Το κατασχεθέν καλιφόρνιο θα παραδοθεί στην ΔΟΑΕ;

Το κατασχεθέν καλιφόρνιο στην Άγκυρα θα παραδοθεί στον ΔΟΑΕ;

Κι ενώ όλα αυτά συμβαίνουν, στην Άγκυρα στο προάστιο Πουρσουκλάρ, ένα αυτοκίνητο με 4 άτομα μετέφερε 1,4

kg του ραδιενεργού υλικύ Καλιφόρνιο (παράγεται μόνο στις ΗΠΑ και Ρωσία και έλαβε την ονομασία γιατί δημιουργήθηκε σε εργαστήριο στην Καλιφόρνια το 1950) και συνελήφθησαν από την Τουρκική Αστυνομία. 

Το υλικό χρησιμοποιείται ως ύλη στους πυρηνικούς αντιδραστήρες.

Κατασχεμένη ποσότητα μεταφέρθηκε για εξέταση στην Τουρκική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας.

Με τον ένα ή άλλο τρόπο ο Πρόεδρος απέκτησε το υλικό για να συνεχίσει τα προγράμματα ατομικής ενέργειας και να καταστήσει την γείτονα Πυρηνική Υπερδύναμη.

Αλήθεια οι πυρηνικές βόμβες παλαιού τύπου (κάποιοι λένε για 60 τον αριθμό) στη βάση του Ιντσιρλίκ μεταφέρθηκαν σε άλλη χώρα του ΝΑΤΟ ή παραμένουν εκεί ακόμη ; 

Το κατασχεθέν υλικό θα παραδοθεί στον Διεθνή  Οργανισμό  Ατομικής Ενέργειας; 

Και όσο περνάει ο καιρός , για την Ειρήνη ούτε λόγος. 

19.03.2018

Μιχάλης Αβέλλας 

πηγή είδησης: http://www.bbc.com/news/world-europe-43463195

Το ασύμβατο της ανταλλαγής και η αποκλιμάκωση της κρίσης.

Το ασύμβατο της ανταλλαγής και η αποκλιμάκωση της κρίσης.

Γιατί η ανταλλαγή μεταξύ Τούρκων και Ελλήνων δεν είναι συμβατή;

1ον. Αντίκειται στους κανόνες δικαίου και δεν προβλέπεται από κείμενες νομικές διατάξεις.

2ον. Διότι το αξιακό σύστημα απονομής δικαιοσύνης είναι διαφορετικό και με εντελώς αντίθετο προσανατολισμό.

3ον. Η επιστροφή των Τούρκων φερομένων πραξικοπηματιών τους οδηγεί σε δίκη με θανατική ποινή , ενώ το μεταβαλλόμενο κατηγορητήριο για τους Ελληνες τους οδηγεί στην επαπειλούμενη ποινή απέλασης ή φυλάκισης ή κάθειρξης.

4ον. Ακόμη κι αν ήθελε υποτεθεί ότι θα μπορούσε να γίνει ανταλλαγή, πώς θα συνέβαινε αυτή με την ποινή του θανάτου να είναι απείρως μεγαλυτερη από την στερητική της ελευθερίας και το αγαθό της ζωής μακράν ισχυρότερο;

5ον. Πώς θα δικαιολογηθεί η Ελλάδα  στην διεθνή κοινότητα για την αποπομπή και ποια η θέση της κοινότητας και αν υπάρξουν κυρώσεις εις βάρος μας διατυπωμένες ρητά. 

6ον. Ένας φίλος έθεσε το ερώτημα αν η απόπειρα πραξικοπήματος συνέβαινε στις ΗΠΑ που έχουν θανατική ποινή, δεν θα τους δίναμε; Και αντιστρέφοντας το ερώτημα, γιατί αυτοί δεν δίνουν τον Γκιουλέν; 

Ως εκ τούτου σοφό είναι να τεθεί ζήτημα στον ΟΗΕ με το αν συναινεί στην επιστροφή ή όχι των Τούρκων στρατιωτικών στην Τουρκία και σε ποιες ενέργειες προτίθεται να προβεί και να συναινέσει η Τουρκία για την εξασφάλιση μιας δίκαιας δίκης με Τούρκους δικαστές και διεθνή παρατηρητή στην ουδέτερη έδρα της Χάγης. 

Είναι κρίσιμο για την αποκλιμάκωση της κρίσης, που αποκτά πολεμικό κλίμα μεταξύ δυο στρατιωτικών δυνάμεων ικανών για καταστροφικές συνέπειες και μία αμφιλεγόμενη πύρρειο νίκη σε οποιαδήποτε εκ των δύον χωρών, που θα μετατρέψει σε παρίες δύο χώρες που τις ενώνουν περισσότερα από ότι τις χωρίζουν. 

Είναι αποκαλυπτικό το κάτωθι γράφημα που παρατίθεται στον σύνδεσμο https://www.globalfirepower.com  με το ερώτημα του φιλοσόφου Bertrand Russel "Ο πόλεμος δεν καθορίζει ποιος είναι σωστός - αλλά μόνο ποιος έχει απομείνει" (War does not determine who is right — only who is left.).

 Στην δε περίπτωσή μας πιθανόν να μην μείνει κανείς μας ως σοβαρή χώρα αλλά ως χώρος σε περίπτωση ανεξέλεγκτου ατυχήματος όσα χρόνια και αν περάσουν, όσες μισθοφορικές ομάδες και στρατοί τύπου blackwater και sadat να πoλεμήσουν, για να καλυφθούν οι ανθρώπινες απώλειες και να αναφέρονται παράπλευρες. 

Ας μην ξεχνάμε την 12η Ιουλίου 2006 και τον πόλεμο των 34 ημερών του Ισραήλ (15η παγκόσμια πολεμική δύναμη/ 133 χώρες) και της ένοπλης πτέρυγας Χεζμπολάχ του Λιβάνου (98η παγκόσμια πολεμική δύναμη), που δεν ανέδειξε καταφανή νικητή. 

Ο πόλεμος του Λιβάνου το 2006 ήταν ένας πόλεμος διάρκειας 34 ημερών στο βόρειο Ισραήλ και στο Λίβανο. Εμπλέκει την ένοπλη πτέρυγα της οργάνωσης Χεζμπολάχ (Hezbollah) και τις Αμυντικές Δυνάμεις του Ισραήλ (IDF). Στις 12 Ιουλίου του 2006, η Χεζμπολάχ ξεκίνησε την Επιχείρηση «Αληθινή Υπόσχεση»,[1] ονομαζόμενη από μια «υπόσχεση» του αρχηγού της Σεΐχη Χασάν Νασράλα να αιχμαλωτίσει Ισραηλινούς στρατιώτες και να τους ανταλλάξει με τρεις Λιβανέζους κρατουμένους υπό την κατοχή του Ισραήλ.[2][3] Η επιδρομή τις πρώτες πρωινές ώρες στο ισραηλινό έδαφος κατέληξε με οκτώ Ισραηλινούς στρατιώτες νεκρούς και δύο αιχμαλωτισμένους. Το Ισραήλ απάντησε τότε με την Επιχείρηση «Δίκαιη Ανταμοιβή»,[4] αργότερα μετανομαζόμενη σε Επιχείρηση «Αλλαγή Κατεύθυνσης». Αυτό το κτύπημα αντιποίνων περιλαμβάνει μέχρι στιγμής μια εκτόξευση ομοβροντίας ρουκετών μέσα στον Λίβανο και επιδρομές βομβαρδισμού από την Ισραηλινή Αεροπορία (IAF), Αεροπορικό και Ναυτικό Αποκλεισμό και επίσης μερικές μικρές επιδρομές στον νότιο Λίβανο από στρατιώτες των IDF.

πηγή : https://el.wikipedia.org

Για αυτό χρέος δε όλων μας είναι οι εκατέρωθεν πολέμαρχοι των πληκτρολογίων να αφήσουν το φούμο στο σαλόνι του σπιτιού τους και να επανέλθει η όποια κανονικότητα με την επιστροφή των δύο στρατιωτών μας το συντομότερο δυνατόν, γιατί κέρδη από τον ορυκτό πλούτο δεν θα γευτεί κανείς μας παρά ξεροκόκκαλα, η Τουρκία θα υποχωρεί το νόμισμά της στα τάρταρα, η Ελλάδα θα αυξάνει το χρέος της και οι δύο θα εισέλθουν σε μία νέα κούρσα εξοπλισμών για το ποιος μπορεί να καταστρέψει τον άλλον με ένα χτύπημα.
Ο πόλεμος δεν είναι πυγμαχία για να πετύχεις knockout, αγνοώντας το αποτροπιαστικό παράδειγμα του Χίτλερ που δεν κατάφερε ποτέ να επιβάλλει την νίκη στο πολεμικό πεδίο στις σκλαβωμένες κοινωνίες, όσα ολοκαυτώματα, γενοκτονίες, εκτελέσεις και στρατόπεδα συγκέντρωσης κι αν έκανε με την πτώση του να είναι το ίδιο γρήγορη κι αστραπιαία όπως η άνοδός του.

14.03.2018

Μιχάλης Αβέλλας 
αστυνομικός- μέλος διαβούλευσης Δ. Τεμπών

Subjects

Greece                  Turkey

GFP Rank

28 (of 133)           8 (of 133)

Total Population

10,773,253          80,274,604

Manpower Available

5,000,000            41,640,000

Fit-for-Service

4,050,000            35,010,000

Reaching Military Age

105,000               1,375,000

Active Personnel

161,500                  382,850

Reserve Components

252,250                  360,565

Total Military Personnel

413,750                  743,415

Defense Budget (USD)

$6,540,000,000       $8,208,000,000

External Debt (USD)

$506,600,000,000/$410,400,000,000

Foreign Reserve (USD)

$6,026,000,000/$115,000,000,000

Purchasing Power (USD)

$290,500,000,000/$1,670,000,000,000

Total Aircraft

600                         1,018

Fighters / Interceptors

206                            207

Attack Aircraft

206                            207

Transports

215                            439

Trainers

146                            276

Helicopters

223                            455

Attack Helicopters

29                                70

Serviceable Airports

77                                98

Tank Strength

1,345                      2,445

Armored Fighting Vehicles

4,209                      7,550

Self-Propelled Artillery

547                         1,013

Towed Artillery

463                            697

Rocket Projectors

152                            811

Total Naval Assets

115                            194

Aircraft Carriers

0                                   0

Submarines

11                               12

Frigates

13                               16

Destroyers

0                                  0

Corvettes

0                                  9

Patrol Craft

25                              34

Mine Warfare Craft

4                                11

Merchant Marine Strength

860                          629

Major Ports & Terminals

5                                  9

Labor Force Strength

4,761,000                30,240,000

Oil Production (bbl/dy)

1,162                              47,670

Oil Consumption (bbl/dy)

285,000                        720,000

Proven Oil Reserves (bbl)

10,000,000            300,000,000

Roadway Coverage (km)

116,711                        352,046

Railway Coverage (km)

2,548                                8,699

Waterway Coverage (km)

6                                       1,200

Coastline Coverage (km)

13,676                              7,200

Shared Borders (km)

1,110                                2,816

Square Land Area (km)

131,957                        783,562

Μήνυμα από τον Έβρο.

Μήνυμα από τον Έβρο.

Από την όριο γραμμή εκεί όπου οι Ακρίτες μας, οι απλοί κάτοικοι της περιοχής κατά τη διάρκεια της περιπολίας μας, είναι αρωγοί στο δύσκολο έργο μας και γίνονται το λιγότερο συγκινητικοί, όπως ένας νέος άνδρας που είχε βγάλει βόλτα τον σκύλο του στο χώρο που γίνεται το φεστιβάλ συγκέντρωσης νέων στον Άρδα το καλοκαίρι (κοντά στο σημείο που είχαμε το ατυχές μείζον συμβάν) και συρρέουν ακόμη και οι γείτονές μας, που ξεχνάνε τα παλιά μίση, και απευθυνόμενος μου λέει:

«Παρ’τον Αστυνόμε μαζί σου να σε προστατεύει, να σε προσέχει, να σε φυλάει και να σε προειδοποιεί! Είναι καθαρόαιμος ο Ορφέας και πιστός. Εγώ θα τον ταΐζω κι εσυ θα έρχεσαι να τον παίρνεις !»

Και ο Ορφέας, ένας πιστός φύλακας, που δεν εγκαταλείπει ποτέ το αφεντικό του, στέκεται στα πόδια ενός αγνώστου αστυνομικού, υποτάσσοντας τα αισθητήρια του στην υπεράσπιση της πατρίδας.

Πώς να μην σου διατηρήσουν το ηθικό σε υψηλά και ακμαία επίπεδα και να μην σε σκλαβώσουν με αυτή την συμβολική κίνηση & να μείνεις μέχρι τέλους του καθήκοντός σου μαζί τους, παραμερίζοντας το γεγονός ότι παραμένουμε απλήρωτοι από τα δεδουλευμένα της πορείας μας στα σύνορα;!

 

Ήμασταν, είμαστε & θα είμαστε εδώ. 

Είμαστε λάτρεις της ειρήνης & εργαζόμαστε για αυτήν συνεχώς χθες, σήμερα, αύριο και διαρκώς , Αλλά
Γαίαν και ύδωρ ου δίδομεν ! 

Υ.Γ. Τα παθήματά μας ας μας γίνουν μαθήματα και όχι απλά αναθέματα της κακιάς στιγμής. Για αυτό καλό θα ήταν να τοποθετηθούν εκπαιδευμένοι σκύλοι ανά εποχούμενη και πεζή περίπολο τόσο στρατιωτική όσο και αστυνομική σε όλο το εύρος των συνόρων (χερσαίων και νήσων). Δεν κολλάνε ιούς Η/Υ, δεν χακάρονται και δεν υποκλέπτονται τα δεδομένα τους, δουλεύουν χωρίς ρεύμα και το μόνο που θέλουν είναι στοργή, στέγη και τροφή. 

Ούτε νεκρός ο σκύλος δεν σε αφήνει να πάθεις κακό.

Καλή επάνοδο στα παιδιά. Μας λείπουν.

Καστανιές Έβρου, 09.03.2018
Μιχάλης Αβέλλας
Αστυνομικός

Ας πούμε αλήθειες για τους αιχμαλώτους μας. Είναι ζήτημα τιμής.

Μήπως ήρθε η ώρα να πούμε αλήθειες;  
Αιχμάλωτος σημαινεί αλωθείς υπό της αιχμής της λόγχης. Διαφωνεί κανείς ότι συνελήφθησαν υπό την απειλή όπλων; 

Να μην πούμε για την υπερασπιστική γραμμή και τις κυβερνητικές δηλώσεις και δη του ΥΠΕΘΑ και του ΓΕΣ που δέχονται χωρίς να έχουν  εκδώσει καν πόρισμα ότι διήλθαν (ή φέρεται να) σε τουρκικό έδαφος, δεχόμενοι ενοχή , αποκλείοντας το τεκμήριο αθωότητας ή πλάνης των στρατιωτών μας ή δεχόμενης απειλής και χρήσης βίας και σύροντάς τους στο έλεος των γειτόνων;!

Τρομακτικά πράγματα οι σχετικές δηλώσεις προοιωνίζουν χειρότερες καταστάσεις.

Να μην πούμε για τον Στρατό γενικότερα (ΠΝ, ΕΣ, ΠΑ) ότι δεν είναι να παίζει με τις μπάντες του το Despacito κ.α. & να μαζεύονται στις καλύβες στον Έβρο και να παίζουν ακορντεόν και να τραγουδάνε τρωγοπίνοντας, δίνοντας χαιρετούρες σε όλη την όριο γραμμή (νησιωτική και χερσαία ) και να γράφουν τα φύλλα πορείας ημερηπορείες;! Επαρκεί μόνο μία δημόσια εικόνα;

Περιμέναμε από βατραχάνθρωπο Αρχηγό να τους έχει πάρει πίσω από την πρώτη στιγμή και να δείξει τα δόντια του για ένα απλό καθημερινό στρατιωτικό θέμα, που έχει μετατραπεί σε μείζον δικονομικό και  διεθνές πολιτικό ζήτημα και θυμίζει την περίπτωση Οτσαλάν. 
Κι αν ήθελε υποτεθεί ότι παραβίασαν εξ αμελείας, τότε οι Τούρκοι που παραβιάζουν εκ προθέσεως καθημερινά τον αέρα μας και τα θαλάσσια σύνορά μας, που εμβόλισαν το ΠΑΘ 090, που δεν επιτρέπουν στην Κύπρο τα δικαιώματά της, που δέσμευσαν με NAVTEX μέχρι και το Καστελλόριζο, γιατί δεν αιχμαλωτίζονται με το αντίστοιχο πολεμικό υλικό; Γιατί την 23.05.2006 όταν ο σκοτώθηκε ο σμηναγός Ηλιάκης από διεμβολισμό σε αερομαχία ο αντίστοιχος Τούρκος πιλότος περισυνελλέχθηκε από τις δυνάμεις μας και παραδώθηκε χωρίς δίκη την ίδια ημέρα στην Τουρκία; 

Σχετικά με την φημολογούμενη ανταλλαγή την έχουμε ακούσει μόνο στο Αφγανιστάν με τους Ταλιμπάν και στην μακρά μας ιστορία στο Σούλι το 1792.

<< Ήταν μετά τη λήξη του ρωσοτουρκικού πολέμου και ο Αλή Πασάς ήθελε να εδραιώσει την κυριαρχία του στην ηπειρωτική Ελλάδα και Βαλκανική και αυτή περνούσε μέσα από την υποταγή των κλεφτών και αρματωλών και των αιώνιων εχθρών των Σουλιωτών. Με δόλο τον Ιανουάριο του 1792 ζήτησε ο Αλής την βοήθεια των Σουλιωτών για να καθαρίσει τους ατάκτους σε Δέλβινο και Αργυρόκαστρο, οι δε προστρέχοντες με δύναμη 70 ανδρών με αρχηγό τον Λάμπρο και τον γιο του Φώτο Τζαβέλα συνελήφθησαν. Ο Αλής απελευθέρωσε τον Λάμπρο υπό τον όρο να πείσει τους Σουλιώτες να εγακαταλείψουν το Σούλι, αλλιώς θα εκτελούσε τον γιο του Φώτο Τζαβέλα.

 Ο Λάμπρος επέστρεψε και μαζί με τους υπόλοιπους Έλληνες αποφάσισαν να μην παραδοθούν & έστειλε γράμμα στον Αλή πασά:
"Αλή Πασά, χαίρομαι οπού εγέλασα ένα δόλιον, ειμ'εδώ νά διαφεντεύσω τήν Πατρίδα μου εναντίον εις ένα κλέπτην, ο υιός μου θέλει αποθάνει, εγώ όμως απελπίστως θέλω τόν εκδικήσω πρίν ν'αποθάνω, κάποιοι Τούρκοι, καθώς εσύ, θέλουν ειπή, ότι είμαι άσπλαχνος πατέρας μέ τό νά θυσιάσω τόν υιό μου διά τόν εδικόν μου λυτρωμόν αποκρίνομαι, ότι εάν εσύ πάρης τό Βουνόν θέλεις σκοτώσει τόν υιόν μου μέ τό επίλοιπον της φαμελίας μου, καί τούς συμπατριώτας μου, τότε δέν θά ημπορέσω νά εκδικήσω τόν θάνατόν του, αμμή αν νικήσωμεν, θέλει έχω καί άλλα παιδία, η γυναίκα μου είναι νέα, εάν ο υιός μου νέος, καθώς είναι, δέν μένη ευχαριστημένος ν'αποθάνη διά τήν πατρίδα του, αυτός δεν είναι άξιος νά ζήση, καί νά γνωρίζεται ως υιός μου, προχώρησε λοιπόν άπιστε, είμαι ανυπόμονος νά εκδικηθώ.
Εγώ ο ωμοσμένος εχθρός σου
Καπετάν Λάμπρος Τζαβέλλας." 
Ο Αλής επιτέθηκε στο Σούλι με 10.000 Τούρκους κι Αλβανούς τον Ιούλιο του 1792. Στη μάχη της Κιάφας, οι Τουρκαλβανοί αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν αφήνοντας χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες. Δυστυχώς, όμως, στην μάχη αυτή, τραυματίστηκε κι ο Λάμπρος. Πέθανε, τελικώς, τρία χρόνια αργότερα.
Μετά την ήττα του, ο Αλής ζήτησε διαπραγματεύσεις με τους Σουλιώτες. Το αποτέλεσμα των συζητήσεων ήταν η απελευθέρωση των ομήρων και του Φώτου κι η απομάκρυνση των Τουρκαλβανών από τα χωριά της Θεσπρωτίας. Ο Αλής έφυγε αλλά οι άτακτοι Αλβανοί σκόρπισαν τον τρόμο και τον θάνατο σε αρκετά χωριά ακόμη, πριν υποχωρήσουν.>>

Αυτές ήταν οι ανταλλαγές μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων με τις συνέπειές τους. 

Για αυτό περιμένουμε ξεκάθαρους και επικαιροποιημένους κανόνες εμπλοκής με σχετική διανομή πρωτοκολλημένης, αρχειοθετημένης, υπογεγραμμένης και σφραγισμένης διαταγής  που να ορίζει τα αυτονόητα. 

Ειδάλλως τίποτα δεν είναι αυτονόητο σε μία χώρα που υποτιμά τον εαυτό της, λες και την κατατρέχει σύνδρομο χαμηλής αυτοεκτίμησης και συμπεριφέρεται ως χώρος σε λαίμαργες διαθέσεις από την ονομασία, τους τσάμηδες, το μειονοτικό έως την Κύπρο μας  και ανοίγουμε την κερκόπορτα ενός καινοφανούς υβριδικού πολέμου.

Μπορεί να ήλθαμε σε οικονομική κρίση και οικονομική στενωπό, αλλά δεν χάσαμε την πίστη μας & ενθυμούμενος τον Μακρυγιάννη, ότι κι αν η τύχη μας έχει τους Έλληνες πάντοτε ολίγους, ότι αρχή και τέλος, παλαιόθεν και ως τώρα, όλα τα θερία πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε· τρώνε από μας και μένει και μαγιά. Και οι ολίγοι αποφασίζουν να πεθάνουν κι όταν κάνουν αυτήν την απόφασιν, λίγες φορές χάνουν και πολλές κερδαίνουν.

Φέρτε πίσω τους στρατιώτες μας σώους και αβλαβείς χθες. 

Φέρτε μας πίσω την εθνική μας υπερηφάνεια και το ηθικό μας.  

Είναι ζήτημα τιμής. 

06.03.2018

Μιχάλης Αβέλλας

αστυνομικός - μέλος Διαβούλευσης Δ. Τεμπών 

Η Τουρκία, οι απλοί στρατιώτες ως Τζέημς Μποντ, οι προκλήσεις και το πιθανό ατύχημα.

 Η Τουρκία, οι απλοί στρατιώτες που παρουσιάζονται ως Τζέημς Μποντ, οι προκλήσεις και το πιθανό ατύχημα. 

Προκλήσεις των καιρών λοιπόν και με ρωτούσε προ μίας εβδομάδας μία φίλη μου <<πώς βλέπεις τους γείτονές μας; Θέλουν πόλεμο;>>

Και της απάντησα ότι οι Τούρκοι ως πολίτες δεν έχουν τις σκέψεις τους στον πόλεμο και είναι τρομαγμένοι από την συμπεριφορά του ηγέτη τους.

Όποιος δεν συμφωνεί μαζί του , φυλακίζεται / διώκεται ως γκιουλενιστής. 

Εκεί είναι και το πρόβλημα .

Ο τρόμος που μπορεί να τους εξαναγκάσει σε πολεμικές / εχθρικές πράξεις εναντίον μας υπό το καθεστώς εσωτερικής αυταρχικής βίας.

Πριν λίγες ημέρες ανήγγειλε επιστράτευση .

Είχε ένα κοριτσάκι ντυμένο στρατιώτη , το καημένο έκλαιγε από φόβο , χαιρέτησε στρατιωτικά και αυτός του είπε του παιδιού να γίνει μάρτυρας ...

Τρομακτικά πράγματα.

Πέραν αυτών η κατάσταση της υγείας του που λέγεται ότι είναι κλονισμένη είναι ένας ακόμη παράγοντας που συγκλίνει στο γεγονός μιας πραγματικής σύγκρουσης.

Δεν έχει να χάσει κάτι και όσο πλησιάζει στο θάνατο λόγω κακής υγείας, τόσο δυναμώνει η τζιχάντ μέσα του.

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι θα νικήσει ή θα υπερκεράσει έτσι απλά την Ελλάδα.

Μόνο  με προδοσία ή ανακωχή άνευ όρων μπορούμε να χάσουμε.

Ότι θα έχουμε απώλειες και πιθανόν μεγάλες είναι το μόνο σίγουρο.

Το θέμα δεν είναι αυτοί, Αλλά εμείς.

Είμαστε διατεθειμένοι να υπερασπιστούμε μέχρι τέλους τα πάτρια εδάφη;

Ή θα γονατίσουμε σαν την Κύπρο;

Πού την εγκαταλείψαμε και πιο πολύ οι Κύπριοι και δεν συνεχίσαμε τις πολεμικές επιχειρήσεις για επανάκτηση της Βόρειας Κύπρου;

Κι αυτό το ξέρει καλά η τουρκική διπλωματία αλλά και οι μεγάλες δυνάμεις.

Κι εκεί έρχεται η ανάλυση κινδύνου (risk analysis), ότι οι Έλληνες θα δεχτούν την αιφνιδιαστική απώλεια εδαφών, η πολιτική ηγεσία θα κόβει σερενάτες στας Ευρώπας με εθνικιστικές κορώνες για εσωτερική κατανάλωση και κατά τα άλλα η ιδέα ανακατάληψης εδαφών θα μείνει στα συρτάρια κάποιου γραφείου του ΥΠΕΘΑ.

 Όπως στο 1923 (αποκήρυξη μεγάλης Ιδέας έπειτα), 1974 ( κατεχόμενη Β. Κύπρος - απλά τοποθέτηση Εθνικής Φρουράς από την Ελλάδα σαν εγγυήτρια δύναμη).

Για εμάς ανησυχώ, Αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Όπως έγινε και στα συλλαλητήρια να υπερνικά η θέληση του λαού τους φόβους, το πληκτρολόγιο και τον καναπέ και να ανατρέπει όλες τις αναλύσεις περί της ελληνικής ύπνωσης και ωχαδελφισμού. 

Με έναν υπερφυσικό τρόπο η Ελλάδα αν και χάνει , αυξάνεται σε εδάφη, καθώς είναι η μοναδική διαχρονικά δύναμη που μπορεί να εγγυηθεί την ειρήνευση στην ευρύτερη περιοχή και να χαλιναγωγεί τα εσωτερικά της πάθη (όπως συνέβη μετά το 1949 και μετά το 1974), αφού οι εγγενείς κάτοικοί της έχουν την ψυχική δύναμη να ξεχνάνε το κακό που τους έχουν κάνει και να συνεχίζουν μπροστά.

Και στο τώρα στις προκλήσεις των ημερών μας μετά τον απρόκλητο εμβολισμό του ΠΑΘ 090 στα Ίμια και ακόμη περισσότερο την σκοτεινή περίπτωση του καθεστώτος αιχμαλωσίας των δύο στρατιωτών μας στην εξέχουσα χερσαία γη του Κάραγατς δίπλα από το τελωνείο στις Καστανιές Έβρου. 

Σε μία αιχμαλωσία μεταξύ συμμάχων του ΝΑΤΟ όπου και οι απολογίες που τους λάβανε θα έπρεπε να ληφθούν φυσικής παρουσίας διεθνούς παρατηρητή συνεπικουρούμενου από  έμπειρη ομάδα στο Διεθνές και Τουρκικό Ποινικό Δίκαιο συνηγόρων του Ελληνικού Κράτους και της Συμμαχίας, που να ζητήσουν προθεσμία για το κατηγορητήριο και την λήψη απολογιών, να ενημερώσουν τα ΜΜΕ για το τι συμβαίνει πράγματι και τι κατηγορίες αντιμετωπίζουν, να μην αφήνονται στην μοίρα τους με το παζάρεμα μεταξύ ανωτάτων επιτελικών (αφού τους ξέφυγε η κατάσταση από τον έλεγχο) και να εξασφαλίσουν με την φυσική τους παρουσία τις συνθήκες μεταγωγής και αξιοπρέπειας.

Πώς να είμαστε σίγουροι ότι οι απολογίες ελήφθησαν υπό καθεστώς ψυχικής ηρεμίας και γαλήνης, ότι αναγνώσθηκαν τα δικαιώματά τους, ότι μελετήθηκαν, όταν δεν έχουμε ακούσει ακόμη τον συνήγορο υπεράσπισης; Κι αν ναι, πού βρισκότανε στα πλάνα μεταγωγής τους και γιατί δεν είναι εμφανής η παρουσία του συνηγόρου δίπλα από τους μεταχθέντες και πόσω μάλλον σε μία ξένη χώρα, φαντάζοντας το δικό τους express του μεσονυχτίου.

Δεν συνέβη τίποτα από όλα αυτά. 

Στήθηκε ένα τηλεοπτικό σόου ανάλογο με του πραξικοπήματος του 2016.

 Αρέσκεται η γείτονάς μας χώρα να στήνει τα σόου πριν τα Σαββατοκύριακα και να προσπαθούν να μας παρουσιάσουν ως Τζέημς Μποντ δύο Έλληνες στρατιώτες της διπλανής πόρτας, όπως τότε. 
Ήταν Σάββατο 25 Ιουλίου 2016 και κάποιοι ταλαίπωροι φαντάροι  διετάχθηκαν (άγνωστο πως) να κάνουν πραξικόπημα  ώρα 22:00 με 23:00 το βράδυ περίπου και να κλείσουν την γέφυρα του Βοσπόρου που διέρχονται εκατομμύρια πολιτών, προκαλώντας κυκλοφοριακό κομφούζιο και όλοι να αναζητήσουν γιατί και να καθηλωθούν στους δέκτες του διαδικτύου με το facetime video του Προέδρου. Έπειτα να τους μαστιγώνουν οι πολιτοφυλακές με τις ζώνες τους και να τους στοιβάζουν σε αποθήκες ημίγυμνους φορώντας ακόμη τις φόρμες παραλλαγής του στρατού.

Αυτές τις μνήμες μας ξύπνησε η μεταγωγή των Ελλήνων στρατιωτών μας να φοράνε κουκούλες χακί και να διασύρονται όπως οι πραξικοπηματίες με την στολή του ένδοξου στρατού μας υπό καθεστώς τρόμου και ομηρίας. 
Ας μην θεωρούμε ότι ο καθένας μας θα ήταν πιο σκληρός, καθώς στα σχολεία αιχμαλώτων λένε φίλοι μου το γιατί εκτός από την απεμπλοκή, είναι να μην σου τύχει. 
 Είναι τόσο πολλές οι προκλήσεις, που μόνο που δεν μας εμφάνισαν ακόμη οι γείτονες είναι ότι οι στρατιώτες μας πήγαν να ζητήσουν άσυλο στην δημοκρατική Τουρκία;!...

Για αυτό απαιτείται ψυχραιμία, υπομονή και ατσάλινα νεύρα. Είναι ενα game of thrones για δυνατούς παίκτες.

Στις προκλήσεις απαντάς με ηρεμία , προσέχεις τα βήματά σου και δεν βιάζεσαι ποτέ.

 Έχουμε εισέλθει στη ζώνη του λυκόφωτος. Οι μεν ήρεμοι (άλλοι θεωρούν εν υπνώσει ακόμη), οι δε με εκστομίες πολέμου και ιαχές.

Κι όσον αφορά για τον οπλισμό και το αξιόμαχο,  όλες οι σφαίρες είναι φονικές , αρκεί να είσαι εύστοχος, γρήγορος και ψύχραιμος.

 Αλλά διακρίνω απρόθυμους λαούς να πολεμήσουν για συμφέροντα και τον αυξανόμενο πιθανό κίνδυνο ανεξέλεγκτου πολεμικού ατυχήματος από προβοκάτσια. 

Το ανάθεμα όμως δεν πρέπει να το πάρουν οι Έλληνες και να χάσουν την εύνοια της διεθνούς κοινής γνώμης με έναρξη πυρών, όπως συνέβη το 1919 όταν ανταπέδωσαν στις προβοκάτσιες και καταδικάστηκαν από την τότε Συμμαχία. 

Η Ιστορία διδάσκει και πρέπει να την μελετάμε. Μερικές δε φορές επαναλαμβάνεται και την δεύτερη φορά ως φάρσα και όχι ως τραγωδία.

Κλείνω με έναν στίχο της Καινής Διαθήκης: «Μακάριοι οι ειρηνοποιοί, ότι αυτοί υιοί Θεού κληθήσονται» (Ματθ. 5, 9) και οι Έλληνες είναι ειρηνοποιοί και θεματοφύλακες της ελευθερίας. 

Υ.Γ. : Στους αιχμαλώτους μας, δεν είστε μόνοι σας! Leave no man behind!

03.03.2018

Μιχάλης Αβέλλας

Αστυνομικός

Άκου συνάδελφε! Σταμάτα να μυξοκλαίγεσαι για το κάπνισμα σε δημόσια κτίρια!

Άκου συνάδελφε! Σταμάτα να μυξοκλαίγεσαι για το κάπνισμα σε δημόσια κτίρια! 

Σε εσένα απευθύνομαι που μυξοκλαίγεσαι για το κάπνισμα και την αναφορά !

Δεν σου χρειάζεται αναφορά , αλλά απευθείας χρηματικό πρόστιμο είκοσι (20) EURO κάθε φορά που ανάβεις τσιγάρο μέσα σε δημόσιο κτίριο ή όχημα. Γιατί και το χαρτί της απολογίας σου ένα άχρηστο σκουπίδι είναι. 

Η δικαιολογημένη σου άποψη ότι έχεις στρες ή νεύρα και το τσιγάρο σε ηρεμεί, πιθανόν να έπρεπε να προβληματίσει την Υπηρεσία. 

Οι μόνοι που υπομένουμε το κάπνισμά τους είναι οι κρατούμενοι που υπερβαίνουν τους χρόνους κράτησης όταν αφορά απελάσεις και οι συνθήκες προαυλισμού δεν επιτρέπονται τόσο ώστε για να μην έχουμε τις δυσάρεστες αποδράσεις ή η ταραχή της στέρησης της ελευθερίας τους, τους έχει προκαλέσει ταραχή και στηθάγχη.

Κατάλαβες γιατί επιτρέπεται στους κρατούμενους; Γιατί δεν έχουν που να πάνε και για να μη τους φυλάς στο νοσοκομείο. 

Αλλά , εσυ συνάδελφε πρέπει επιτέλους να μάθεις τον αυτοέλεγχο.

Είσαι αυτός που επιβάλλει τον νόμο σε ένα σημαντικότατο θέμα υγείας, που ο νομοθέτης το αγγίζει με μια αποφασιστικότητα μεταβαλλόμενη όπως και το ύψος της ποινής που κυμαίνεται και δεν είναι σταθερό, δημιουργώντας νομικό κενό!

Αν εργαζόσουν σε ένα εργοστάσιο με χημικά, θα κάπνιζες μέσα στην μονάδα παραγωγής;

Έτσι να το δεις και το θέμα με το κάπνισμα , όπου στο Τμήμα που είναι το οίκημα προστασίας του πολίτη που έρχεται πιο τακτικά σε επαφή με οποιαδήποτε άλλη Υπηρεσία.

Πέραν αυτών για να πιάσουμε και το θέμα της καθαριότητας είναι κατάντημα να φωτογραφίζονται οι υπερχειλισμένοι κάδοι εσωτερικού χώρου από καφέδες, λαδόχαρτα, αποφάγια και κουτιά από πίτσες και να μην είσαι ικανός στο πέρας του ωραρίου να πετάξεις τα σκουπίδια που εσυ προκάλεσες και κουβάλησες από έξω προς τα μέσα.

Και να διαμαρτύρονται οι συνδικαλιστές και δώσε φωτογραφίες στις ιστοσελίδες και δώσε παράπονα για την καθαριότητα που μετά την τεχνολογική επανάσταση ακόμη καθαρίζουν με φαράσι και σκούπες και κάνουν βόλτα οι σκόνες στο κτίριο. 

Είναι κατάντημα να θες καθαρίστρια να καθαρίσει τα σκουπίδια που εσύ παρήγαγες, γιατί σιχαίνεσαι να τα μαζέψεις. 

Αντιλαμβάνεσαι το αντιφατικό;;

Συν τοις άλλοις  τους λερωμένους  και βρώμικους τοίχους από τον καπνό δεν πιστεύω να τους ελαιοχρωματίσεις με δικά σου έξοδα.

Πληρώνει ο κακομοίρης ο συμπολίτης μας ο Έλληνας φόρους κι εσύ να αιτείσαι δαπάνη συντήρησης  - καθαριότητας κτιρίου και οχημάτων για το αυτονόητο. 

Ίσως αυτό το μεταοθωμανικό  κατάλοιπο του παζαρέματος που δεν έχεις αποβάλλει 200 χρόνια μετά και απεικονίζεται ρεαλιστικά από τα δημόσια μυξοκλάματα, γιατί δεν δέχεσαι την ευθύνη των πράξεων και το οποίο κάποτε το συναντήσαμε να καπνίζουν πούρο μέσα σε κορυφαία Λέσχη παρά την απαγόρευση από τους πιο επιφανείς πολίτες της χώρας, να μας χτυπάει τις πέριξ απειλές της εδαφικής μας κυριαρχίας.

Γιατί τους δίνουμε την εικόνα του ρεμπέτ ασκέρ.

Για αυτό ή θα διορθωθούμε ή θα χαθούμε . 

Γιατί το ζήτημα είναι δομικό και δεν αφορά  μόνο το κάπνισμα. 

22.02.2018

Μιχάλης Αβέλλας

Αστυνομικός 

Γιατί είναι το όνομά μας η Μακεδονία! Όχι στο αλτσχάιμερ και στη λοβοτομή της μνήμης.

 Γιατί είναι το όνομά μας η Μακεδονία! Όχι στο αλτσχάιμερ και στη λοβοτομή της μνήμης.

 

Είναι η σημαία, τα σύμβολά μας, το όνομά μας.

 Για αυτό ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε όλοι πάντα εκεί.

Αναρωτιούνται κάποιοι τί κερδίσατε; Άλλαξε η ονομασία; Θα αλλάξει κάτι;
Και απαντάται μόνο που καταφέραμε να γελάσουμε όλοι ξανά μαζί μικροί και μεγάλοι, μέσα από τις ταλαιπωρίες και τις περιπέτειες αυτό είναι η ύψιστη ηθική ικανοποίηση. Οι Έλληνες μαζί, όπως συνέθεσε και στο τραγούδι του "θα ρθεις σαν αστραπή" ο Σταμάτης Σπανουδάκης, για έναν λαό που περιμένει να ντυθεί στα λευκά, για να γιορτάσει μια χαρά επιτέλους και να απεκδυθεί το γκριζόμαυρο της μιζέριας και της ταπείνωσης, που τον κάνει να φαντάζει ένας περήφανος φτωχοδιάβολος.

Μπορεί να παραμείνει στο διηνεκές η διαμάχη, αλλά ένα τεχνητό κράτος με ψευδή και παραχαραγμένη εθνική συνείδηση δεν μπορεί να αντέξει είτε πάρει το όνομα είτε όχι.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση ως άλλος Πόντιος Πιλάτος χάνει τις ευκαιρίες να γίνει Ισάξια Περιφερειακή Δύναμη των άλλων δυνάμεων και αφήνει την Ελλάδα να πολεμά μόνη της.

Δεν είναι αντιευρωπαϊσμός, αντιδυτικισμός ή απομονωτισμός, αλλά τα συλλαλητήρια είναι η εκδήλωση της καταφανούς και μονομερούς αδικίας που υφιστάμεθα, όταν μάλιστα δε αυτή πηγάζει και από τον ίδιο τον διαπραγματευτή και κάνει και τις πιο σώφρονες φωνές να χαθούν στη γιγαντούμενη σιωπηρή βουή. Μία ιερά σιγή υπομονής και θυσιών να ανήκουμε σε  μεγάλες Συμμαχίες και να μην μας προστατεύουν. Να μας δίνουν ως άλλη Ιφιγένεια στο θυσιάστηριο του Ελληνισμού για να κατακτήσουν μια κάποια Ελένη, που θέλουν να την φαντάζονται ωραία. 

Οι διεθνείς κανόνες δικαίου κάνουν τον ΟΗΕ πλέον να φαντάζει ως η Κοινωνία των Εθνών (ΚτΕ) του μεσοπολέμου, όπου ο πιο ισχυρός επέβαλε το δίκαιο με την ισχύ των όπλων και όχι με την δύναμη της αλήθειας.

Οι αλυτρωτισμοί που γεννά από μονή της η ονομασία με το σύνθετο Μακεδονία είναι αυταποδείκτοι και αυτονόητοι. Κι εδώ ακριβώς σε αυτό το αυτονόητο διαμαρτύρεται εντόνως ο Έλληνας από κάθε γωνιά του ελλαδικού χώρου αλλά και της ομογένειας. 

Πώς σε κλέβουν και το δέχεσαι, διερωτώνται όλοι; 

Όσο για τον αριθμό των συμμετεχόντων στα δύο παλλαϊκά συλλαλητήρια Θεσσαλονίκης και Αθηνών, τείνει να γίνει το φιλοσοφικό ερώτημα << Η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα;>>. 

Ήταν μία λαοθάλασσα.

Ειδάλλως μιας και την 04.02.2018 ήταν η επέτειος μνήμης του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη (04.02.1843), θα ενθυμηθώ την ρήση που κατά πολλούς αποδίδεται σε αυτόν, όταν ο Ιμπραήμ κατέπνιγε την Επάνασταση στον Μωριά πώς  <<τρεις κι ο κούκος αν μείνουμε, θα νικήσουμε>>. 

Και για να μην χαλάσουμε χατήρια τρεις ήμασταν κι ο κούκος, το σύμβολο της εθνικής μας μοναξιάς που αντλεί την προέλευσή του από την αριστοφανική κωμωδία <<Αχαρνής ή Αχαρνείς>> του 425 π.Χ.. Μία κωμωδία που σατιρίζει την ανύπαρκτη περσική βοήθεια που υποσχέθηκε ο μεγάλος βασιλιάς στους καλοπληρωμένους Αθηναίους απεσταλμένους για να νικήσουν τους Σπαρτιάτες που τους πολιορκούν για έβδομο έτος, έχουν περάσει τα πάνδεινα με λοιμό και για την ειρήνη ούτε λόγος. Τότε σε μία διαμάχη του αγρότη Δικαιόπολι με τον Στρατηγό Λάμαχο ότι ως στρατηγός εισπράττει τον μισθό του, ο  Λάμαχος διαμαρτύρεται: «εχειροτόνησάν γαρ με», αλλ’ ο Δικαιόπολις του απαντά: «κόκκυγες γε τρεις».

Έτσι και στο σήμερα ακούγονται φήμες για ανύπαρκτη οικονομική βοήθεια όταν κι άμα δοθεί το όνομα της Μακεδονίας στους γείτονες. 

ΘΑ...  Αλήθεια , υπάρχει κανείς που θα πίστευε ότι είναι διαπραγματευτικό ατού το όνομα για το χρέος;

 Έτσι αριστοφανικά ξεκίνησε και την ομιλία του ο μεγάλος Μίκης Θεοδωράκης, ώστε διά της εις ατόπου απαγωγής να συναντηθεί με την Ιστορία & να στηριχθεί στηρίζοντας τον κυρίαρχο ελληνικό λαό που για να τον μεταπείσουν να αποδεχθεί το ψέμα ως αλήθεια, του επιτίθενται ψυχολογικά υβρίζοντάς τον ως φασίστα, ναζιστή, τραμπούκο, αναρχικό κλπ. Αυτόν τον κυρίαρχο ελληνικό λαό επαίνεσε ο Μίκης, που σε όλη του την ζωή του έδινε δύναμη και παραβρέθηκε ψυχή τε και σώματι στο συλλαλητήριο και πολύ περισσότερο στους απόντες, να διαλαλεί μέσα από την μουσική του την αλήθεια.

 Και όπως έγραψε κι ο Αριστοφάνης, για την Ειρήνη ούτε λόγος έτσι και σήμερα για την Ιστορική Αλήθεια χιλιάδων ετών και την παραχάραξή της ιστορίας ούτε λόγος. Όλα για το συμφέρον.

Είναι αυτό το συμφέρον που καταδεικνύει ξανά την Βαλκανική χερσόνησο για να χρησιμοποιηθεί ως  το στομάχι που πρέπει να χωνέψει την αμάσητη τροφή του συσσωρευμένου πλούτου κάποιων κρατών και αγορών, που περιλαμβάνει από σύνορα, μεταναστευτικό, ονομασίες, ιστορία και ιστορική αλήθεια να συμπαρασύρουν και τις κρατούσες θρησκείες, φθηνή αγορά εργασίας και ανάχωμα την οροσειρά του Αίμου. 'Ένα χωνευτήρι λαών χωρίς τέλος. Είμαι σίγουρος πώς κι οι γείτονές μας δεν θα ήθελαν και δεν φαντάζονται κάτι τέτοιο. 

Και καθώς αυτό το κράτος των Σκοπίων είναι το αποτέλεσμα ενός διαλυμένου κράτους, που συστάθηκε και δημιούργησε νότια του μία κλεψίτυπη εθνική συνείδηση ενός έθνους που απλά δεν υπάρχει. Είναι το αποτέλεσμα του συνεδρίου για την Βαλκανική (αυτόνομη Μακεδονία και Θράκη) της 3ης ρωσοσοβιετοκινούμενης κομμουνιστικής Διεθνούς (Κομιντέρν) το 1919 που υποσχόταν μεγάλα κράτη και έξοδο στο Αιγαίο, με τη συνέχεια να έρχεται από τον Τίτο να δίνει εσωτερική ονομασία σε μία επαρχία του και έπειτα να ζούμε τις στιγμές του ψυχρού πολέμου, όπου η ανθρωπότητα υπό τον φόβο της χρήσης των πυρηνικών βομβών που γνώριζε τις ολέθριες συνέπειες και είχε την τάση να απειλεί με αυτές όπως παίζει το παιδάκι με τα σπίρτα, άλλοτε έβαζε νερό στο κρασί της αλλά ποτέ δεν δεχόταν να πληγούν βάναυσα τα εθνικά αισθήματα κανενός και ειδικά των συμμάχων τους.
 Δεν θα σταθώ στα λάθη των συμπατριωτών μας και στην οργή για εκδίκηση, γιατί υποσχεθήκαμε να είμαστε μονιασμένοι και να μην χυθεί αίμα αδερφικό ποτέ ξανά, να μην θυμόμαστε. 

 Κάπως έτσι τα χρόνια περάσανε μετά τον ψυχρό πόλεμο και ήλθαμε στο 1991 με την διάσπαση της Γιουγκοσλαβίας και την διάλυση της ΕΣΣΔ και να απομένει το αγκάθι της Κομιντέρν (που πλέον δεν υπάρχει) του 1919 και να ζωντανεύει με τις ευλογίες μάλιστα των Δυτικών, όπου εμείς ανήκουμε ως τα πιο παλαιά μέλη.

Και φθάνουμε στο παρόν, στο οξύμωρον της Ιστορίας, οι Δυτικοί την ίδια στιγμή που έχουν κάνει εμπάργκο στη Ρωσσία για την εισβολή στην Κριμαία και δεν μας αφήνουν καν να εξάγουμε τα προϊόντα μας, που δημιουργούν αγωγούς μεταφοράς ενέργειας από νότο προς βορρά για να απογαλακτιστούν από τη ρωσική βοήθεια, να βαφτίζουν, βάσει ενός σοβιετοκινούμενου συνεδρίου του 1919 που εποφθαλμιούσε ελληνικά εδάφη,   είτε ως Σλαυομακεδονία το όνομα της Μακεδονίας με το σύνθετο Σλαύος, που παραπέμπει τις ρίζες τους στη Ρωσία και να δίνουν αλυτρωτισμό και να δημιουργούν συνθήκες για έξοδο στο Αιγαίο, είτε ως άνω ή νέα Μακεδονία με τα ίδια παράγωγα αποτελέσματα. 

Ιστορία δεν κατέχουμε τόσο πολλή σε όλες τις πτυχές της, αλλά λοβοτομή στις ρίζες μας και αλτσχάιμερ στην μνήμη μας δεν πρόκειται να υποστούμε χάριν των ιστορικών συγκυριών που έχουν φέρει την χώρα μας στη δίνη μιας κρίσης.  

Στο διά ταύτα παραφράζοντας την φράση του Μπιλ Κλίντον από την προεκλογική εκστρατεία του 1992: "it's economy, stupid" , η Μακεδονία είναι το όνομά μας και όντως τα συλλαλητήρια είναι το ξύπνημα του όρκου.

06.02.2018

Μιχάλης Αβέλλας

Αστυνομικός - Μέλος Διαβούλευσης Δ. Τεμπών

Αυτό δεν ήταν ένα απλό συλλαλητήριο, ήταν το ξύπνημα του όρκου.

Αυτό δεν ήταν ένα απλό συλλαλητήριο, ήταν το ξύπνημα του όρκου. 

Θα έχουμε να λέμε στο μέλλον πώς ήμασταν κι εμείς εκεί. Ακριβώς δίπλα μου ένας πατέρας είχε στους ώμους του την μικρή του κόρη. 

Γονείς χάνανε τα παιδιά τους από το πλήθος και τον όγκο των συγκεντρωμένων που κινούνταν διαρκώς από το παλιό λιμάνι. Έλληνες της διπλανής πόρτας, απλοί άνθρωποι κατέβαιναν την πλατεία Αριστοτέλους και τους γύρω δρόμους (που κάποτε χάραξε ο  Γάλλος Ερνέστος Εμπράρ και τώρα την κοσμεί στο ύψος της Τσιμισκή μία προκάτ κιτς κατασκευή μπροστά από το Ηλέκτρα Παλλάς). 
400 μέτρα πιο μακριά από τον Λευκό Πύργο ο κόσμος σαν το μελίσσι κατέβαινε από παντού προς το κέντρο αναφοράς, το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου  στην διαπλατυσμένη νέα παραλία Θεσσαλονίκης (που δεν υπήρχε το 1992), από το Μέγαρο Μουσικής, ερχόταν από την Βασιλίσσης Όλγας. Οι γιαγιάδες κατέβαιναν από τα Κάστρα με τα πόδια και τότε στο δρόμο μια γιαγιά την προϋπάντησε μία νεαρή και της είπε:

 << Που πας γιαγιά; - Στο συλλαλητήριο παιδί μου, απάντησε. Και την παρότρυνε να μην πάει, γιατί γίνονται επεισόδια, μην πάθει κακό. Τότε η γιαγιά οπλίστηκε με περίσσιο θάρρος και σκεπτόμενη πώς δεν φοβήθηκε τους ναζί και τους φασίστες, προχώρησε με βήμα γοργό με το μαγκουράκι της. - Θα πάω παιδί μου. Και πλησιάζοντας ακούοντας την βουή των Ελλήνων που τους κάλεσε το εσωτερικό καθήκον, ένιωσε μία ευδαιμονία, μία ψυχική αγαλλίαση.

Ένιωσε σαν να την διαπέρασε το ρεύμα της παρακαταθήκης των Ελλήνων που πριν το 1821 και την Εθνική Παλιγγενεσία δίναν όρκο στην Φιλική Εταιρεία. 

Αυτό δεν ήταν συλλαλητήριο, ήταν το ξύπνημα του όρκου. Το ξύπνημα του όρκου που άργησε για την Μακεδονία σχεδόν έναν αιώνα μετά, του Αγίου Δημητρίου, 26 Οκτωβρίου του 1912. 
Ήταν το ποτέ ξανά σκλαβιά και ειδικά μέσα στην αδούλωτη ψυχή.  

Γιατί άργησε έναν αιώνα η απελευθέρωση της Μακεδονίας; Γιατί η Μακεδονία είναι η στέγη της Ελλάδας, ήταν η στέγη του γνωστού κόσμου κάποτε. Η κορυφή. Και ο δρόμος για την κορυφή είναι δύσβατος, κακοτράχαλος, με ανεμοσούρια , αέρηδες και νέφη που χάνεις τον προσανατολισμό σου. Κι αν θαρρείς πώς δεν θα μετρήσεις και δεν θα κοιτάς συνεχώς τα βήματά σου μέσα στην πυκνή ομίχλη και δεν θα δεις που πατάς, θα πέσεις στο έρεβος της ανάβασης, όπως δυστυχώς κάποιοι ορειβάτες δοκίμασαν την πλάνη του εγώ τους να κατακτήσουν τον Όλυμπο χωρίς την ευχή του.

Αυτή είναι η Μακεδονία μας. Είναι η στέγη που σκεπάζει τον Ελλαδικό χώρο από τις κακοκαιρίες και τους καύσωνες. Είναι το λίκνο μας. Είναι από εκεί που υπάρχει ο αρχέγονος σπόρος μας.  Και να θυμόμαστε πώς τις κορυφές στη ζωή μας δεν τις σκαρφαλώνουμε με επιτυχία κάθε μέρα.

Κι αν παραδώσουμε τα δικαιώματα της στέγης, αλλοίμονο στις νεώτερες γενιές και σε μας που θα είμαστε ανήμποροι γέροι. Φαντάσου στο σπίτι σου να έρθουν να σου πάρουν τα συμβόλαια από την ταράτσα και την σκεπή σου και να αρχίζουν να την γκρεμίζουνε, να την ξαναφτιάχνουνε, να την βάζουν πράγματα έστω που δεν σου αρέσουν. Φαντάσου να μην θέλουν να κάνουν τίποτα σε αυτήν την στέγη, παρά μόνο να την ανοίξουνε μία μεγάλη τρύπα και να μπαίνει το νέρο της βροχής, το χιόνι, η υγρασία της νύχτας, οι σκόνες των ανέμων εκεί που κατοικείς. Σε πόσα χρόνια θα πέσει το σπίτι σου; Δεν θέλει ιδιαίτερες μαντικές ικανότητες. Ποιος γείτονας θα σε νογάει για σοβαρό άνθρωπο που δεν μπορείς να φτιάξεις την στέγη. Κι εσύ να λες. Υπέγραψα, με ξεγέλασε και τώρα δεν με αφήνει. Θα με πάει στα δικάστηρια. 

'Έτσι ακριβώς θα γίνει σε βάθος χρόνου και με την Μακεδονία. Ακόμη και οι πιο αγνές προθέσεις να πληρούν τις προϋποθέσεις, κανείς δεν σε διαβεβαιώνει ότι θα ισχύσουν για πάντα.
Πώς να εμπιστευτείς κάποιον που σε ξεγέλασε μια φορά; 
 

Τώρα μετά από χρόνια σαν μας κάλεσε ο αγώνας ξανά, το αθάνατο νερό είναι η θύμηση της ιστορίας μας, να μην ξεχαστούμε.

• Πώς απαιτείτε να σβήσουμε την μνήμη μας, τις διδαχές μας, τις παιδικές μας αναμνήσεις για χάριν των αναθεωρητών; 

• Πώς μας ζητάτε έναν αιώνα μετά να παραδώσουμε ξανά στα χαρτιά το όνομα της Μακεδονίας, όπως τότε την Βόρειο Ήπειρο που την ελευθερώσαμε δυο φορές, στους Βαλκανικούς πολέμους και στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. 

• Πού έδωσε ο Ελληνισμός απλόχερα για χάριν της Ειρήνης και δεν εξαπατήθηκε και συνεχίζει; Δείτε την ελληνική μειονότητα της Βορείου Ηπείρου πώς περνάνε; Κωνσταντινούπολη; Πόντος; Ίμβρος; Τένεδος; Η κλειστή Θεολογική Σχολή της Χάλκης; 

• Πώς ζητάτε από το κράτος που στήριξε όσο κανένα άλλο την Δύση να υποχωρήσει χάριν μίας προσωρινής γεωστρατηγικής συμμαχίας, που δεν δείχνει να αντέχει στο βάθος των χρόνων. 

• Κι όλα αυτά χάριν σύγχρονων οδών μεταφοράς ενέργειας που σίγουρα δεν θα υπάρχουν στους εμπορικούς δρόμους μετά από 50 χρόνια και το μόνο που θα δημιουργούν θα είναι αλυτρωτικές αξιώσεις στο διεθνές δίκαιο.

 Στο συλλαλητήριο δεν βρεθήκαμε τυχαία και πόσω δε μάλλον δεν μας πρέπουν ανοίκειοι και ασεβείς χαρακτηρισμοί, αλλά γιατί εσύ το ίδιο το κράτος μας δίδαξες ήθος, απαιτείς να είμαστε νομοταγείς πολίτες και να λέμε την αλήθεια. Αυτή την αλήθεια, τον πιο αρχαίο άγραφο εθιμικό κανόνα υπερασπιζόμαστε, που υπάρχει από την γένεση του κόσμου και το ψεύδος της έριξε τους Πρωτόπλαστους. 

Αυτή την αλήθεια που και το κράτος με τα σχολεία του να μην μας την μάθαινε, μας την έμαθε η γιαγιά μας όταν μας έπαιρνε αγκαλιά να μας κοιμίσει το βράδυ και μας μιλούσε για τον Μέγα Αλέξανδρο, την γοργόνα και τον καταραμένο όφι. Για τα κατορθώματά του. Για την εκστρατεία στην έρημο για να βρει το αθάνατο νερό. 
Αυτή την αλήθεια που την διατρανώνουν σε κάθε οδό, σε κάθε πόλη, σε ονομασίες δήμων, σε κάθε συνοικία με το όνομα του μακεδονομάχου Παύλου Μελά και των λοιπών συνοδοιπόρων του.
Ακόμα κι αν τα σβήσετε όλα αυτά, θα μείνουν τα ελληνικά τραγούδια.
Ακόμη κι αν τα σβήσετε  κι αυτά,  θα μείνουν τα τραγούδια που αφηγούνται με ξενόγλωσσο στίχο και υμνούν την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου ως αρχηγού των Ελλήνων.
Κι αν  σβήσετε κι αυτά, θα μείνουν τα μνημεία και οι ελληνικές πόλεις που ίδρυσε ο μέγας στρατηλάτης, πριν αλλάξει η σκυτάλη στην ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Θα μείνουν οι αρχαίοι πάπυροι της βιβλιοθήκης της Αλεξανδρείας, που βρίσκονται στις μεγαλύτερες συλλογές του κόσμου. 
Κι αν πέσουν και τα μνημεία, και σβηστούν οι πόλεις και καούν οι πάπυροι και χαθεί η μνήμη, θα μείνουν τα οστά που θα βρίσκονται σε κάποια τυχαία ανασκαφή όπως στην Αμφίπολη , όπως η λάρνακα με τον Ήλιο της Βεργίνας που θα φωνάζει είμαστε εδώ.
Ακόμη κι αν αυτά μεταφερθούν και πάνε αλλού και πουν εδώ βρισκόταν, θα μείνει ο ποτισμένος τόπος με το αίμα και τη θυσία.
Θα μείνει ο αιθέρας της επιμνημόσυνης δέησης από τους ζώντες υπέρ της ψυχής των νεκρών για να ζουν δίκαια και με ειρήνη οι αγέννητοι.

Κι αυτό το αίμα που χύθηκε, θα έρχεται σαν οργή να μας τυλίγει στον ύπνο μας αν δεν κάνουμε το καθήκον μας να διατρανώσουμε ότι το όνομα μας ανήκει, ότι δεν το ξεχάσαμε κι ας πέρασαν όχι δέκα (10) χρόνια, αλλά άλλα κι άλλα τόσα από την πρώτη φορά. Αυτός ο κόσμος προσήλθε εκουσίως και ακηδεμόνευτος χωρίς καμία άνωθεν υπόδειξη, ναύλωσε μόνος του λεωφορεία, πλοία, αυτοκίνητα, έβαλε τα ατομικά του έξοδα και μαζεύτηκε όπως το μελίσσι επιστρέφει στην κυψέλη του μετά την αναπαραγωγή στα δένδρα και στα φυτά και την γύρη. 
Δεν πρέπει να λοιδωρείται, αλλά να ληφθεί ως προαπαιτούμενο όχι μόνο για την Μακεδονία αλλά για το ίδιο το Έθνος πώς η γλώσσα της αληθείας και των παρακαταθηκών, μπορούν να μας κάνουν να εργαστούμε συλλογικά και συντονισμένα και να επιτύχουμε θαύματα.
Μόνο η αιώνια κατάρα, ο διχασμός κι η εγωπάθεια είναι ο εχθρός μας. 

Εν κατακλείδι, οι Έλληνες είναι φιλαλήθεις και όχι φασίστες ούτε ρατσιστές και το απέδειξαν ειδικά στο προσφυγικό τότε στην Ειδομένη όπου σε ελληνικό έδαφος φιλοξενήθηκαν και σε σκοπιανό ξυλοκοπήθηκαν και κλείσανε τα σύνορα. 

Τελικά, όντως είμαστε πολλοί. 

23.01.2018
Αβέλλας Μιχάλης
Μέλος Διαβούλευσης Δ. Τεμπών - αστυνομικός