Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τρίτη 9 Απριλίου 2019

Η επιτομή των φαραωνικών συνδρομών μας αποκαλύπτεται στην φράση : που πας ρε Καραμήτρο;




Η Διαφάνεια ( η ευθύνη της ανάρτησης ανήκει αποκλειστικά στον γράφοντα ΑΒΕΛΛΑ Μιχάλη) αυτό που υπόσχεται το πραγματοποιεί. Κι αυτό είναι μόνο η αρχή. Θα ακολουθήσουν όταν λάβω γνώση, γιατί θα λάβω γνώση , ποσά είναι τα ετήσια έξοδα παράστασης του κάθε μέλους τόσο των αντιπροσώπων όσο και του Δ.Σ της ΠΟΑΣΥ .

Το μόνο που επιθυμώ ειναι να μάθεις , να προβληματιστείς και να αναρωτηθείς τι μπορεί να γίνει με αυτές τις συνδρομές.

1. Σύσταση Αστυνομικού Ιδρύματος όπου θα συγκεντρώσει τους καλύτερους πτυχιούχους από εμάς στην νομική , κοινωνιολογία , ψυχολογία, εργατική νομοθεσία, θεολογία, οικονομική επιστήμη, γυμναστική ακαδημία, διαχείριση περιβάλλοντος από καταστροφές, δημόσιες σχέσεις και να φτιάξει το προφίλ του 2050 από το ασφαλιστικό έως την νομική εκπροσώπηση των συναδέλφων μέσα από το σώμα. 

2. Αγορές οικημάτων σε κάθε έδρα γενικής αρχικά, όπου θα διαχειρίζονται τα κοινωνικά περιστατικά (θύματα ενδοοικογενειακής βίας, bullying από όπου και αν προέρχεται) με ξενώνες προσωρινής φιλοξενίας και να προάγει τω όντι το ανθρώπινο προφίλ του αστυνομικού.

3. Αγορά μονάδων και μίσθωση κατ’ αποκοπή σε tour operators με τα έσοδα αποκλειστικά να κινούνται στο ταμείο αλληλοβοήθειας. Και όταν λέμε αλληλοβοήθειας εννοούμε αλληλοβοήθειας σε συναδέλφους με έκτακτη ανάγκη και όχι για ενίσχυση ομάδων και συντήρηση σκοπευτηρίου. 

4. Ανταποδοτική εισφορά. 

Εν κατακλείδι , δείχνουν ζαλισμένοι και σχεδιάζουν μόνο με βραχύ ορίζοντα. 
Προτιμώ να σου δείξω τι μπορείς να πετύχεις αν βάλουνε κοινό στόχο όλοι μαζί και ας μιλήσουμε για ιδέες που μπορούν να γίνουν , ας αφήσουμε τα γεγονότα και την υστερόβουλη κριτική πίσω. 

Μιχάλης Αβέλλας για την Διαφάνεια

Υ.Γ.:
 1. Η επιτομή των φαραωνικών ποσών από τις συνδρομές μας στο συνδικάτο που ανέρχονται σε εκατομμύρια ευρώ αποκαλύπτεται με τις αλαζονικές δηλώσεις από την καλή αντάμωση στα γουναράδικα, αυτή είναι η Αστυνομία και σε όποιον αρέσει μέχρι το επιστέγασμα της αμίμητης φράσης: «που πας ρε Καραμήτρο;» απευθυνόμενος στους επίλεκτους  του Λιμενικού, που καποιοι από αυτούς προέρχονται από τα σπλάχνα των Ο.Υ.Κ. 
2. Το ήξερες ότι κάποια παλικάρια από αυτούς φυλάνε Θερμοπύλες στις βραχονησίδες όχι σε οχτάωρη βάση, αλλά μερόνυχτα ολόκληρα. Σαν αυτούς τους λεβέντες  που αντάμωσα πριν χρόνια στο Φαρμακονήσι, για να μπορούμε εμείς με περίσσιο θράσος να φοράμε τα καλά μας, να βγαίνουμε στο γυαλί και να γράφουμε στο χαρτί και να πετάμε την δημόσια σοφιστεία μας. 

3. Περί των τοπικών πεπραγμένων:
 
Δήμο , για μας όλες οι μέρες είναι ίδιες. Σε θεωρώ αδελφό μου πριν, τώρα, μετά. Το ίδιο και με όλους τους συμμετέχοντες.

Δεν υπάρχει περίπτωση να μου πει κάποιος ξέρω τον Θανάση, τον Γιάννη , τον Νίκο κ.α. και να του φερθώ απαξιωτικά στην αναφορά του ονόματος. 

Δεν θα αναφερθώ σε παλιά μου επιστολή τότε που κυκλοφορούσαν τα τρικάκια. 

Όμως οι συνάδελφοι πρέπει να γνωρίζουν ποσά ξοδεύτηκαν  μέχρι και για τα λουκούμια σε μια εκδήλωση.
Το χρήμα των συνδρομητών είναι ιερό. Το στερούνται όπως κάποιος συνάδελφος στα σύνορα που του σπάσανε το πίσω τζαμί στο χοτ σποτ από την ασφάλιση αυτοκινήτου και ειχε την απλή χωρίς θραύση κρυστάλλων, για να πληρώνουνε τριαντάρια σε συνδρομές. 
Το στερούνται αυτό το πόσον που αγγίζει με την αραγκ τα πενθήμερα ενός μήνα από τα παιδιά, ιδιαίτερα για τα φροντιστήρια, μια βόλτα με την γυναίκα, την θέρμανση του χειμώνα, τα λάδια του αυτοκινήτου, τα τσιγάρα του μήνα και πόσες άλλες δραστηριότητες καθημερινές. 
Θα ανεβαίνουν σκαναρισμένες όλες οι αποδείξεις μέχρι το τελευταίο λεπτό του ευρώ. 
Διαφάνεια.




Τετάρτη 3 Απριλίου 2019

Δεσμεύομαι για Διαφάνεια.


Ξέρω ότι θα χάσω, συνάδελφε.
Ξέρω ότι όλες οι πιθανότητες είναι εναντίον μου.
Ξέρω ότι θα κατέβουν ομάδες των 20 & 30  στην ένωση αστυνομικών Λάρισας απέναντι σε αυτά που πρεσβεύει η κοινή λογική, σε αυτά που σε έχουν κάνει να σιχαθείς, να αποσυρθείς, να απογοητευθείς, να αναρωτιέσαι και να σκέφτεσαι για ποιο λόγο πληρώνεις συνδρομές;
 Και γιατί με αυτές γίνονται τα πανελλήνια συνέδρια σε χλιδάτα ξενοδοχεία, ενώ υπάρχουν σε όλα τα αστυνομικά μέγαρα αίθουσες συνεδριάσεων και να δουν και οι σύνεδροι τα προβλήματα που επικρατούν; Θα μου πεις δεν χωράνε. Για ομάδες εργασίας φθάνουν και περισσεύουν και η μεγάλη συνεδρίαση σε ένα αμφιθέατρο. Γιατί να πληρώνεις επιπλέον νομική προστασία, όταν το σωματείο ιδρύθηκε για αυτόν ακριβώς τον σκοπό, ως ο αστικός σου συμπαραστάτης; 

Σε αυτό το σημείο δεσμεύομαι για ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ και συμμετοχή στις αποφάσεις και ειδικά σε ότι αφορά τις συνδρομές σου, θα γίνονται όλα δημόσια με ονόματα, πότε και πόσο. 
Δεσμεύομαι από την πρώτη στιγμή αν γίνει το θαύμα (γιατί περί θαύματος θα πρόκειται, δεν έχω αυταπάτες) και εκλεγώ 
1ον) Να δημοσιοποιήσω τα οδοιπορικά έξοδα των συνδικαλιστών και να διαλύσω μύθους και πραγματικότητες σχετικά με το ύψος αυτών.

2ον) να επαναφέρω το καταστατικό στην αρχική του θητεία και μείωση της θητείας του Προέδρου και των συν αυτώ.

3ον) για την δημιουργία οργάνου στο σωματείου, του θεματοφύλακα, που θα απορρίπτει οποιαδήποτε τροποποίηση του καταστατικού και θα προστατεύει το γόητρο και το κύρος από αντικαταστατικές ενέργειες.

 4ον) να ακουστούν οι προτάσεις σου αναφορικά με όσα σε απασχολούν, από προβλήματα στην οπτικοποίηση των ηλεκτρονικών εφαρμογών μέχρι καινοτόμες προτάσεις για αστυνόμευση και προανάκριση και αντικατοπτρίζουν το είναι σου στην κοινωνία σε κόσμιο και όχι λαϊκίστικο ύφος.

Στο τονίζω πώς ξέρω ότι θα χάσω.
Αλλά δεν θα αφήσω να περάσει η ρητορική των γουναράδικων και του σε όποιον αρέσει χωρίς έστω ένα βροντερό «ΟΧΙ», έστω κι αν βρω στην κάλπη μόνο την ψήφο μου. 
Δηλώνω ΠΑΡΩΝ στο κάλεσμα των καιρών.
Θα με δικαιώσει το μέλλον, όπως ήδη έχει αρχίσει να γίνεται σε ότι σου έχω γράψει τουλάχιστον εδώ και 10 χρόνια. 

Ένας μόνο είναι κοινός τόπος, η ασφάλεια και η προστασία του πολίτη και της χώρας. Στα υπόλοιπα η δημόσια εκφορά του λόγου σας , ως εκπροσώπων αστυνομικού σωματείου, δεν βαδίζει την μέση πεπατημένη και δεν μας πρέπει να παριστάνουμε τους ζαλισμένους επιβάτες σε ένα τρένο που τελειώνουν οι ράγες που πατάει κι εσείς επιταχύνετε αντί να φρενάρετε. 

Αυτη η ακηδεμόνευτη κίνηση ως εκ τούτου λαμβάνει το όνομα "Διαφάνεια" και παρά το ότι με βρήκαν συνάδελφοι διστακτικές-οί να συμμετάσχουν, δεν θα τους πιέσω και θα πορευτώ μόνος στο πρώτο βήμα. 

03.04.2019
Μιχάλης Αβέλλας, αστυνομικός για την "ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ"στην ένωση αστυνομικών Λάρισας και στην Πανελλήνια Ομοσπονδία Αστυνομικών Υπαλλήλων 






Πέμπτη 28 Μαρτίου 2019

Κι εσείς τι ζόρι τραβάτε τι κάνει στο κρεβάτι του;

Κι εσείς τι ζόρι τραβάτε τι κάνει στο κρεβάτι του; Είναι αστείο;  

Πηχυαίοι τίτλοι για ένα πρόσωπο που επέλεξε διαφορετικά από τα συνήθη ήθη. Και σχολιασμοί για να πουλήσουν κλικς και σχόλια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Και κρίνουν αν όχι όλοι χαιρέκακα.

Είναι οικτρό αυτό που συμβαίνει . Μέγιστη είδηση για κάποιον υποψήφιο ότι έχει σχέση με άνδρα. Οποία είδησις; 
Αυτό έχετε καταλάβει από τους αγώνες για αξιοκρατία;
Εμάς μας ενοχλεί όταν κάνει σημαία το κρεβάτι του για να γίνει κάτι & όχι τι κάνει στο κρεβάτι του, εκτός κι αν παραβιάζει τα πλαίσια της νομιμότητας;
Παραβιάζει κάποια νομοθεσία ; 

Ποιοι είμαστε εμείς για να τον κρίνουμε; 
Εν κατακλείδι, επειδή αναμάρτητος δεν υπάρχει και λιθοβολισμός τελείται ακόμη σε κάποιες τρίτες χώρες από όπου δεχόμαστε αμέτρητες ροές αλλοδαπών να σας θυμίσω ότι:
Στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί. 

28.03.2019
Μιχάλης Αβέλλας 

ΥΓ: Είμαι από τους πρώτους που επέπληξα δημοσίως άτομο γιατί  μας έδωσε την αίσθηση ότι εφόρμησε στο σύστημα εξαιτίας της προτίμησης να λάβει οφφίκια, ασχέτως αν τα πτυχία και οτιδήποτε άλλο θα δικαιολογούσαν την θέση αυτή. Και θα είμαι από τους πρώτους που θα υπερασπιστώ το δικαίωμα του καθενός να ορίζει την ζωή του και τις προτιμήσεις του ελεύθερα. 

Τρίτη 26 Μαρτίου 2019

Ξενοδόχος δεν είναι οι μοναχικοί λύκοι που κρύβονται μέσα στο πλήθος και εκμεταλλεύονται το ενστικτώδες θυμικό του.

Ξενοδόχος δεν είναι οι μοναχικοί λύκοι που κρύβονται μέσα στο πλήθος και εκμεταλλεύονται το ενστικτώδες θυμικό του. 


"Λογάριαζαν όμως χωρίς τον ξενοδόχο υπό τον φόβο και της αγανάκτησης του λαού". Τάδε έφη εκπρόσωπος για την απουσία κυβερνητικών από τις παρελάσεις λόγω των αντιδράσεων στο μακεδονικό. 
Το γεγονός ότι η συμφωνία των Πρεσπών έχει επικυρωθεί από τις διεθνείς συμμαχίες δεν μας ενδιαφέρει.
 Το γεγονός ότι χαρακτηρίζεται ξενοδόχος μία ολιγάριθμη, ασύμμετρη & άτακτη μάζα οξύθυμων που κανείς δεν ξέρει πως θα αντιδράσουν στο επόμενο χρονικό διάστημα, που θα γίνουν οι προεκλογικές συγκεντρώσεις δεν σας αφορά προφανώς. Ή για να το εστίασω καλύτερα μοναχικοί λύκοι που κρύβονται μέσα στο πλήθος με την προβειά του αμνού. 
Το γεγονός ότι συμβαίνουν κοσμοϊστορικά γεγονότα με την αποκάλυψη και υπό εξόρυξη του ορυκτού μας πλούτου σε θαλάσσιες περιοχές αποκλειστικής οικονομικής μας ζώνης και κυριαρχίας και η κοινή γνώμη απασχολείται με τους κατ' επίφασιν και άγονους διαπληκτισμούς για το μακεδονικό/ σκοπιανό ζήτημα όταν είχε δωθεί από την αρχή η ονομασία ΦΥΡΟΜ.
Αν ήθελε υποτεθεί ότι δεν τολμάνε οι εκπρόσωποι της κυβερνήσεως να μην παρασταθούν στις παρελάσεις, που ήσασταν όλοι εσείς στα μαζικά συλλαλητήρια να κατεβείτε στο πεζοδρόμιο μαζί με τον λαό και τις παραιτήσεις σας; 
Αν πιστεύετε τόσο ακράδαντα ότι είναι εθνικά επιζήμια η συμφωνία των Πρεσπών και από το κύρος αλλά και την γνώση δημοσίων εγγράφων που παράγει η θεσμική σας ιδιότητα, τότε γιατί δεν υποβάλλατε μηνύσεις και ασφαλιστικά μέτρα για παράβαση του άρθρου 151 του Ποινικού Κώδικα για κατάχρηση πληρεξουσιότητας και αρχικά ως απόπειρα (άρθρο 42 Π.Κ). 

Μήπως τα ξεχάσατε τα διαρκή επεισόδια και διαδηλώσεις στην πλατεία Συντάγματος με το σιδηρόφρακτο άγνωστο στρατιώτη, όπως και τον προπηλακισμό του συναδέλφου σας κάποτε;

Έπρεπε αγαπητέ να πείτε:
<<Είμαστε εδώ και τους καλούμε να τους υπερασπίσουμε το δημοκρατικό τους δικαίωμα να σταθούν. Δεν ξεκινάμε αν δεν έρθουν. Αποχωρούμε. Αναλαμβάνουμε να τους προστατεύσουμε>>. 

Τί θα συμβεί αν εκτροχιαστούν προεκλογικά τα πράγματα και έχουμε έναν άχρηστο, οξύθυμο ηλίθιο; Θα φτιάξουμε έναν νέο Λαμπράκη από την μία μεριά ή έναν νέο Ίωνα Δραγούμη από την άλλη;
Θα χωριστούμε όπως τότε σε Βενιζελικούς και Αντιβενιζελικούς;
Το έχω ξαναπεί εδώ ότι διανύουμε μέρες 1919, ας μην κάνουμε ξανά τα ίδια λάθη.

ΥΓ1: Οφείλουμε όλοι μας να κοιτάξουμε το μετά. Όχι άλλα αναθέματα, Δεν θα βγει σε καλό για την χώρα. 
ΥΓ2: Οφείλουμε να πούμε ΌΧΙ στην πόλωση. 
ΥΓ3: Διερωτώμαστε πού κρύφτηκε ο ενωτικός λόγος του Καραμανλή με το άνοιγμα προς όλες και όλους; 
ΥΓ4: Αν εκτροχιαστούμε ένεκα διχασμού, θα κερδίσουμε όσα κέρδισε η Αφρική και το Ιράκ από την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου. 

26.3.2019
Μιχάλης Αβέλλας



Δευτέρα 25 Μαρτίου 2019

25 Μαρτίου: Δεν ξέρουμε τι γιορτάζουμε. Τελούμε σε σύγχυση.

25 Μαρτίου: Δεν ξέρουμε τι γιορτάζουμε. Τελούμε σε σύγχυση.


Δεν είναι καιρός να αναφωνήσουμε Ζήτω και τα σχετικά ιαμβολογήματα. Η Ιστορία έχει χιούμορ με την φυλή μας και παίζει παιχνίδια. Στις ιστορικές προκλήσεις των καιρών από την εποχή ακόμη του Θεμιστοκλή με τον Ευρυβιάδη (άκουσον μεν, πάταξον δε) προ της ναυμαχίας της Σαλαμίνας, του Μεγάλου Αλεξάνδρου που αφιέρωσε την νίκη στον Γρανικό σε ολους πλην Λακεδαιμονίων έως το 1821 και το 1945 μας κυνηγάει η αιώνια κατάρα του διχασμού. 
Σήμερα  δεν ξέρουμε τι γιορτάζουμε. 
Είμαστε σε πλήρη σύγχυση και ακόμη και τα εμβατήρια δεν ξέρουν τι να πούνε. Άλλοι για ψηφοθηρικούς ή μικροπροσωπικούς λόγους θα λένε την Μακεδονία, την Κύπρο, την Βόρειο Ήπειρο. Άλλοι γιατί παρασύρθηκαν. Άλλοι θα αρχίσουν τα κλισέ "αλήτες, προδότες, πολιτικοί". Έρχονται και εκλογές. Ο εσωτερικός εθνικισμός όπως και στην γείτονα χώρα για εσωτερική κατανάλωση είναι καλός για να πάρουν τα καθρεφτάκια οι ιθαγενείς. Θα στηθούν με στεντόρεια φωνή και αγέρωχο ύφος και θα αρχίσουν τους δεκάρικους για μια ανολοκλήρωτη παλιγγενεσία.

Μια παλιγγενεσία που συνέπιπτε με την προ 200 ετών σχεδόν συνθήκη της Βεστφαλίας με την αρχή της ισότητας των ευρωπαϊκών λαών, βρήκε την ζέση της στην Γαλλική Επανάσταση του 1789 και γιγαντώθηκε στις ελληνικές παροικίες της Μαύρης Θάλασσας. 
Όμως, αυτό ήταν το όραμα της Φιλικής Εταιρείας; Αυτή την Ανάσταση να δει; Διχασμό, πισωγυρίσματα, ύβρεις, κανένα εθνικό όραμα, μικρόπνοες πολιτικές και ονειροπαρμένα αφηγήματα; Μία στρεβλή αντίληψη της Χάρτας του Ρήγα Φερραίου.
Σήμερα 25 Μαρτίου, δεν είναι ημέρα γιορτής αλλά ημέρα περισυλλογής τι κάναμε λάθος μετά τον νικηφόρο πόλεμο. Φυλακίσαμε τους αγωνιστές εμείς οι ίδιοι οι πρόγονοι μας. Τους σαπίσαμε στην φυλακή. Ποιοι; Εμείς. Η παλιά μας η σπορά. Τους εχθρούς τους είχαμε εκτοπίσει από την παλιά Ελλάδα. 
Σήμερα δεν ξέρουμε ούτε τι γιορτάζουμε ούτε  γιατί το γιορτάζουμε. Απλά συμβαίνει από συνήθεια. 
Να λέμε ότι έχουμε ρίζες ηρώων βουτηγμένοι όντας μέσα στον ολέθριο νεοσυβαριτισμό της ηδυπάθειας, της φιλολαγνείας και της αλαζονείας. 
Σήμερα έπρεπε να είναι ημέρα εθνικής αυτογνωσίας ότι είμαστε στο εμείς και όχι στο εγώ. 
Να κλίνουμε ευλαβικά την κεφαλή μας όπως σαν να περνάνε τα άγια των αγίων, όταν παρελάσουν τα λάβαρά μας μπροστά, χωρίς ιαχές, χωρίς κραυγές, χωρίς ύβρεις. Δεν είναι όλα ίδια. Δεν είναι όλα διαμαρτυρία. Δεν είναι όλα χαβαλές. Δεν είναι όλα ψήφοι.

Είναι οι νεκροί μας και απαιτείται ΙΕΡΑ ΣΙΓΗ. Είναι Επιμνημόσυνη Δέηση. Είναι οι Νεκροί Αγωνιστές μας που παρελαύνουν και απαιτούν σεβασμό από τους ζώντες.

25.03.2019
Μιχάλης Αβέλλας 


Κυριακή 24 Μαρτίου 2019

Τα αποτυπώματα στην γιαγιά δεν είναι πεδίο τιμωρίας και αντιπαράθεσης.

Τα αποτυπώματα στην γιαγιά δεν είναι πεδίο τιμωρίας και αντιπαράθεσης και ας αποτελέσει την αφορμή για τον εκσυγχρονισμό της Ελληνικής Αστυνομίας και όχι ακόμη μία ΕΔΕ και τιμωρίες. 

Αντί να μεμψιμοιρούμε για το ορθό ή όχι της λήψης των δακτυλικών αποτυπωμάτων σε μία υπερήλικα, θα έπρεπε να προβληματιστούμε αν μη τι άλλο για το ότι ακόμη δακτυλοσκοπούμε με μεθόδους επιστημονικής αστυνομίας του προηγούμενου αιώνα.
Καταρχήν για ποιο λόγο δακτυλοσκοπείται ένα προσαχθέν άτομο ή φερόμενο ως δράστης εγκληματικής ενέργειας;
Μα για τον απλούστατο λόγο για να εξακριβωθεί αν έχουν βρεθεί "ορφανά" αποτυπώματα στο παρελθόν.
Αυτή η δακτυλοσκόπηση άραγε δεν είχε εξιχνιάσει στο παρελθόν έγκλημα άνω της δεκαετίας στην Βόρειο Ελλάδα;

Όμως, είναι δυνατόν να μην μπορούν να αγοραστούν 500 (πεντακόσιες) συσκευές livescan σαρωτές, που να συνδεθούν με το εγκληματολογικό ευρετήριο και με τα eurodac (αναφορικά με τους αλλοδαπούς) και να εγκατασταθεί το λογισμικό σε κάθε αστυνομικό τμήμα. 
Είναι δυνατόν να δαπανούμε δεκάδες χιλιάδες χαρτί το χρόνο σε έγγραφα τύπου Α3 και Α4 συν τα έξοδα της αλληλογραφίας για να επικοινωνήσουν οι υπηρεσίες μεταξύ τους, όταν έχουμε εσωτερικό δίκτυο;

- Δεν μπορεί να είναι τόσο τεράστιο το κόστος να αγοράσουμε σαρωτές μεσαίου μεγέθους, όπως υπάρχουν στα Περιφερειακά Γραφεία Ασύλου για τους αιτούντες διεθνή προστασία ασύλου και στην αρχική χαρτογράφηση. Αφού το λογισμικό υπάρχει.

- Δεν μπορεί να είναι τόσο τεράστιο το κόστος να αγοραστεί το λογισμικό της ηλεκτρονικής υπογραφής για την εύρεση του γραφικού χαρακτήρα και να αγοραστούν και 500 (πεντακόσια) πενάκια (γραφίδες) και τα δελτία διαπραχθέντος να συντάσσονται ηλεκτρονικά σε μία ενιαία εφαρμογή; Εδώ μέχρι και οι εταιρείες courier το διαθέτουν, όταν αποστέλλεις ή παραλαμβάνεις ένα δέμα;

Αυτά πρέπει να αλλάξουμε. Να οριοθετήσουμε την μετάβαση στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης πρωτίστως με φρόνηση.

Να σεβαστούμε έναν υπερήλικα και να ενημερώσουμε το προσωπικό πως δεν χρειάζεται να κάνει πλήρη περιστροφή του δακτύλου για να λάβει ένα (Δ) του αποτυπώματος και αρκούν λίγες μοίρες. 
Πολύ δε περισσότερο να αντιληφθούν πως οι υπερήλικες που έχουν περάσει κακουχίες στην ζωή τους , ακόμη και ηλεκτρονικά να προσπαθούσαν το πιθανότερο ήταν να μην γίνεται δεκτή η δακτυλοσκόπηση και το σύστημα να εμφανίζει σφάλμα (error).
Θα γίνει η προσπάθεια, αλλά ανεπιτυχώς. 
Δεν χρειάζεται να αγανακτούμε γιατί είναι υπερήλικας και τα δάχτυλα δεν τεντώνουν. Είναι γιατί το κρύο σπιτάκι τους το ζεσταίνουν τον χειμώνα με σόμπα υγραερίου ή με ξυλόσομπα και η σύνταξη που παίρνουν δεν φτάνει ούτε για τα χάπια της πίεσης.
Για αυτό τον λόγο οι καλοί μου φίλοι και εκλεγμένοι συνδικαλιστές καλό είναι να μην κοιτάνε το δένδρο, γιατί χάσανε το δάσος.
Και όσο ακόμη θα ασχολούμαστε με τις μουτζούρες και τα μελάνια, τόσο θα προκαλούνται άδικες εντάσεις.

Το συμβάν με την γιαγιά δεν είναι χώρος αντιπαράθεσης για τιμωρία, αλλά προβληματισμού ότι ο τρόπος λειτουργίας του συστήματος είναι απαρχαιωμένος και αναχρονιστικός.

Υ.Γ.1:Γιατί έχουμε εγκληματολογικά γραφεία σε κάθε νομό, αλλά δακτυλοσκοπούν στελέχη από τα τοπικά τμήματα; 
Υ.Γ.2: Δεν είμαστε ρομαντικοί και ποιητές, ονειροπόλοι και αιθεροβάμονες όσοι πιστεύουμε στην εξέλιξη, γιατί είτε την αρνηθούμε είτε όχι θα έρθει όπως τα μνημόνια και η σύνθετη ονομασία. 

24.03.2019
Μιχάλης Αβέλλας


Τρίτη 19 Μαρτίου 2019

Μην παραμυθιάζεστε. Με ανησυχεί όμως ο απρόβλεπτος ηλίθιος.

Μην παραμυθιάζεστε. Με ανησυχεί όμως ο απρόβλεπτος ηλίθιος.

Προς τους αγνούς Έλληνες πατριώτες

Μην παραμυθιάζεστε. Μην παρασύρεστε από άτομα που το μόνο που ξέρουν να κάνουν είναι να παίζουν με την αγνότητα της ψυχής σας.
Ξεχνά κανείς τι συνέβη στο Συλλαλητήριο Αθηνών με τα εκτεταμένα επεισόδια στα σκαλιά προς την Βουλή από μεμονωμένους που προκάλεσαν την χρήση χημικών,  διαλύοντας ένα ανοργάνωτο συλλαλητήριο από πλευράς περιφρούρησης. Ένα απλό πράγμα έπρεπε να κάνουν. Μια οκλαδόν, δηλαδή καθιστική ειρηνική διαμαρτυρία που να συνεχιστεί και το βράδυ. 
Είναι δυνατόν να πιστεύανε ότι πέφτει η Βουλή; Αυτά είναι αστεία πράγματα. Κι ακόμη κι αν ήθελε υποτεθεί ότι καταλαμβανότανε προσωρινά, τι θα την κάνανε εκτός από να την βανδαλίζανε και να την λεηλατούσανε; Θα την διοικούσανε; Είναι δυνατόν να τους αποδεχότανε ο δημόσιος και ιδιωτικός ιστός ως τους επόμενους κυβερνήτες ή θα τους αναγόρευε ο ίδιος ο λαός ως ταραξίες που δεν ξέρουν τί τους γίνεται κι από το βάρος των συνεπειών, θα πέρνανε ψυχοφάρμακα για να φαίνονται ήρεμοι;

Αυτοί που αναπολούν τον Πλαστήρα, ξεχνούν ότι ο μαύρος καβαλάρης κατέβηκε από τα σύνορα μετά από μία εθνική καταστροφή. Μην δώσει ο Θεός τέτοια τιμωρία στην πατρίδα μας. 

Συνεχίζοντας η αγνή σας ψυχούλα να ακολουθεί άτομα αμφιβόλου κύρους τί επιτυγχάνεται, εκτός από τον χαρακτηρισμό του ριζοσπαστικοποιημένου με τάση προς εξτρεμιστικές πράξεις, που σας αδικεί κατάφορα;
Γιατί χρεώνεστε άδικα;

Η Μακεδονία έχασε την μοναδικότητα του ονόματός της από χειρισμούς που ανάγονται εδώ και έναν αιώνα τουλάχιστον και από το δόγμα ότι η Ελλάδα ανήκει στην Δύση, ακολουθεί την Δύση, παγώνει με την Ανατολή και την εκδικείται με τον μοναδικό της τρόπο, ακολούθως παρασύρεται από τα γεγονότα και στο τέλος πρέπει να τα βγάλει πέρα μόνη της, αφού όλες οι μεγάλες δυνάμεις της εκάστοτε εποχής νίπτουν τας χείρας τους. Και η ιστορία επαναλαμβάνεται άλλοτε σαν τραγική φάρσα.

Και εδώ στο παρόν μετά και τις εξτρεμιστικές καταδικαστέες απόλυτα επιθέσεις τόσο στο τζαμί στη Νέα Ζηλανδία, όσο και στην Ουτρέχτη, αρχίζουν να ακούγονται οι λέξεις Χριστιανισμός και Ισλάμ πάλι απέναντι.
Η μόνη σταυροφορία που μπορεί να υπάρξει είναι η σταυροφορία του πνεύματος, ο σταυρός είναι αγάπη και μαρτύριο και συμβολίζει την κάθετη ένωση του ανθρώπου προς τον Θεό.
Αυτό όμως που με ανησυχεί περισσότερο από όλα τα αλλά, είναι μία προβοκατόρικη ενέργεια μετά την λειτουργία του μουσουλμανικού τεμένους., που θα στοχοποιήσει τον ορθόδοξο πληθυσμό εντός αλλά και εκτός.
Ή ακόμη περισσότερο με ανησυχεί ένας απρόβλεπτος ηλίθιος,  που θα κάνει το απερίσκεπτο και θα βάλει την χώρα σε δίνη. 
Φοβάμαι τον απρόβλεπτο, άχρηστο ηλίθιο που θα δώσει μία αφορμή για να μπει σε περιπέτειες η χώρα. 
Εν έτει 2019 διανύουμε ένα νέο 1919 αναφορικά με τις ευνοϊκές διεθνείς συνθήκες, ας μην υποπέσουμε όμως στα ολέθρια λάθη του 1919. 
Η Ελλάδα είναι ειρηνοποιός δύναμη και διαχρονικός υπερασπιστής του δικαίου και πρέπει αυτό να παραμείνει. 

19.03.2019
Μιχάλης Αβέλλας

Τρίτη 12 Μαρτίου 2019

Καλό ταξίδι αδελφέ


Το στέρνο αντίο θα στο πω με ένα τραγούδι. Με τον τίτλο του drive, nobody tells you where to go. Οδήγησε σε αλλά ταξίδια, κανείς δεν θα σου πει που να πας την ψυχούλα σου.
Οδήγησε την ψηλά και ευθεία στα ουράνια πατώματα με τα καθαρά νερά και το αγνό φως.
Εκεί που δεν υπάρχει πόνος ούτε και  στεναγμός, αλλά αιώνια ζωή. Χτύπησε την πόρτα και θα σου ανοίξουν.
Αδελφέ Δημήτρη (Βάλλα) δεν θα ξεχάσω την συνάντηση μας σε ένα βιβλιοπωλείο, όταν ψαχουλεύαμε τις σπάνιες λέξεις από κάποιο απροσδιόριστο βιβλίο και με ρωτάς: Που είσαι; Μόλις γύρισα από την Ασπίδα των συνόρων σου απαντώ και άξαφνα λες και το είχες από καιρό μέσα σου, στεκόμασταν μπροστά στο βιβλίο για την ματωμένη μας Κύπρο «Κόκκινο στην πράσινη γραμμή». Αυτό θα πάρεις μου λες. Το σκέφτηκα. Δεν ξέρω σου είπα. Αλλά εσυ επέμενες. Δεν θυμάμαι αν μου πλήρωσες το βιβλίο, πάντως καταλήξαμε μαζί στο ταμείο.
Μετά από δυο χρόνια σε ξαναβρήκα στο ίδιο σημείο και με ρώτησες αν το διάβασα & σου ειπα λίγο.
Επέμεινες να του δώσω βάση.
Αδελφέ, σήμερα με την αγγελία του θανάτου σου θυμήθηκα το βιβλίο και το ξεφύλλισα.
Καλό ταξιδι και εύχομαι η γραμμή για τον ουρανό που θα τρέξεις να είναι χρυσή και να μας φωτίζεις μέχρι να σε ανταμώσουμε.
Μιχάλης Αβέλλας

Σάββατο 9 Μαρτίου 2019

Μιχάλης Αβέλλας: Σε δέκα χρόνια μόνο το 1/3 θα τρέχει στο δρόμο


Διαβάστε πώς σχολιάζει την ίδρυση Τμήματος Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας ο Μιχάλης Αβέλλας: Πιστεύω πως έπειτα από 10 χρόνια θα έχουν εκφυλιστεί τόσο πολύ οι δομές του
κράτους , που θα πέσουμε σαν ώριμο φρούτο σε οποιαδήποτε επιδρομή με τον αχό της και μόνο.
Οι μισοί δημόσιοι υπάλληλοι θα βρίσκονται πάνω από μια οθόνη και θα οργανώνουν επί χαρτου την νέα Ελλάδα που οραματίζονται , το 1/3 θα τους φυλάει μην σπάσουν κανένα νύχι, το 1/3 θα κάνει όλη την γραφειοκρατία που αυτοί σκαρφίστηκαν για να μην δουλεύουν και το υπόλοιπο 1/3 θα κάνει τα παντα στον δρόμο.
Ο Θεός βοηθός.

Σάββατο 2 Μαρτίου 2019

Δεν είναι χρέος μας η τιμή στους πεσόντες μας, αλλά είναι Δίκαιο.

Δεν είναι χρέος μας η τιμή στους πεσόντες μας, αλλά είναι Δίκαιο. 

«Ποτέ από το χρέος μη κινούντες⸱
δίκαιοι κ’ ίσιοι σ’ όλες των τες πράξεις,
αλλά με λύπη κιόλας κ’ ευσπλαχνία⸱»

Έτσι λοιπόν το περιέγραψε ο ποιητής μας Κωνσταντίνος Καβάφης στους αθάνατους πεσόντες που κρατάνε τις Θερμοπύλες. 
Κι όταν στεκόμαστε σε ένα μνημείο εμπρός να μην το κάνουμε γιατί χρωστάμε, από υποχρέωση αλλά γιατί είναι Δίκαιο. 
Γιατί είναι Δίκαιο που πέσαν για της δικαιοσύνης τον ήλιο τον νοητό, που πέσανε για να ρθει η ξαστεριά στην κατασκότεινη ψυχή μας. 
Γιατί είναι Δίκαιο, όπως το περιγράφει ο εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός να πολεμάς για την  Ελευθερία όταν «όλα τα σκιάζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά, όταν καρτερούσε την φιλελεύθερη λαλιά και το ένα εκτύπαε τ’άλλο χέρι από την απελπισιά». 
Περιγράφει χαρακτηριστικά πώς οι νεκροί που τους καρτερεί ο Άδης,  είναι «ἴσκιοι ἀναρίθμητοι, γυμνοί, κόρες, γέροντες, νεανίσκοι, βρέφη ἀκόμη εἰς τὸ βυζί». 

Για αυτό είτε παρόντες είτε απόντες σε ημέρες μνήμης ας θυμόμαστε τα λιοντάρια που πέσανε έστω με μια νοερά προσευχή 
 Σε ημέρες μνήμης σαν την σημερινή, αφιερωμένη στους πεσόντες της Ελληνικής Αστυνομίας, ας θυμόμαστε ότι πεσόντες δεν είναι μόνον η στρεβλή αντίληψη από την μεταπολίτευση και έπειτα, αλλά από την ίδρυση του σύγχρονου ελληνικού κράτους και την αποτίναξη του οθωμανικού ζυγού, που συμμετείχαν σε όλους τους νικηφόρους αγώνες του Έθνους όπως και στην εγκαθίδρυση της εσωτερικής ειρήνης, που ένα από τα πρώτα της θύματα υπήρξε ο πρώτος μας Κυβερνήτης, ο Ιωάννης  Καποδίστριας.
Δεν είναι προνόμιο της Δεξιάς ή της Αριστεράς η μνήμη. Είναι Δίκαιο ! 
ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!!

02.03.2019
Μιχάλης Αβέλλας 


Χρέος μας η τιμή στους πεσόντες μας.


Δευτέρα 25 Φεβρουαρίου 2019

Οι Βλάχοι είμαστε Έλληνες


Πέστε στον κύριο Βλαβιανό του Kontra Channel ότι οι Βλάχοι είμαστε Έλληνες και όχι μειονότητα στην Ελλάδα. Δεν αισθανόμαστε μειονεκτικά έναντι των υπολοίπων εκτός από τα σαχλά υπονοούμενα όταν αφήνονται για τον ακαλλιέργητο χαρακτήρα κάποιου με τον χαρακτηρισμό βλάχος.
Έλεος.
Ένα γλωσσικό ιδίωμα, μια ντοπιολαλιά που αναπτύχθηκε για να συνεννοούμαστε στον αρχαίο δρόμο της Εγνατίας. 
Οι Βλάχοι είμαστε Έλληνες.

Μιχάλης Αβέλλας από Σαμαρίνα 

ΥΓ:
 Είμαι σίγουρος ότι θα ξανακούσουμε το ευφυολόγημα οι Έλληνες Βλάχοι είναι Έλληνες κατά το η Ελληνική Μακεδονία είναι Ελληνική.





Δευτέρα 11 Φεβρουαρίου 2019

Συνάδελφε, έχεις κάτι να πεις; Πες το όπως πρέπει, εκεί που πρέπει !


Διαβάζουμε πλέον όλο και πιο πυκνά ανώνυμα δημοσιεύματα αστυνομικών, που δεν έχουν σε τίποτα να υστερήσουν έναντι των κραυγών των εκλεγμένων συνδικαλιστών, που άλλοι λένε κάτι πως δεν μασάνε, δεν καταλαβαινω τι εννοούν.
Μιλούν στο διαδίκτυο  λαϊκίζοντας και ακούγονται ενθεν κακείθεν υπονοούμενα, στιγμιότυπα αναρτήσεων από το σύγχρονο big brother, το Facebook.
Υπό ανώνυμο τύπο  βγάζουν ένα πρόσωπο που δεν περιποιεί τιμή στο σώμα. Μικραίνει, γίνεται με σ μικρό.
Πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία.
Καταλαβαίνω  πως η αδικία ή το επικείμενο αίσθημα αυτής είναι βαρύ πράγμα, αλλά κάτι πρέπει να αλλάξουμε.
Συνάδελφε, έχεις κάτι να πεις; Πες το όπως πρέπει, εκεί που πρέπει !
Μην γίνεσαι θύμα «μικροπολιτικών» σκοπιμοτήτων.

Μιχάλης Αβέλλας 

Δευτέρα 28 Ιανουαρίου 2019

Σε απογοητεύσαμε, Χριστόδουλε. Μας λείπεις.

Σε απογοητεύσαμε, Χριστόδουλε. Μας λείπεις. 

Σαν σήμερα έφυγε ο τελευταίος των ηγετών. Δυστυχώς δεν κατάφερε να δώσει την σκυτάλη στον επόμενο της γενιάς του κι ο λαός έμεινε ορφανός.
Τώρα πλέον θα βγει ο ηγέτης από τα σπλάχνα της πατρίδας με μια επίπονη κύηση με πολλές αποτυχημένες προσπάθειες κυοφορίας που γέννησαν θλίψη και στενοχώρια.
Θα συνεχίσει να γυρεύει μέσα στα γλυκά παραμύθια της γιαγιάς τον μαρμαρωμένο βασιλιά. 
Πέραν αυτών μας αξίζουν όλα αυτά που περνάμε κι όλα αυτά που θα έρθουν.
Καταστήσαμε εαυτούς έρμαια των παθών μας, είτε λέγεται τζόγος, χαρτοπαιξία, πλεονεξία, φιλαργυρία, φιλαυτία, φιληδονία, φθόνος, θυμός, οργή, μίσος. 
Χριστόδουλε μας λείπεις. Αλλά λαός δυσεβής που ψάχνει να βρει τους δικαίους του που αυτός εξοστράκισε και απομόνωσε σε μια γωνία, δεν έχει μέλλον. 
Σε απογοητεύσαμε. Συγγνώμη! 

28.01.2019
Μιχάλης Αβέλλας 

Κυριακή 20 Ιανουαρίου 2019

Σκεφτείτε ξανά. Κι αν κάνετε λάθος με την κόρη μας, την Μακεδονία;;

 Σκεφτείτε ξανά. Κι αν κάνετε λάθος με την κόρη μας, την Μακεδονία;;

Όλη η Ελλάδα αγωνίζεται να σας πείσει ότι κάτι δεν γίνεται σωστά με την υπό ψήφιση συμφωνία των Πρεσπών.
Δεν ανησυχείτε που έστω κι αν επέλθει η υπερψήφιση, θα έλθει όχι ως το αποτέλεσμα μιας πολυετούς διεργασίας, αλλά πιο πολύ ως συνθηκολόγησης χωρίς να ακουστεί ούτε το συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών, πολλώ δε μάλλον η γνώμη του λαού που είναι ώριμος όταν ψηφίζει για τις εκλογές αλλά ανώριμος (;) για ιστορικές αποφάσεις.
Ξεκινήσανε από χθες το βράδυ από κάθε γωνιά της χώρας αλλά και του κόσμου ο απόδημος Ελληνισμός να φτάσουν στο Σύνταγμα.
Δεν ξέρω πόσοι θα είναι. 
Ξεκίνησε ένας λαός να διαμαρτυρηθεί για το ιστορικό bullying που υφίσταται ως το μοναδικό του όπλο, έχοντας γαρ επιλέξει να ζει με την κοινωνική ειρήνη.
Διαμαρτυρία όχι, είναι ακραίοι, φασίστες. Δημοψήφισμα όχι, ομοίως. 
Πώς αλλιώς μπορεί να το κάνει και πώς αλλιώς να καταμετρηθεί επίσημα η γνώμη τους και αν είναι μειοψηφία, τότε ας κοιμηθεί στην γωνία της Ιστορίας; 
Κι αν κάνετε λάθος και το γύρισμα της ιστορίας βλάψει την πατρίδα, τότε μία συγγνώμη θα είναι αρκετή;
Φαντάζει σαν το προξενειό με το ζόρι, που οι γονείς παντρεύανε τις θυγατέρες τους με συζύγους που δεν επιθυμούσαν και το αποτέλεσμα ήταν μια θλιμμένη ζωή ή ένα ταραχώδες διαζύγιο ή ακόμη χειρότερα μία συνεχής ενδοοικογενειακή βία με το θύμα και τον θύτη να εναλλάσσονται στην θέση του σωτήρα, σε ένα έργο που δεν θα έχει τέλος. 
Σκεφτείτε ξανά με την κόρη μας, την Μακεδονία. Κι αν κάνετε λάθος;;

20.01.2019
Μιχάλης Αβέλλας

Υ.Γ. Τύχη αγαθή, όπως επικαλούνταν οι πρόγονοι μας στα κιονόκρανα (όπως αυτό στο αίθριο του Ηραίου στην Σάμο) ας συντροφεύει πάλι τον Ελληνισμό στην νέα του περιπέτεια.


Σάββατο 22 Δεκεμβρίου 2018

Προστασία της ψυχικής υγείας. Ο μεγάλος ασθενής.

Θα αναρωτηθεί κανείς αν επηρεαζόμαστε από τα προσωπικά βιώματα που συναντάμε κατά την εκτέλεση της υπηρεσίας και καλούμαστε να δώσουμε λύση, που οδηγεί μερικές φορές στον περιορισμό της ελευθερίας κινήσεων κάποιου πολίτη. 
Έπειτα όταν πέφτει ο κορνιαχτός, η σκόνη, εκεί ξεκινά ένας μονόλογος ή ένας διάλογος.
Μία μαιευτική μέθοδος που προκαλείται από το γεγονός και ερωτηματικά που γεννούν αυθόρμητες απαντήσεις. 
Τί τον έχει κάνει να θέλει να πιει οξύ, να αντιδρά, ποια παλιά πληγή δεν έχει κλείσει, ποια τρομερή απώλεια προσφιλούς του προσώπου τον έχει κάνει να περιφέρεται σαν τον Οιδίποδα, να κλείνεται στον εαυτό του, να θεωρεί φανταστικά μεγαλεία με παραληρήματα, να φτιάχνει έναν κόσμο που δεν υπάρχει;
Και στο διά ταύτα όταν δεν ενοχλεί απολύτως κανέναν,  τί μας νοιάζει αν ο κόσμος του δεν ταιριάζει με τον δικό μας, τον πραγματικό; 

Τόσα χρόνια σε αυτό το μετερίζι, έχουμε προλάβει δράματα. Ανθρώπους  αποφασισμένους να φύγουν, με έναν καλό λόγο να επιστρέφουν στην πραγματικότητα και να σε ευχαριστούν με ένα τηλεφώνημα στην γιορτή σου κάθε χρόνο. 

- Τί μπορεί να οδηγήσει έναν πολίτη να εμφανίσει μία ασταθή συμπεριφορά που ξενίζει;
Είναι η αδυναμία του να δηλώσει βοήθεια και το σώμα εκδηλώνει τα  συμπτώματα;

- Ποιος είναι ο κώδικας της ψυχικής υγείας στην χώρα ;
Είναι μία ακόμη παραγγελία στην κατά τόπο Εισαγγελία Πρωτοδικών από κάποιον οικείο ότι ο άνθρωπός τους χρήζει εξέτασης και βοηθείας;

- Ποια είναι τα όρια του εγκλεισμού; 
Κάποτε οι οικείοι πήγαιναν τον άνθρωπό τους σε κάποιο ιδιωτικό ίδρυμα και αναλαμβάνανε το κόστος. 
Πλέον λόγω της οικονομικής κρίσης, οι περιπτώσεις επιδεινώνονται μέχρι την αυτεπάγγελτη επέμβαση των αστυνομικών, που οδηγεί σε εγκλεισμό σε δημόσιο θεραπευτήριο με έξοδα δημοσίου.
Πώς θα μπορέσουμε να θωρακίσουμε την ψυχική υγεία σε προληπτικό χαρακτήρα, όταν ο ασθενής στα πρώτα στάδια δεν δέχεται ότι είναι ασθενής;
 Είναι ο εγκλεισμός η λύση ή είναι ο μεγάλος ασθενής στην ψυχική υγεία; 

Μήπως σε κάθε δήμο θα έπρεπε να δημιουργήσουμε ανώνυμες κοινότητες με θεραπευτές / ψυχολόγους διαχείρισης των συναισθημάτων και των τοξικών και όχι μόνον εξαρτήσεων; 


Τετάρτη 28 Νοεμβρίου 2018

Είστε περήφανοι για το επικοινωνιακό ντεκαντάνς σποτ, απότοκο μίας σκληρής πραγματικότητας;

Είστε περήφανοι για το επικοινωνιακό ντεκαντάνς σποτ, απότοκο μίας σκληρής πραγματικότητας;



Μνημείο στην συνδικαλιστική ιστορία θα πρέπει να θεωρείται το ύφος του σποτ της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αστυνομικών Υπαλλήλων (ΠΟΑΣΥ) να εμπλουτίσει αστυνομικό βίντεο με υλικό από χορευτικά από πανηγύρια (θα αλλάξω γειτονιά να μην θυμάμαι πια,κλπ. και το πάμε στον Άδωνι για καφέ , κλπ...) κλείνοντας με ακατανόητα γέλια από μία τρας εκπομπή του εξωτερικού. 

Πράγματι ακολουθείτε και συναγωνίζεστε  την ασύλληπτη γκέλα του Τμήματος εκδόσεων των ημερολογίων της Ελληνικής Αστυνομίας που αποτύπωσε νέες διεθνείς συνθήκες με τα ονοματολογικά όρια κρατών και κατεχομένων εδαφών. 
Είναι γνωστό τοις πάσι τις πταίει και τι συμβαίνει.
Σας έχουμε ξαναπεί πώς η καθημερινή εγκληματικότητα και οι στρεβλώσεις του νομικού και αστικού συστήματος δεν στηλιτεύονται με το ύφος σε όποιον αρέσει και με το φρασεόλογιο με άκρατα στοιχεία λαϊκισμού περί γουναράδικων δεν πρόκειται να κερδίζεις οφέλη, αλλά  να χάνεις αδιανόητα κεκτημένα. 

Τελικά ενθυμούμενος την αφίσα που είχατε δημιουργήσει για το 27ο Συνέδριο και που αποτέλεσε την αφορμή για να αιτηθούμε την διαγραφή μας από μέλη του κινήματος καθώς διαφωνούσαμε για ανάδειξη Προεδρείου χωρίς ενιαίες πρωτοβάθμιες εκλογές, όντως η Κοινωνία διχάζεται και οι θεσμοί καταρρέουν. 

Παραμένουμε παρατηρητές στην μονόπολή σας οι μεν να πλήττουν τους  δε και επιμένουμε να περιμένουμε άλλες μέρες που σίγουρα έρχονται.

Πάντα δίπλα στον πολίτη
28.11.2018
Μιχάλης Αβέλλας
Αστυνομικός


Παρασκευή 23 Νοεμβρίου 2018

Μήπως ήρθε η ώρα η μηνιαία ακρόαση από τον Αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ. να γίνει μια κυψέλη ιδεών και προτάσεων;


Μήπως ήρθε η ώρα η μηνιαία ακρόαση από τον Αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ. να γίνει μια κυψέλη ιδεών και προτάσεων; 


Διάβαζα προηγουμένως τον καλό μου φίλο και συνάδελφο Νίκο Καραδήμα να γράφει: 
<<Πολλά σχόλια για τον Αρχηγό.
Βάλλεται από παντού. Άδικα και δεν μου αλλάζετε την άποψη.

Είχαμε καταντήσει οικογενειοκρατία .....να τακτοποιήσουμε τους δικούς μας!
Να τους βολέψουμε.
Απαιτούνται και άλλες τομές πιο ρηξικέλευθες.
Άλλαξε τα όλα μπορείς......>>

Νίκο μπορεί να συμφωνήσω μαζί σου ότι βάλλεται από παντού ο Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας.

Αλλά,
μήπως ήρθε η ώρα σε αυτή την περίφημη ακρόαση την πρώτη Τρίτη κάθε μήνα από τον Αρχηγό, να ακουστεί και με φυσικό τρόπο η δικιά μας φωνή, που δεν εκπροσωπείται και αριθμεί μία ισχυρή κρίσιμη μάζα συναδέλφων που σκέφτονται το ίδιο με εμάς;  
Εμείς δεν έχουμε σκοπό να ζητήσουμε αυξήσεις, αυτά είναι δουλειά άλλων.
Να κάνουμε το αίτημά μας και να ζητήσουμε ορισμένα αυτονόητα που ζητάει το Σώμα στην καθημερινότητά μας εδώ και χρόνια και η Ηγεσία μπορεί να επιλύσει. 

Ήτοι:
1. Αυτόματη παραμετροποίηση των αποδεκτών των σηματικών αναφορών ώστε να διευκολυνθούν οι Αξιωματικοί Υπηρεσίας στην σύνταξή τους. 

2. Αίτημα για το θέμα των παρωχημένων φυσικών προσαγωγών με την χρήση νέας εφαρμογής στο PoL ως ηλεκτρονική εξακρίβωση χωρίς αναγκαστική προσαγωγή, αλλά ως ηλεκτρονική προσαγωγή που να αντικαταστήσει την παρούσα εν καιρώ εκτός κι αν συντρέχουν οι λόγοι που το απαιτούν.

3. Προτάσεις ουσίας για την καθημερινότητα με τον πολίτη και μείωση των τριβών μεταξύ των αστυνομικών για εργασιακά θέματα. 

4. Προτάσεις και προβληματισμούς για το βαθμολόγιο.

5. Υποστήριξη της ΕΛΑΣ σε ένα νέο πλαίσιο από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με δημιουργία ηλεκτρονικής εφαρμογής από το Σώμα που να επιτρέπει την ταχύτατη ροή μιας πληροφορίας. Ανάλυση κινδύνων και πλεονεκτήματα. 

Αυτή η μηνιαία ακρόαση να γίνει μια κυψέλη γόνιμων ιδεών όχι προσωπικών παραπόνων, για να συνθέσουμε κάτι νέο, δυναμικό και αδοκίμαστο. Να δώσει την προσδοκόμενη αίγλη για την οποία προσφάτως θεσπίστηκε και να είναι ένα γεγονός, μακριά από την μιζέρια και το γκρίζο των ούτως ή άλλως προσωπικών προβλημάτων μας που δεν τελειώνουν ποτέ, αφού για κάθε λύση προκύπτει ένα νέο πρόβλημα.

Το αξίζουμε όλοι μας.
Είμαστε έτοιμοι να ζητήσουμε πράγματα για τον πλησίον μας και όχι για εμάς; 
Να σφίξεις το χέρι του Αρχηγού και να του πεις δεν θέλω τίποτα, απλά να ανταλλάξουμε απόψεις. 

23.11.2018
Με τιμή
Μιχάλης Αβέλλας
Αστυνομικός - Μέλος Διαβούλευσης Δ. Τεμπών 




Πέμπτη 22 Νοεμβρίου 2018

Σαν σήμερα η τελευταία πράξη του μαύρου 1897. Ας τιμούμε τους νεκρούς μας


Σαν σήμερα, 22 Νοεμβρίου 1897 τερματίζεται επίσημα με την συνθήκη ειρήνης της Κωνσταντινούπολης ο ατυχής Ελληνοτουρκικός πόλεμος, όπου μία από τις τελευταίες του πράξεις εκτυλίχθηκε στο μνημείο που με έφερε ο δρόμος σήμερα. 

Στο μνημείο των πεσόντων ηρώων της μάχης της Καμηλόβρυσης - Ταράτσας - Παληοκουλιάς Λαμίας της 7ης Μαϊου 1897. 

Ο Άγιος Παϊσιος έλεγε πως οι προσευχές των ζώντων για τους κεκοιμημένους και τα μνημόσυνα είναι η τελευταία ευκαιρία να βοηθηθούν, μέχρι να γίνει η τελική Κρίση. Περισσότερο μάλιστα συγκινείται ο Θεός, όταν κάνουμε προσευχή για τους κεκοιμημένους παρά για τους ζώντες. Έλεγε πως το καλύτερο από όλα τα μνημόσυνα είναι η προσεκτική μας ζωή, ο αγώνας που θα κάνουμε, για να κόψουμε τα ελαττώματά μας και να λαμπικάρουμε την ψυχή μας, γιατί ευφραίνονται οι κεκοιμημένοι των γενεών μας ενώ υποφέρουν αν δεν είμαστε σε καλή πνευματική κατάσταση. Λένε "Δες τι απογόνους κάναμε!" και στενοχωριούνται. 

Για αυτό καλό είναι να κάνουμε το ελάχιστο χρέος μας όταν διαβαίνουμε μπροστά από ξεχασμένα μνημεία πεσόντων για μας τους τότε αγέννητους, να κάνουμε μία νοερά προσευχή υπέρ των κεκοιμημένων ηρώων του Έθνους, που σίγουρα στενοχωριούνται όταν οι απόγονοι τους κάνουν τουλάχιστον "λάθη" σε χάρτες που μάτωσαν για να γραφτούν. 

Τέλος, ας μην ξεχνάμε ότι η υπερβολική αυτοπεποίθηση οδήγησε στην ήττα του 1897 που παραλίγο να κοστίσει την Επανάσταση 1821 και να θυμόμαστε και να παραδειγματιζόμαστε.
Αιωνία η μνήμη. 

Λαμία, 22.11.2018
Μιχάλης Αβέλλας


Τετάρτη 21 Νοεμβρίου 2018

Πες μου αδελφέ πως είναι ψέμα αυτός ο χάρτης !!!!



Πες μου αδελφέ πως είναι ψέμα αυτός ο χάρτης !!!!






"Ορκίζομαι να φυλάττω πίστη στην πατρίδα, υπακοή στο Σύνταγμα και τους νόμους του κράτους. Να υπερασπίζω με πίστη και αφοσίωση μέχρι της τελευταίας ρανίδας του αίματος μου τις σημαίες. Να υπακούω στους ανωτέρους μου και να εκτελώ πρόθυμα τις διαταγές τους. Να εκπληρώ ευσυνείδητα τα καθήκοντα μου και να διάγω γενικά ως πιστός και φιλότιμος αστυνομικός".


Αυτός είναι ο όρκος μας. Μια φορά τον δίνουμε στην ζωή μας! Κι εμείς τι αντικρίζουμε; Μια φημολογία ότι εκδόθηκε χάρτης που αναγράφει τα Σκόπια (ΦΥΡΟΜ) ως ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ και το ψευδοκράτος της κατεχόμενης Κύπρου ως Βόρειο Κύπρο.

Ιδού τι διέρρευσε στο διαδίκτυο ότι είναι τυπωμένο στα αστυνομικά ημερολόγια του 2019. Διαψεύστε το.

Αν έγινε εν άγνοια σας, οι λόγοι ευθιξίας είναι το ελάχιστο.

Δεν βλέπετε πως καταντήσανε απάτριδες ολόκληρους λαούς ;;; Θέλετε να έχουμε το ίδιο τέλος ;;; Αυτό ονειρεύεστε για τους αγέννητους ;;;

Δημιουργούμε τετελεσμένα, φτιάχνουμε δούρειους ίππους μόνοι μας και ανοίγουμε τις πόρτες όχι καν τις κερκόπορτες.

Είναι τόσα πολλά που θέλω να γράψω κι ένας χείμαρρος λόγων να ξεχυθεί από μέσα μου, αλλά συγκρατώ τον εαυτό μου.
Τον Ρουβίκωνα δεν τον διαβήκαμε και δεν θα τον διαβούμε εμείς!!!

Πες μου αδελφέ πως είναι ψέμα όχι λάθος!!!

Όταν σταθούμε στην γραμμή αδελφό θα με φωνάξεις, μα τότε όπως μας παρασύρουν οι εξελίξεις φοβάμαι πως θα είναι αργά κι οι Ερινύες θα κυνηγούνε τα απάτριδα σαρκία μας.
Εμάς γιατί συνεχίσαμε το ωχαδελφέ δεν βαριέσαι κι εσάς, γιατί παρασυρθήκατε κι εμείς ολίγοι να σταματήσουμε τον κατήφορο που ταχθήκαμε να μην διαβεί η χώρα.

21.11.2018
Μιχάλης Αβέλλας 
Μέλος Διαβούλευσης Δ. Τεμπών - Αστυνομικός

















Τρίτη 16 Οκτωβρίου 2018

Ρωτάνε οι συμπολίτες μας γιατί;

Ρωτάνε οι συμπολίτες μας γιατί;

Στο κέντρο της πρωτεύουσας, επίθεση συλλογικοτήτων με βόμβες μολότοφ στο κεντρικότερο αστυνομικό τμήμα της χώρας, στο Α.Τ. Ομονοίας.

Συνηθισμένα πράγματα θα αναρωτηθεί ή θα δικαιολογήσει κάποιος μετά τα συνήθη κρούσματα σε πρεσβείες, κοινοβούλιο, υπουργεία, οικίες επισήμων, βανδαλισμούς μνημείων και ισραηλιτικών νεκροταφείων κλπ. Όμως άκρως επιτυχημένη καταδρομική επιχείρηση που δείχνει τρομερές αδυναμίες του συστήματος. 

Μάλιστα δε την πρώτη ημέρα εφαρμογής του δόγματος "Περσέας" που ψάχνει να βρει το όπλο του,  το γοργόνειο για να ελευθερώσει την αιχμάλωτη Ανδρομέδα, που φαντάζει η ελληνική κοινωνία. Βέβαια ο Περσέας για να σκοτώσει την Μέδουσα φόρεσε το κράνος του Άδη που τον έκανε αόρατο. Αθέατη ανάπτυξη δηλαδή και το τελευταίο που λείπει για να ρίξει κι άλλο λάδι στην φωτιά είναι η αίσθηση αστυνομοκρατίας στις ευερέθιστες κοινωνικές ομάδες.



Στην Καβύλη στον Βόρειο Έβρο λίγο έξω από την τελευταία ελληνική πόλη την Ορεστιάδα, παράτυποι μετανάστες πιθανόν μουσουλμανικού θρησκεύματος τολμούν, έχουν το θράσος να κλείνουν για δεύτερη φορά σε 15 ημέρες την κεντρική οδό στα βόρεια σύνορά μας που οδηγεί στα φυλάκια και στα στρατόπεδα.

Γιατί ενώ δείχνουμε έναν υψηλό και ακμαίο δείκτη ετοιμότητας στις στρατιωτικές ασκήσεις για προστασία της χώρας και ενώ η νύχτα έγινε μέρα από τις εύστοχες βολές ακριβείας στον Έβρο, όμως η αποτροπή των μεταναστευτικών ροών είναι αδύνατη εδώ και χρόνια;

Γιατί; 

Γιατί αυτή η ευαισθησία που έχει φέρει σε πλήρη δυσαρμονία κέντρο και άκρα;

Ρωτάνε οι συμπολίτες μας γιατί δεν μπορούμε να τους σταματήσουμε;! 
'Ένα παζλ σε εξέλιξη μας αποκαλύπτει τις κρυμμένες ενδείξεις  μιας συμβαίνουσας πραγματικότητας, που οδηγεί σε δυσάρεστα μελλοντικά συμβάντα. 
Και εξηγώ:
Τί θα συμβεί αν αυτές οι ομάδες καταλάβουν ή παρεμποδίσουν την κίνηση προς το ΚΥΣΕΑ και σε  κρίσιμα κυβερνητικά κτίρια και παράλληλα εξελίσσεται μια εισβολή χιλιάδων μουσουλμάνων μεταναστών σε τρεις γραμμές των συνόρων, Βόρειο Έβρο, Ανατολικό Αιγαίο και Καστελόριζο; 

Και στις δύο περιπτώσεις το τελικό αποτέλεσμα δείχνει ανθρώπινες απώλειες κι από τις δύο πλευρές.

Σε αυτό το σημείο, μία ιστορική αναδρομή μας θυμίζει ότι το Αιγαίο το απελευθερώσαμε στους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-1913 με το αιτιολογικό της προστασίας των χριστιανών από το οθωμανικό στοιχείο.

Ο Αττίλας I & II στην Κύπρο το 1974 έγινε με αφορμή την προστασία του εκεί τουρκικού στοιχείου, με την τότε φυλορροούσα και ανίκανη κυβέρνηση Σαμσών και οδηγεί πλέον από κατεχόμενη Βόρεια Κύπρο σε τετελεσμένο γεγονός αυτοδιάθεσης αυτής της οντότητας.  



Στο κοντινό σήμερα, το Ισραήλ έδειξε τον δρόμο. Εμείς μπορούμε ή μέσα στον πλουραλισμό φωνών και πανικού θα χαθεί κρίσιμος πολύτιμος χρόνος για την εδαφική ακεραιότητά μας;

Και διερωτόμαστε άπαντες οι νουνεχείς:

  1. Το μήνυμα από τον Έβρο με την αρπαγή των δύο στρατιωτών τελικά δεν το πήρατε;
  2.  Ότι με δόλο χάνουμε και με δόλο αρπάξανε τα παιδιά μας; 
  3. Γιατί έσπασε η πρώτη γραμμή είτε στο κέντρο της χώρας είτε στα σύνορα και καλούμαστε να διαχειριστούμε απρόβλεπτες καταστάσεις; Γιατί υποχωρήσαμε στην δεύτερη γραμμή και στην διαχείριση ενός συμβάντος;
  4. Τίς πταίει; 
  5. Γιατί δείχνουμε τόσο βολικοί και πρόθυμοι στις ορέξεις όλων και ο αποδιοπομπαίος τράγος δεν μπορεί να είναι συνέχεια ο τελευταίος τροχός μιας συναρμολογημένης αμάξης, που δίνει κίνηση στους άξονες με αντίθετη κατεύθυνση. 


16.10.2018
Μιχάλης Αβέλλας
Μέλος Διαβούλευσης Δ. Τεμπών 


Τρίτη 18 Σεπτεμβρίου 2018

Το συμβάν στην Πρεσβεία καθρέφτης ενός λαού εν υπνώσει.


Χωρίς καμία δόση ειρωνίας και κυνισμού, αξίζουν μπράβο και συγχαρητήρια για την ψύχραιμη στάση του αστυνομικού στην Ιρανική Πρεσβεία.

Αυτό που  συμβαίνει στην χώρα μας είναι καθρέφτης της συμπεριφοράς ενός λαού να κυνηγάει φαντάσματα. 

Όσο για τους μεγαλοσχήμονες και ειδικά συνδικαλιστές με πρόσβαση στον δημόσιο λόγο, δεν θα κάψουμε την Ελλάδα δεύτερη φορά πυροβολώντας στα τυφλά ανάμεσα από VIPs , ήτοι δημιουργώντας οιονεί θύματα εξοστρακισμού μιας βολίδας ή συμπλοκής τους ίδιους τους προστατευόμενους στόχους μας. 

Αν θέλατε να υπερασπιστεί την σκοπιά, τότε να την είχατε θωρακισμένη κι όχι να σπάνε τα τζάμια με χτύπημα μιας πέτρας. 

Όσο για το μπλουζάκι, καλά έκανε και το φορούσε και κανονικά θα έπρεπε οι στόχοι να φυλάσσονται με πολιτική περιβολή, ώστε να μπορεί σε ύστατη περίπτωση να φυγαδεύσει τον διπλωμάτη μέσα στο πλήθος και όχι να τον λιντσάρουν θανάσιμα όπως τον Πρέσβη των ΗΠΑ στην Βεγγάζη. 

Πέραν αυτών το θέμα τόσο της εσωτερικής  ασφαλείας όπως και της φύλαξης των  συνόρων είναι δομικό στην χώρα μας.

Το ζήσαμε και στις Καστανιές του Έβρου με την κράτηση των δυο στρατιωτών του Πεζικού. Στις εικονικές αερομαχίες. Στα θαλάσσια συμβάντα παραβίασης συνόρων με το ΠΑΘ 090 & την ΚΦ Αρματωλός.  Ποιο δηλαδή; 

Εφαρμογή του ισχύοντος δόγματος : «Μην προκαλείτε» και βάσει του δόγματος και της αρχής του ηπιότερου μέσου σε συνδυασμό με την ανάγκη μη υπέρβασης των ορίων άμυνας όπως και των κανονισμών περί υπέρτερου πλήθους, έπραξε ορθότατα.

Αν γίνει αυστηρότερο  το δόγμα της ηπιότερης επιβολής, τότε δεν θα αργήσουμε να έχουμε θύματα.
Και τα θύματα θα φέρουν θύματα.
Για αυτό σας παρακαλώ ας αφήσουμε τις μεγαλοστομίες
& πολύ περισσότερο ας προσέξουμε τον δημόσιο λόγο μας , που τις τελευταίες ημέρες λόγω και των επεισοδίων στην ΔΕΘ τον έχουμε εκλαϊκεύσει τόσο πολύ, που και δίκιο να έχουμε δεν είναι φράσεις περί δαρμένων, κερατάδων και τα συναφή. 
Ακολουθούμε ένα αξιακό ναδίρ που δεν μας ταιριάζει και στην παρούσα απαιτείται σύνεση και ψυχραιμία. 

Πέραν αυτών , αυτός ο ιδιότυπος ακτιβισμός θα τελειώσει με τον ίδιο τρόπο που τελείωσε τα αγριέματα της η Χρυσή Αυγή. Με κάποιον θάνατο. 

Και τα γεγονότα είναι πως αν συμβεί το απευκταίο και υπάρξει θύμα, θα θυμίζουμε Συρία στην αρχή των ταραχών. 

Για αυτό ο ιδεατός ρόλος του αστυνομικού είναι ο ειρηνοποιός της κοινωνίας που σε καιρούς κρίσης γίνεται μακρινός στόχος, που όμως ποτέ δεν πρέπει να τον εγκαταλείψουμε. 


18.09.2018
Μιχάλης Αβέλλας 
Αστυνομικός - Μέλος Διαβούλευσης Δ. Τεμπών