώνουν άνανδρα τον πατέρα της , τον παππού Λευτέρη το 1949. 

Κι εσείς τώρα μου πάτε στους Ψαράδες για να μας διχάσετε όχι να μας ενώσετε. Μέχρι και μερικές λέξεις στην συμφωνία έρχονται απευθείας από τότε . Όπως η λέξη σωβινισμός . 
Ποιοι είναι σωβινιστές, ρε σεις ;
Εμείς ; Που σας συγχωρέσαμε για όλα τα δεινά που τράβηξε η πατρίδα; Που σας εκλέξαμε για να μη μας λέτε νοσταλγούς και φασίστες; Εμείς φασίστες μωρέ σεις ; 

Ακόμη κι αυτο το κράτος κατασκεύασμα που απειλεί την Ελλάδα είναι επινόηση των κομιτατζήδων που εντάχθηκαν στον κομμουνισμό και τον επέβαλαν στα Βαλκάνια ως την ορθή κοσμοθεώρηση και ιστορία.

Ας αφήσουμε την Ιστορία να κάνει τον κύκλο της και τουλάχιστον κάντε το γρήγορα, γιατί η αγωνία κρατάει πολύ και κάνει πολύ θορυβο.

Εμείς θα σας αγαπάμε σαν τους χαμένους αδελφούς μας όπως στην παραβολή του ασώτου υιού και θα περιμένουμε έστω και πριν κλείσετε τα μάτια σας να ζητήσετε μια συγγνώμη από τα αδέλφια σας που τα παραμελήσατε και τα πονέσατε πολύ. 
 Είναι από την αρχή του κόσμου αυτού του ατελέσφορου να επικρατεί ο φθόνος και τα αδέλφια να μισούνται μεταξύ μας και ο Κάιν να σκοτώνει τον εκλεκτό του Θεού , τον Άβελ. 
Ας σας επιτιμήσει ο Κύριος.
17.06.2018
Μιχάλης Αβέλλας



Παρασκευή 15 Ιουνίου 2018

Γιατί φοβάμαι την συμφωνία για την Μακεδονία.


Γιατί φοβάμαι την συμφωνία για την Μακεδονία.

Με θλίψη παρακολουθούμε την συζήτηση πρότασης δυσπιστίας που έχει εξελιχθεί σε έναν παραλογισμό για το μνημονιο, τις συντάξεις , σε ατομικές επιθέσεις και στο πρόσωπο της ημέρας, έναν τύπο με μακριά  μαλλιά που ζήτησε συλλήψεις από βήματος της Βουλής από την Ηγεσία του Στρατού.
Μου θύμισε έναν ανώριμο χαρακτήρα από το Game of Thrones που σκότωσε την οικογένεια των Σταρκ και πάνω στο διάγγελμα του να υπερασπιστούν το κάστρο, έφαγε μια ανάποδη από τους μισθοφόρους του, λιποθύμησε και τον παρέδωσαν στον ετεροθαλή αδελφό του για βασανιστήρια.
 Ένα βάρος για τον Ελληνισμό. 
Θελω να με πείσουν και ακούω για τον Μπαρμπαρούση κλπ , το μνημόνιο και τις συντάξεις, τι κάνανε οι άλλοι. 
Ποιοι χαιρετησαν τη συμφωνία και ποιοι όχι ;
Ο ιστορικός χώρος των Βαλκανίων και γενικές παραδοχές της Ιστορίας .
Δυστυχώς δεν θέλαμε να ακούσουμε αυτα.
Αλλά να μας πείσετε με επιχειρήματα για κάθε άρθρο και την αιτιολογική έκθεση που απαιτείται για την συμφωνία.
Γιατί το άρθρο 1,2,3,4,5 και επόμενα.
Τί εννοείτε με το άρθρο 13, περί θαλασσών;
Πώς είναι δυνατόν να αναγνωρίζεται μακεδονική γλώσσα και εθνικότητα έστω και με υποσημειώσεις;
Πώς σκοπεύετε να μας πείσετε χωρίς να μας ρωτήσετε ;
Για την επαναδιαπραγμάτευση των εμπορικών ονομασιών; 
Τί αντίληψη είναι αυτή του αποφασίζομεν και διατάζομεν;
Τί σπουδή είναι αυτή μέχρι τον Ιούλιο ονομασία για το ΝΑΤΟ και την ΕΕ. 
Γιατί αλλιώς δεν μπορούν μετά σε μια έκτακτη σύνοδο κορυφής να γίνουν μέλη σε οποιοδήποτε χρόνο;
Συμπεριφέρεστε λες και θα χαθεί ο πλανήτης. 

Για αυτά και πολλά άλλα φοβάμαι ότι όταν θα αποσύρονται για παλιοσίδερα τα πολεμικά μας πλοία που πολλά κοσμούν με την σημαία της ορθοδόξου πίστεως του δικεφάλου αετού, θα βλέπουμε βάσει του άρθρου 13 να καθέλκονται στον Θερμαϊκό τα Μακεδονικά πλοία με στρατευμένους επίλεκτους βετεράνους όλων των φυλών που θα λάβουν το όνειρο της ζωής τους , την μακεδονική υπηκοότητα που την έχουν στην καρδιά τους και τατουάζ στο μπράτσο τους τον Μέγα Αλέξανδρο με τον Ήλιο της Βεργίνας. 
Θα βλέπουμε στα κατάρτια τους την επίσημη μακεδονική σημαία μαζί με μια ακόμα , της Βεργίνας ή του Αλέξανδρου. Κι εμείς θα κάνουμε διαμαρτυρίες όπως με τις αντίστοιχες τουρκικές προκλήσεις. 
 Και η Μακεδονία του Αιγαίου θα έρθει ως επακόλουθη διεκδίκηση.
Δεν είναι οι προθέσεις, είναι ότι τα Βαλκάνια δεν τα αγγίζεις με το μελάνι της γραφής και την διπλωματία. Ακόμη και η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας επήλθε με πόλεμο.
Τα σύνθετο θέμα των Βαλκανίων χαράχτηκε με την ισχύ των όπλων και των κανονιοφόρων, καθώς είναι ένα μωσαϊκό που δεν δένει αλλιώς και οι συνθήκες ήρθαν να επικυρώσουν το τέλος της Νικηφόρου πορείας των στρατευμάτων μας. 
Κοινώς, επικρατεί το δίκαιο του ισχυρού συν της ιστορικής αλήθειας.
Είμαστε ακόμη ισχυροί στην συμμαχία; 
Κι αν όχι είμαστε τουλάχιστον χρήσιμοι; 
Φοβάμαι αν είμαστε ακόμη χρήσιμοι σύμμαχοι ή μήπως η οικονομική ανέχεια και πρωτίστως η ηθική έκπτωση των αξιών μας, μάς οδηγήσει στην αγκαλιά των ισχυρών λόμπι των Σκοπίων και γίνουμε οι στρατιώτες τους για να τελειώσει η χώρα μας, όπως τότε το 1453 που Έλληνες λόγω της μεγάλης φθοράς και ηθικής διαφθοράς του Βυζαντίου ενίσχυσαν τις οθωμανικές στρατιές για την πτώση της Πόλης. 
Σε ένα πράγμα ελπίζω και πιστεύω , σε μία ρήση του Αγίου Παΐσιου το 1987 που την ανέφερε ως σημεία των καιρών.
Μετά την μπόρα την δαιμονική θα έρθει η λιακάδα η θεϊκή.

15.06.2018
Με προβληματισμό
Μιχάλης Αβέλλας 
αστυνομικός - μέλος διαβούλευσης Τεμπών






Τρίτη 12 Ιουνίου 2018

Μη φοβού Μακεδονία ήσουν πάντα στους αιώνες μία και ελληνική.


Νικόλαος Πλαστήρας, ο Μαύρος Καβαλάρης: Όταν περισυμμάζεψε τον διαλυμένο ελληνικό στρατό της Μικρασίας και παρέταξε μια καβαλαρία στον Έβρο και με τον τρόμο του δεν διέσχισαν οι νεόΤουρκοι την Θράκη. 
Μετά αφού θωράκισε την χώρα, ανέλαβε να οδηγήσει τους υπαίτιους στο Γουδί με την περίφημη δίκη των εξ.
Γιατί η Ιστορία είναι οδηγός και στους δε Έλληνες επαναλαμβάνεται ενίοτε σαν τραγική φάρσα. Άλλωστε είμαστε οι απόγονοι των εμπνευστών και δημιουργών των τραγωδιών.
Και υπόψιν μετά την πλοκή και κορύφωση έρχεται πάντα η κάθαρση.

Μη φοβού Μακεδονία ήσουν πάντα στους αιώνες μία και ελληνική. 
12.06.2018
Μιχάλης Αβέλλας

Τρίτη 15 Μαΐου 2018

Η πρέπουσα απάντηση του Ισραήλ στην προστασία των συνόρων του και το πιθανό σενάριο ενός Αττίλα 3.

Η πρέπουσα απάντηση του Ισραήλ στην προστασία των συνόρων του και το πιθανό σενάριο ενός Αττίλα 3. 


Αναγνώρισαν οι ΗΠΑ την Ιερουσαλήμ ως Πρωτεύουσα του Ισραήλ και υπήρξαν θάνατοι στα σύνορα του Ισραήλ, γιατί θέλησαν να εισβάλλουν μουσουλμάνοι ως μορφή διαμαρτυρίας και να αποτρέψουν πάση θυσία αυτό να συμβεί.
 Πολλοί σχολιάσανε ντροπή και καταδίκη γιατί αμύνθηκε των συνόρων του ο Ισραηλινός στρατός σε ένα μαινόμενο πλήθος δεκάδων χιλιάδων και υπήρξαν νεκροί. 
Και τί να έκαναν αγαπητοί μου; 
Να δεχτούν να διαβούν δεκάδες χιλιάδες τα σύνορα τους σε μια μορφή καινοφανούς υβριδικού πολέμου και να μην αναγνωρίσουν την πόλη που αυτοί θεμελιώσανε εδώ και χιλιάδες χρόνια ως Πρωτεύουσα τους;! Ανθρώπινες βόμβες έτοιμες να πεθάνουν ήταν. 

Να δω τι θα γίνει στην Ελλάδα όταν λάβουν εντολή να διαβούν τον φράχτη δεκάδες χιλιάδες που αρχίζουν να συρρέουν προς τα άνω και που θα τους βάλουμε. Ή ακόμη καμία νησιωτική περιοχή και την καταλάβουν στην κυριολεξία υψώνοντας ισλαμικές σημαίες.

Και με την έναρξη νόμιμης βίας από το Ελληνικό Κράτος που οπως και να έχει θα χρειαστεί για την τήρηση της τάξης, έστω κι αν κάνει υποδοχή κι όχι αποτροπή , δούμε τον Αττίλα 3. 
Τον Αττίλα 3 με την πρόφαση της εγγυήτριας δύναμης  για την προστασία των εισερχομένων πληθυσμών και της ανεξιθρησκείας από την δήθεν ελληνική κρατική βαρβαρότητα. Μετά μην αρχίσει κανείς σπαραξικάρδιους θρήνους & ομιλίες για χαμένες πατρίδες.
Μετά σιωπή μόνο πάνω από τους νεκρόσακους που θα στοιβαχτούν τα άψυχα κουφάρια των νεοσύλλεκτων.

Και έστω υπόψιν ότι τα σύνορα μετά από πολεμική αναμέτρηση τα ξαναγράφουν στον χάρτη οι τελικές θέσεις των στρατευμάτων και οι συνθέσεις των πληθυσμών βάσει εθνικής καταγωγής & θρησκευτικής ποσόστωσης.

15.05.2018
Μιχάλης Αβέλλας 
Αστυνομικός - μέλος διαβούλευσης Δ. Τεμπών 

Τετάρτη 18 Απριλίου 2018

Σεβασμός στους Ακρίτες μας που στέκονται σαν λιοντάρια.

 Σεβασμός στους Ακρίτες μας που στέκονται σαν λιοντάρια.

Πραγματικά αδυνατούμε να σας κατανοήσουμε. Δεν το συζητάμε πώς δεν σας προλαβαίνουμε. Είστε πιο γρήγοροι από τις καταιγιστικές εξελίξεις.
Ακούς εκεί, να πάνε να βάλουνε σημαία σε ελληνικό έδαφος. Σαν δε ντρέπονται να προκαλούν τους φιλειρηνικούς μας γείτονες, αυτούς τους οποίους κινδύνεψαν από τους δύο Έλληνες στρατιώτες Τζέημς Μποντ στον Έβρο και δεν τους δίνουνε πίσω με τίποτα. 

Ακούς εκεί να γυρνάνε σε όλα τα νησιά , στις καλύβες , στα φυλάκια και στα σύνορα , να κουράζονται από τις αδιάκοπες ημερηπορείες και τις δηλώσεις σε έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο για το καλό της πατρίδας μας και να μοιράζουν ελπίδα  και να απεμπολούν το αποκλειστικό τους δικαίωμα από τρία παιδαρέλια.

Και να κουβεντιάζουν έπειτα αν υπάρχει σημαία στον Μικρό και στον Μεγάλο Ανθρωποφάγο, που στέκεται εκεί από την εποχή του Οδυσσέα και του Ομήρου και να λένε φταίει η λήψη από μακριά και δεν μπορούμε να δούμε καλά. Και γιατί δεν αράζουν ένα σκάφος να περπατήσουν στην κορυφή της βραχονησίδας και να κάνουν μία αυτοψία και αν λείπει η σημαία, να βάλουν μία καινούρια. Κι όσες φορές κι αν την πάρει ο αέρας, άλλες τόσες να ξαναμπεί.
Αλλά είναι μηδαμινά πράγματα για τους ανδρειωμένους να κατεβούν σε ένα νησάκι, όχι γιατί φοβούνται προς Θεού. 

Ακούς εκεί να προκαλούν οι ακρίτες μας από τα χερσαία μέχρι τα θαλάσσης όρια μας , που αδυνατούν ακόμη να καταλάβουν το γιατί τόση φορολογία, με πλημμυρισμένο τον κάμπο του Έβρου χωρίς να μπουν να σπείρουν ακόμη, με τις εξισωτικές για τα χωράφια τους να είναι απλήρωτες, με τις τράτες τους κάθε μέρα να παλεύουν με τα κύματα και τους γειτόνους, με τον ήλιο και τον αέρα του Αιγαίου να μένει ανεκμετάλλευτος ενεργειακά και να τους μιλάνε για ραπανάκια και ντοματίνια και ΠΟΠ (ονομασία προέλευσης) ως σοβαρό εξαγώγιμο καλλιεργήσιμο προϊόν, που θα τους οδηγήσει στον κολοφώνα του πλούτου, όταν καλά καλά δεν έχουν νερό να πιουν και οι πιο πολλές κατοικίες χρησιμοποιούν εμφιαλωμένο νερό αντί για πόσιμο. 

 Όντως, ζούμε μεγάλες στιγμές.
Αυτό το λυκοτόμαρο της εξουσίας - έτσι μου το είπανε οι παλιοί το σακάκι της ευθύνης που σε κάνει να φαίνεσαι έναντι των άλλων πολιτών με τον όρκο που έχεις πάρει - βάρυνε πάρα πολύ και κανείς πλέον δεν σε νογάει ούτε για χωρατατζή  και ο λόγος σου είναι υπογραφή είτε τον κρατήσεις είτε όχι. 
Καλά να μην συζητήσουμε για το άγαλμα του Αμερικανού Προέδρου Χάρυ Τρούμαν, που αρνήθηκε να πέσει και να διαλυθεί και να κοπεί με τον τροχό, ώστε να δείξουμε στην Δύση ότι έχουμε τους κατάλληλους ανθρώπους να γίνουνε isis , μπορούμε να απομονωθούμε περισσότερο σε βαθμό ανοησίας και να την προκαλούμε σαν κακομαθημένα, εγωκεντρικά παιδιά χωρίς καμία συνέπεια. Και για αυτό φταίνε τα κακά ΜΑΤ και η κακή Αστυνομία, που χρησιμοποίησε λένε υπέρμετρη βία και κατέσχεσε τον τροχό (!!!) που απαιτούσε πίσω ο εκπρόσωπος του κοινοβουλίου και δυστυχώς δεν έπεσε το άγαλμα του ιδρυτή της ΒορειοΑτλαντικής Συμμαχίας (ΝΑΤΟ), το οποίο (ΝΑΤΟ) ικετεύουμε να παρέμβει και να μεσολαβήσει με την Τουρκία. 
Τί δεν καταλαβαίνεις;;;

Λες ότι την σημαία όταν την τοποθετείς κάπου και ίσταται , πώς πρέπει και έχεις υποχρέωση να την υπερασπιστείς με το αίμα σου, δηλαδή εννοούνε και στο σπίτι σου να δώσεις και τη ζωή σου για αυτήν.  Σωστά ή όχι; Γιατί αν είναι να υπερασπιστείς με τη ζωή σου την σημαία, τότε την ζωή σου γιατί δεν μπορείς να την υπερασπιστείς με την χρήση άμυνας όταν απειληθείς από ληστές μέσα στην οικία σου και αν μπορείς κάνε ότι κοιμάσαι;
Πώς το νησί αυτό που είναι το σπίτι του ακρίτα και το σπίτι του παράγει λέτε εξωτερική πολιτική και γκριζάρει ζώνες με την έπαρση της σημαίας μας;
Πραγματικά τους έχετε προκαλέσει απέραντη σύγχυση τους πολίτες. Δεν φτάνει που έχουν τα προβλήματα τους, τα οικογενειακά, οικονομικά, διαβίωσης, ανεργίας, μιζέριας, κακής γειτονίας πανταχόθεν (τσαμουριά, σκοπιανό, Έβρος, Αιγαίο, Κύπρος), η πρώτη γραμμή βιώνει ένα παιχνίδι νεύρων, οι απειλές ασύμμετρες, παλιοί σύμμαχοι αρχίζουν να προειδοποιούν για αλλαγή στρατοπέδου και ουδετερότητα, συν τοις άλλοις μέσω της αθρόας και ανεξέλεγκτης μετανάστευσης μας φορτώνουν μουσουλμανικές καραβιές κάθε μέρα με νέους και μητέρες με τα νεογνά στα χέρια τους που γεννάνε στην αγκαλιά της Τουρκίας και έπειτα απαιτούν η Ελλάδα να δώσει άσυλο στο όνομα της Ευρώπης. 
Κι εσείς τί κάνετε;  Τους τρελαίνετε με τις εκατέρωθεν παλινδρομήσεις. 
Την μία με στεντόρειες δηλώσεις στα σύνορα θα υπερασπιστούμε κάθε σπιθαμή γης, την άλλη γιατί βάζεις σημαία στα σύνορα;
Αδελφέ και τα δυο μαζί δεν γίνονται. Δεν μπορείς να τον πορώνεις και μετά να τον γειώνεις (να τον επιπλήττεις). Το ηθικό πρόσταγμα είναι δικό σας κι εσείς είστε η πολιτική βούληση των ενόπλων δυνάμεων και του ΚΥΣΕΑ. Η εξωτερική πολιτική χαράσσεται με κοινές γραμμές αιώνος, ενώ η ηθική εμψύχωση του πληθυσμού ανατάσσεται με τις περήφανες σημαίες. 
Σεβασμός στους Ακρίτες μας που στέκονται σαν λιοντάρια. Δεν θα τους ζητάμε πιστοποιητικό πολιτικών φρονημάτων για κάθε τους πράξη. Πώς θα σταθούν να υπερασπιστούν την γραμμή, αν ευνουχιστούν ηθικά; Εμείς είμαστε περαστικοί, αυτοί είναι πάντα παρόντες εκεί. Αν σπάσουν τα σύνορα, έρχεται η σειρά της ενδοχώρας.
18.04.2018
Μιχάλης Αβέλλας
Μέλος Διαβούλευσης Δ. Τεμπών - αστυνομικός


Δευτέρα 19 Μαρτίου 2018

Το κατασχεθέν καλιφόρνιο θα παραδοθεί στην ΔΟΑΕ;


Το κατασχεθέν καλιφόρνιο στην Άγκυρα θα παραδοθεί στον ΔΟΑΕ;



Κι ενώ όλα αυτά συμβαίνουν, στην Άγκυρα στο προάστιο Πουρσουκλάρ, ένα αυτοκίνητο με 4 άτομα μετέφερε 1,4
kg του ραδιενεργού υλικύ Καλιφόρνιο (παράγεται μόνο στις ΗΠΑ και Ρωσία και έλαβε την ονομασία γιατί δημιουργήθηκε σε εργαστήριο στην Καλιφόρνια το 1950) και συνελήφθησαν από την Τουρκική Αστυνομία. 
Το υλικό χρησιμοποιείται ως ύλη στους πυρηνικούς αντιδραστήρες.
Κατασχεμένη ποσότητα μεταφέρθηκε για εξέταση στην Τουρκική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας.
Με τον ένα ή άλλο τρόπο ο Πρόεδρος απέκτησε το υλικό για να συνεχίσει τα προγράμματα ατομικής ενέργειας και να καταστήσει την γείτονα Πυρηνική Υπερδύναμη.
Αλήθεια οι πυρηνικές βόμβες παλαιού τύπου (κάποιοι λένε για 60 τον αριθμό) στη βάση του Ιντσιρλίκ μεταφέρθηκαν σε άλλη χώρα του ΝΑΤΟ ή παραμένουν εκεί ακόμη ; 
Το κατασχεθέν υλικό θα παραδοθεί στον Διεθνή  Οργανισμό  Ατομικής Ενέργειας; 
Και όσο περνάει ο καιρός , για την Ειρήνη ούτε λόγος. 
19.03.2018

Μιχάλης Αβέλλας 

Τετάρτη 14 Μαρτίου 2018

Το ασύμβατο της ανταλλαγής και η αποκλιμάκωση της κρίσης.

Το ασύμβατο της ανταλλαγής και η αποκλιμάκωση της κρίσης.




Γιατί η ανταλλαγή μεταξύ Τούρκων και Ελλήνων δεν είναι συμβατή;
1ον. Αντίκειται στους κανόνες δικαίου και δεν προβλέπεται από κείμενες νομικές διατάξεις.
2ον. Διότι το αξιακό σύστημα απονομής δικαιοσύνης είναι διαφορετικό και με εντελώς αντίθετο προσανατολισμό.
3ον. Η επιστροφή των Τούρκων φερομένων πραξικοπηματιών τους οδηγεί σε δίκη με θανατική ποινή , ενώ το μεταβαλλόμενο κατηγορητήριο για τους Ελληνες τους οδηγεί στην επαπειλούμενη ποινή απέλασης ή φυλάκισης ή κάθειρξης.
4ον. Ακόμη κι αν ήθελε υποτεθεί ότι θα μπορούσε να γίνει ανταλλαγή, πώς θα συνέβαινε αυτή με την ποινή του θανάτου να είναι απείρως μεγαλυτερη από την στερητική της ελευθερίας και το αγαθό της ζωής μακράν ισχυρότερο;
5ον. Πώς θα δικαιολογηθεί η Ελλάδα  στην διεθνή κοινότητα για την αποπομπή και ποια η θέση της κοινότητας και αν υπάρξουν κυρώσεις εις βάρος μας διατυπωμένες ρητά. 
6ον. Ένας φίλος έθεσε το ερώτημα αν η απόπειρα πραξικοπήματος συνέβαινε στις ΗΠΑ που έχουν θανατική ποινή, δεν θα τους δίναμε; Και αντιστρέφοντας το ερώτημα, γιατί αυτοί δεν δίνουν τον Γκιουλέν; 

Ως εκ τούτου σοφό είναι να τεθεί ζήτημα στον ΟΗΕ με το αν συναινεί στην επιστροφή ή όχι των Τούρκων στρατιωτικών στην Τουρκία και σε ποιες ενέργειες προτίθεται να προβεί και να συναινέσει η Τουρκία για την εξασφάλιση μιας δίκαιας δίκης με Τούρκους δικαστές και διεθνή παρατηρητή στην ουδέτερη έδρα της Χάγης. 
Είναι κρίσιμο για την αποκλιμάκωση της κρίσης, που αποκτά πολεμικό κλίμα μεταξύ δυο στρατιωτικών δυνάμεων ικανών για καταστροφικές συνέπειες και μία αμφιλεγόμενη πύρρειο νίκη σε οποιαδήποτε εκ των δύον χωρών, που θα μετατρέψει σε παρίες δύο χώρες που τις ενώνουν περισσότερα από ότι τις χωρίζουν. 



Είναι αποκαλυπτικό το κάτωθι γράφημα που παρατίθεται στον σύνδεσμο https://www.globalfirepower.com  με το ερώτημα του φιλοσόφου Bertrand Russel "Ο πόλεμος δεν καθορίζει ποιος είναι σωστός - αλλά μόνο ποιος έχει απομείνει" (War does not determine who is right — only who is left.).

 Στην δε περίπτωσή μας πιθανόν να μην μείνει κανείς μας ως σοβαρή χώρα αλλά ως χώρος σε περίπτωση ανεξέλεγκτου ατυχήματος όσα χρόνια και αν περάσουν, όσες μισθοφορικές ομάδες και στρατοί τύπου blackwater και sadat να πoλεμήσουν, για να καλυφθούν οι ανθρώπινες απώλειες και να αναφέρονται παράπλευρες. 

Ας μην ξεχνάμε την 12η Ιουλίου 2006 και τον πόλεμο των 34 ημερών του Ισραήλ (15η παγκόσμια πολεμική δύναμη/ 133 χώρες) και της ένοπλης πτέρυγας Χεζμπολάχ του Λιβάνου (98η παγκόσμια πολεμική δύναμη), που δεν ανέδειξε καταφανή νικητή. 
Ο πόλεμος του Λιβάνου το 2006 ήταν ένας πόλεμος διάρκειας 34 ημερών στο βόρειο Ισραήλ και στο Λίβανο. Εμπλέκει την ένοπλη πτέρυγα της οργάνωσης Χεζμπολάχ (Hezbollah) και τις Αμυντικές Δυνάμεις του Ισραήλ (IDF). Στις 12 Ιουλίου του 2006, η Χεζμπολάχ ξεκίνησε την Επιχείρηση «Αληθινή Υπόσχεση»,[1] ονομαζόμενη από μια «υπόσχεση» του αρχηγού της Σεΐχη Χασάν Νασράλα να αιχμαλωτίσει Ισραηλινούς στρατιώτες και να τους ανταλλάξει με τρεις Λιβανέζους κρατουμένους υπό την κατοχή του Ισραήλ.[2][3] Η επιδρομή τις πρώτες πρωινές ώρες στο ισραηλινό έδαφος κατέληξε με οκτώ Ισραηλινούς στρατιώτες νεκρούς και δύο αιχμαλωτισμένους. Το Ισραήλ απάντησε τότε με την Επιχείρηση «Δίκαιη Ανταμοιβή»,[4] αργότερα μετανομαζόμενη σε Επιχείρηση «Αλλαγή Κατεύθυνσης». Αυτό το κτύπημα αντιποίνων περιλαμβάνει μέχρι στιγμής μια εκτόξευση ομοβροντίας ρουκετών μέσα στον Λίβανο και επιδρομές βομβαρδισμού από την Ισραηλινή Αεροπορία (IAF), Αεροπορικό και Ναυτικό Αποκλεισμό και επίσης μερικές μικρές επιδρομές στον νότιο Λίβανο από στρατιώτες των IDF.
πηγή : https://el.wikipedia.org

Για αυτό χρέος δε όλων μας είναι οι εκατέρωθεν πολέμαρχοι των πληκτρολογίων να αφήσουν το φούμο στο σαλόνι του σπιτιού τους και να επανέλθει η όποια κανονικότητα με την επιστροφή των δύο στρατιωτών μας το συντομότερο δυνατόν, γιατί κέρδη από τον ορυκτό πλούτο δεν θα γευτεί κανείς μας παρά ξεροκόκκαλα, η Τουρκία θα υποχωρεί το νόμισμά της στα τάρταρα, η Ελλάδα θα αυξάνει το χρέος της και οι δύο θα εισέλθουν σε μία νέα κούρσα εξοπλισμών για το ποιος μπορεί να καταστρέψει τον άλλον με ένα χτύπημα.
Ο πόλεμος δεν είναι πυγμαχία για να πετύχεις knockout, αγνοώντας το αποτροπιαστικό παράδειγμα του Χίτλερ που δεν κατάφερε ποτέ να επιβάλλει την νίκη στο πολεμικό πεδίο στις σκλαβωμένες κοινωνίες, όσα ολοκαυτώματα, γενοκτονίες, εκτελέσεις και στρατόπεδα συγκέντρωσης κι αν έκανε με την πτώση του να είναι το ίδιο γρήγορη κι αστραπιαία όπως η άνοδός του.

14.03.2018
Μιχάλης Αβέλλας 
αστυνομικός- μέλος διαβούλευσης Δ. Τεμπών



Subjects
Greece                  Turkey

28 (of 133)           8 (of 133)

10,773,253          80,274,604

5,000,000            41,640,000

4,050,000            35,010,000

105,000               1,375,000

161,500                  382,850

252,250                  360,565

Total Military Personnel
413,750                  743,415

$6,540,000,000       $8,208,000,000

$506,600,000,000/$410,400,000,000

$6,026,000,000/$115,000,000,000

$290,500,000,000/$1,670,000,000,000

600                         1,018

206                            207

206                            207

215                            439

146                            276

223                            455

29                                70

77                                98

1,345                      2,445

4,209                      7,550

547                         1,013

463                            697

152                            811

115                            194

0                                   0

11                               12

13                               16

0                                  0

0                                  9

25                              34

4                                11

860                          629

5                                  9

4,761,000                30,240,000

1,162                              47,670

285,000                        720,000

10,000,000            300,000,000

116,711                        352,046

2,548                                8,699

6                                       1,200

13,676                              7,200

1,110                                2,816

131,957                        783,562